ΓΑΤΟΣΦΑΙΡΑ

Το ξημέρωμα της 3 ης Ιανουαρίου ξύπνησα από έναν τρομακτικό εφιάλτη. Ένας ξανθός άντρας των  μυστικών υπηρεσιών με συνέλαβε ως ύποπτη τρομοκρατικής επίθεσης,  επειδή λέει δεν είχα κάποια κατοικία στο όνομά μου και ζούσα φιλοξενούμενη στο σπίτι της οικογένειάς μου. -Για να μην έχεις σταθερή κατοικία, πάει να πει πως είσαι φυγάς και δε θέλεις να σε εντοπίζουν οι άλλοι. Αυτή ήταν η απάντηση του άντρα και άρχισα να ουρλιάζω από τρόμο. Όμως δεν ξύπνησα από την παράλογη υπόθεση του ονείρου, γιατί κουλαμάρες στον ύπνο μου βλέπω τακτικότατα. Ξύπνησα από τον αδικαιολόγητο πόνο και τη θλίψη που ένιωσα. Κλάμα γοερό και αναφιλητά. Το πρωί της ίδιας ημέρας ανακοινώθηκε στις ειδήσεις πως συνελήφθει  ο Ξηρός πάνω σε ένα ποδήλατο με μαλλί πλατινέ. Όταν διηγιόμουν το περιστατικό στους φίλους μου στον καφέ, γελούσαμε. -Μαρή τρελή ότι βλέπεις στον ύπνο σου βγαίνει; Γελάσαμε με την ψυχή μας αλλά εμένα κάτι δε μου καθότανε καλά. Η ένταση του ονείρου με προειδοποιούσε...

«Ένα μεγάλο κακό λέει είχε σκεπάσει τη γη κι ολόγυρα απλωνόταν το σκοτάδι. Κακόβουλες δυνάμεις εργάζονταν για την καταδίκη αυτού του κόσμου κι οι άνθρωποι τρομαγμένοι κι απροστάτευτοι έκρυβαν το πρόσωπό τους.  Ένα δυσοίωνο αίσθημα κατέκλισε και τη δική μου καρδιά, ρίχνοντάς με στην απελπισία, μέχρι που μία μεγαλειώδης σκηνή αποκάλυψης διαδραματίστηκε εμπρός μου. Σαν άυλο πνεύμα μετακινήθηκα πέρα από την ατμόσφαιρα της γης και βρέθηκα μετέωρη στο αχανές διάστημα. Εκεί ψηλά, ανάμεσα στους απλανείς αστέρες και τους άγνωστους πλανήτες, είδα στρατιές αρματωμένων καβαλάρηδων να περικυκλώνουν τη γη, με τους πορφυρούς χιτώνες τους να παίρνουν φωτιά. Κι όσο οι καβαλάρηδες έτρεχαν γύρω από τη γη τόσο η φωτιά δυνάμωνε σκορπίζοντας ένα εκτυφλωτικό φως απ άκρη σ άκρη του γαλαξία.» Από εκείνο το βράδυ που είδα αυτό το όνειρο, ένιωσα πως δεν είμαστε μονάχοι μέσα σε αυτόν τον αφιλόξενο κόσμο. Ένιωσα πως κάποιοι εργάζονται για μας νύχτα και μέρα. Μπορεί να είμαι γλυκανάλα...

Σεξπιρικός τίτλος που έγινε μεταφορά στην καθομιλουμένη για να αποδώσει τις ανυπόστατες και ουτοπικές μας επιθυμίες. Για μένα όμως τα όνειρα θερινής νυκτός έχουν κυριολεκτική σημασία μιας και μες στο κατακαλόκαιρο με έχουν πειράξει οι ζέστες και βλέπω το ένα χαζό όνειρο μετά το άλλο. Μετά από το τελευταίο όνειρο που είδα, ίσως να χρήζω επίσημα πλέον ψυχιατρικής βοήθειας. Δεν ξέρω, η κρίση δική σας και κάθε επιστημονική συμβουλή καλοδεχούμενη. Ονειρικός τόπος: Ένα αιγαιοπελαγίτικο νησί με ισπανική αρχιτεκτονική. Ωραία ανηφορικά πλακόστρωτα και ασβεστωμένες προσόψεις εμπορικών μικρομάγαζων. Ξανθό ξύλο, κόκκινα κεραμίδια στις σκεπές και πολύχρωμα γεράνια παντού, σε γλάστρες κρεμασμένες από τους τοίχους, από πέργκολες, από κάγκελα. Κάποιος έχει ανάγκη από διακοπές, θα μου πείτε αλλά για περιμένετε και τη συνέχεια... Καθώς σεριανούσα στα σοκάκια, μπήκα σε ένα χρυσοχοΐο, κάτι που δε το συνηθίζω καθόλου στον ξύπνιο μου μιας και δε μου αρέσουν καθόλου τα χρυσαφικά. Παραδόξως δεν μπήκ...

http://www.deviantart.com/art/Saturday-In-The-Park-167021422  Ήταν ένα απλό συνηθισμένο αλλά όμορφο όνειρο. Ήταν ένα ηλιόλουστο πρωινό σε ένα μεγάλο πάρκο απά αυτά τα ωραία αστικά πάρκα, τα ευρωπαϊκά που τα χαζεύουμε στον κινηματογράφο. Στεκόμουν όρθια στη μέση ενός ανοιχτού πλακόστρωτου μονοπατιού που ήταν φαρδύ σαν δρόμος. Δεξιά κι αριστερά υπήρχαν μεγαλοπρεπείς δεντροστοιχίες φορτωμένες με καταπράσινα φύλλα και ροζ άνθη. «Μα τι ωραίος δρόμος!» Σκέφτηκα και μιας δεν με κυνηγούσε κανένας είπα στον εαυτό μου: «Αφού στους εφιάλτες όταν πάω να τρέξω, τα πόδια μου δεν με υπακούν, δε δοκιμάζω τώρα που είμαι σε ωραίο όνειρο, να δω αν θα μου είναι ευκολότερο;» Κι έτσι, παραμιλώντας μέσα στον ύπνο μου και γνωρίζοντας κατά ένα παράξενο τρόπο πως βρίσκομαι σε όνειρο, ξεκίνησα δειλά, δειλά να τρέχω...   http://gilad.deviantart.com/art/Running-out-60715034   Ο κόσμος γύρω μου με κοιτούσε και ευγενικά παραμέριζε για να μου αφήσει χώρο να ξεδιπλώσω το ταλέντο μου....

Το κάλεσμα της φύσης   Αν είστε οπαδοί της ευπρέπειας και του savoir vivre , παρακαλώ να προσπεράσετε αυτήν την ανάρτηση για να μην έχουμε τυχόν λογοκρισίες αργότερα.   Σήμερα θα μιλήσουμε για φυσικές ανάγκες. Τώρα θα μου πείτε τι σχέση έχουν οι φυσικές μας ανάγκες με τα όνειρα;  Κι όμως έχουν και  παραέχουν. Η ιστορία έχει ως εξής:   Περιπλανώμενη καθώς βρισκόμουν στα σοκάκια των ονειρικών γειτονιών μου κι εκεί που χάζευα βιτρίνες και έπινα καφέδες σε διάφορα μαγαζιά, ήρθε το κάλεσμα της φύσης να μου διακόψει την διασκέδαση. Ω ναι, ακόμα και μέσα στο όνειρο μερικοί  νόμοι παραμένουν αδιασάλευτοι.  Όπως ήταν λογικό, έπρεπε να βρω επειγόντως μία τουαλέτα. Του κάκου όμως, σε τόσα μαγαζιά είχα πάει και δεν υπήρχε ούτε μία καθαρή τουαλέτα. Με τα πολλά, ύστερα από αρκετή ώρα ψαξίματος, κατάφερα να εντοπίσω τη μία και μοναδική καθαρή τουαλέτα που υπήρχε σε ολόκληρη την ονειροχώρα. Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Δυστυχώς ...