Πολλές φορές στα δύσκολα θυμάμαι εκείνη τη χρονιά που όλοι μαζί παλεύαμε για το καλύτερο. Θυμάμαι εκείνες τις νυσταγμένες μέρες που κοιμόμασταν κλεφτά στα διαλείμματα πάνω στα θρανία κι όλο λέγαμε πως δε θα τη βγάλουμε καθαρή. Θυμάμαι τον όγκο της μελέτης που έπρεπε να βγάλουμε και το δικό σου το χαμόγελο που μας έδινε δύναμη και κουράγιο ξανά και ξανά. -Έλα μωρέ παιδιά! Καλή καρδιά! Ντέφι να γίνει θα το κάνουμε κι αυτό! Κι εμείς το κάναμε και πέρναγε κι αυτό.. Θυμάμαι τις σχολικές γιορτές που τις περιμέναμε πώς και πώς για να πάρουμε λίγες ανάσες και να κοιμηθούμε δυο ωρίτσες παρά πάνω. Θυμάμαι που η σημερινή επέτειος ήταν η αγαπημένη όλων μας και τραγουδούσαμε όλοι μαζί αγκαλιά τα τραγούδια του Μάνου. «Στη γειτονιά μου την παλιά είχα έναν φίλο […] όταν τραγούδαγιε φτυστός ήταν ο ήλιος» Θυμάμαι που ονειρευόμασταν όλα τα παιδιά της κατεύθυνσης να γίνουμε πολυτεχνίτες. Θυμάμαι την εκδρομή μας στη Ρόδο που μας έκ...