Οι συγγενείς...

Δεν είναι πάντα εύκολες οι ανθρώπινες σχέσεις και ειδικά αυτές που συνδέονται με δεσμούς αίματος. Σε αυτές τις σχέσεις δεν υπάρχει η χαρά της επιλογής. Είναι κάτι που το βρίσκεις και πρέπει να το κουβαλάς σε όλη σου τη ζωή. Όπως συμβαίνει και τον ίδιο μας τον εαυτό. Γεννιέσαι με ένα πρόσωπο και πρέπει να ζήσεις με αυτό. Το καλό όμως με τον εαυτό μας είναι ότι μπορούμε πάντα να κάνουμε βελτιωτικές αλλαγές. Μπορούμε να βάψουμε τα μαλλιά μας, να αλλάξουμε το ντύσιμό μας, να διορθώσουμε το χαρακτήρα και τις συνήθειές μας ακόμα και να παρέμβουμε ριζικά μέσω της επιστήμης. Μπορούμε να δουλέψουμε με τον εαυτό μας και να μάθουμε με τον καιρό να τα βρίσκουμε με το είναι μας. Δεν μπορεί όμως να γίνει το ίδιο και με τους συγγενείς. Ο πατέρας, η μάνα, ο θείος ο παππούς η γιαγιά επικαλούνται πάντα τον δεσμό συγγένειας για να κρύβουν τα όποια ελαττώματά τους. Ο συγγενής μπορεί να πει και να κάνει ότι θέλει γιατί είναι το αίμα σου και δεν πρέπει να το παρεξηγείς. Κι αν καμιά φορά αποφασίσεις να κρατήσεις αποστάσεις γίνεσαι εσύ ο αδιάφορος και ο αχάριστος…

http://www.deviantart.com/art/Little-Familly-185699080

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα αγόρι

Ένα αγόρι θέλει να γίνει ποιητής, να μιλά για την αγάπη Ένα αγόρι θέλει να πατήσει στα σύννεφα, να νιώσει το σώμα του να ελαφραίνει Να ξαπλώσει πάνω στη δροσερή χλόη Να αποκοιμηθεί με το κελάηδημα των πουλιών Να χτενίσει τα μαλλιά της αγαπημένης του. Ένα αγόρι θέλει κόψει ένα τριαντάφυλλο και να το βάλει στο βάζο Να κεντήσει μια καρδιά και να την κάνει δώρο Να μαζέψει κοχύλια σε ένα ακρογυάλι Να γράψει στην άμμο ένα σ΄αγαπώ Κι αυτή είναι η συμμετοχή μου για τη Μίνι Σκυτάλη#1 της Μαίρης με φωτογραφία κλήρωσης τη Νο4 Ενώ λίγες μέρες νωρίτερα είχα μια ''Ελεύθερη πτώση'' για το δρώμενο των Γνωμικών Φοβάμαι τον κόσμο, θυμάμαι είχα πει στον ψυχολόγο. Φοβάμαι να αναμετρηθώ με τον κόσμο,να μπω σε μια παρέα και να συμμετέχω στις συζητήσεις, να βγω ένα ραντεβού, να πάω σε μια συνέντευξη. Φοβάμαι πως θα τους είμαι βάρος, πως θα σπαταλήσω το χρόνο τους. Είναι τόσο πολλοί ωραίοι και ενδιαφέροντες άνθρωποι εκεί έξω. Άνθρωποι που ξέρουν να συμπεριφερθούν, να ...

Διαβάστε περισσότερα

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα. ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου

Διαβάστε περισσότερα

Ζωή

Το σπίτι της Ζωής και του Ιγνάτιου ήταν ακριβώς δίπλα από την εκκλησία του προφήτη Ηλία. Το μπαλκόνι της κουζίνας τους έχασκε κυριολεκτικά πάνω από το προαύλιο του ναού. Ήταν το γονικό του Ιγνάτιου που καθώς δεν είχε χάσει ούτε ένα "Κύριε Ελέησον" από τα γεννοφάσκια του ίσα τα τώρα που έκανε τη δική του οικογένεια, ήταν αναπόφευκτο και ο επαγγελματικός του προσανατολισμός να είναι ανάλογος. Καθότι και καλλίφωνος αξιώθηκε να γίνει ψάλτης και καθηγητής βυζαντινής μουσικής. Η Ζωή που ήταν πολύ περήφανη για τον άντρα της δεν έχανε Λειτουργία για Λειτουργία και πάντα καλοντυμένη και καλοχτενισμένη καθόταν μαζί με τα δυο παιδιά τους στα πρώτα καθίσματα του ναού για να την βλέπουν όλες οι γυναίκες της ενορίας και κυρίως οι συνομίλικες και να τη ζηλεύουν τρόπον τινά. Από τότε όμως που έσκασε μύτη αυτός ο διαολο-κωρονοϊός πήγε να σκάσει και η ίδια. -Ακούς εκεί Λειτουργίες κεκλεισμένων των θυρών. Πού ακούστηκε; -Ζωή αυτά είναι επίσημες αποφάσεις και πρέπει να δείξουμε σεβασμό. ...

Διαβάστε περισσότερα

ΓΑΤΟΣΦΑΙΡΑ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου