Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Saturday night


Σάββατο… τι μέρα κι αυτή; Σάββατο από το Sabbat και Saturday από την αντίστοιχη λατινική ρίζα day of Saturnus (όπου Saturnus ο θεός Κρόνος για τους Ρωμαίους) Είναι γνωστό ότι όλες οι ονομασίες των ημερών της εβδομάδας έχουν διατηρηθεί από την ρωμαϊκή εποχή με το παγανιστικό τους περιεχόμενο διάχυτο, τουλάχιστον στις λατινογενείς γλώσσες. 

Το Σάββατο όμως, μιας και είναι κατά το είθισται η μέρα της μεγάλης εβδομαδιαίας εξόδου, έχει μία αλλιώτικη γκλαμουριά έως και μια ροκιά θα έλεγα. Πόσα και πόσα τραγούδια δεν έχουν γραφτεί για το Σάββατο με ένα στόρυ λίγο πολύ γνωστό. Νεαρός μόνος ψάχνει. Ψάχνει ταίρι της μιας νύχτας ή ψάχνει εκείνη που για κάποιο λόγο τον παράτησε. Και αντίστοιχα νεαρά μόνη ψάχνει. Και φυσικά όλα στο τέλος καταλήγουν σε κλάματα και μεθοκόπια…
Βράδυ Σαββάτου κι εσύ είσαι κάπου λέει το άσμα…
Φωτιά στα Σαββατόβραδα να μην ξαναγυρίσουν  λέει το άλλο…


Το Σάββατο του σεβντά και του νταλκά, της γαρδένιας και της διπλοπενιάς. Το Σάββατο της disco της misco και της λεζάντας. Το Σάββατο του Τραβόλτα που περίμενε πώς και πώς να νυχτώσει για να μοστράρει της φιγούρες που προβάριζε όλη την εβδομάδα. Το Σάββατο όλων εκείνων που ζουν για μια μέρα. Που βάζουν τα καλά τους ρούχα, τα καλά τους μούτρα και πασχίζουν να φανούν σπουδαίοι έστω για μια μέρα.  

 ''Το Σάββατο, πότε θα φτάσει το Σάββατο
για να πιω ‘να μεροκάματο μέχρι το πρωί.
Σάββατο, όλη η ζωή μου ένα Σάββατο
να παίζω τον αθάνατο στην παραλιακή.''

                                       Σάββατο-Γιώργος Δημητριάδης



Ετικέτες

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...
3 σχόλια
Διαβάστε περισσότερα

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  
37 σχόλια
Διαβάστε περισσότερα

Ζωή

  Το σπίτι της Ζωής και του Ιγνάτιου ήταν ακριβώς δίπλα από την εκκλησία του προφήτη Ηλία. Το μπαλκόνι της κουζίνας τους έχασκε κυριολεκτικά πάνω από το προαύλιο του ναού. Ήταν το γονικό του Ιγνάτιου που καθώς δεν είχε χάσει ούτε ένα "Κύριε Ελέησον" από τα γεννοφάσκια του ίσα τα τώρα που έκανε τη δική του οικογένεια, ήταν αναπόφευκτο και ο επαγγελματικός του προσανατολισμός να είναι ανάλογος. Καθότι και καλλίφωνος αξιώθηκε να γίνει ψάλτης και καθηγητής βυζαντινής μουσικής.  Η Ζωή που ήταν πολύ περήφανη για τον άντρα της δεν έχανε Λειτουργία για Λειτουργία και πάντα καλοντυμένη και καλοχτενισμένη καθόταν μαζί με τα δυο παιδιά τους στα πρώτα καθίσματα του ναού για να την βλέπουν όλες οι γυναίκες της ενορίας και κυρίως οι συνομίλικες και να τη ζηλεύουν τρόπον τινά. Από τότε όμως που έσκασε μύτη αυτός ο διαολο-κωρονοϊός πήγε να σκάσει και η ίδια.  -Ακούς εκεί Λειτουργίες κεκλεισμένων των θυρών. Πού ακούστηκε; -Ζωή αυτά είναι επίσημες αποφάσεις και πρέπει να δείξουμε σεβασμό. ...
27 σχόλια
Διαβάστε περισσότερα