Περπάτησα στα
Λουλουδάδικα και νόμιζα πως ήμουν στη Νέα Υόρκη. Πήγα στο λιμάνι και νόμιζα πως
βρισκόμουν στη Βενετία. Πέρασα από τα αρχοντικά της Βασιλίσσης Όλγας και ήταν λες
και χάθηκα στην Νέα Ορλεάνη. Ύστερα ανηφόρισα Άνω Πόλη και πίστεψα πως σεργιανούσα
στην Νάπολη ή στη Σικελία. Περπάτησα στα τείχη και ένιωσα την αύρα της Κωνσταντινούπολης.
Πήγα στους Κήπους του Πασά και ήταν σαν να τηλεμεταφέρθηκα στην Βαρκελώνη. Δεν
ξέρω αν φταίει ο φακός που τα κάνει όλα να μοιάζουν τόσο μαγικά ή αν φταίει ο
έρωτάς μου για την Θεσσαλονίκη, αλλά έχω πολλούς λόγους να πιστεύω πως αυτή η
πόλη έχει αμέτρητα πρόσωπα. Πιστεύω πως αξίζει να την αγαπήσουμε περισσότερο.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!