Saturday night

Σάββατο… τι μέρα κι αυτή; Σάββατο από το Sabbat και Saturday από την αντίστοιχη λατινική ρίζα day of Saturnus (όπου Saturnus ο θεός Κρόνος για τους Ρωμαίους) Είναι γνωστό ότι όλες οι ονομασίες των ημερών της εβδομάδας έχουν διατηρηθεί από την ρωμαϊκή εποχή με το παγανιστικό τους περιεχόμενο διάχυτο, τουλάχιστον στις λατινογενείς γλώσσες. 

Το Σάββατο όμως, μιας και είναι κατά το είθισται η μέρα της μεγάλης εβδομαδιαίας εξόδου, έχει μία αλλιώτικη γκλαμουριά έως και μια ροκιά θα έλεγα. Πόσα και πόσα τραγούδια δεν έχουν γραφτεί για το Σάββατο με ένα στόρυ λίγο πολύ γνωστό. Νεαρός μόνος ψάχνει. Ψάχνει ταίρι της μιας νύχτας ή ψάχνει εκείνη που για κάποιο λόγο τον παράτησε. Και αντίστοιχα νεαρά μόνη ψάχνει. Και φυσικά όλα στο τέλος καταλήγουν σε κλάματα και μεθοκόπια…

Βράδυ Σαββάτου κι εσύ είσαι κάπου λέει το άσμα…

Φωτιά στα Σαββατόβραδα να μην ξαναγυρίσουν  λέει το άλλο…

Το Σάββατο του σεβντά και του νταλκά, της γαρδένιας και της διπλοπενιάς. Το Σάββατο της disco της misco και της λεζάντας. Το Σάββατο του Τραβόλτα που περίμενε πώς και πώς να νυχτώσει για να μοστράρει της φιγούρες που προβάριζε όλη την εβδομάδα. Το Σάββατο όλων εκείνων που ζουν για μια μέρα. Που βάζουν τα καλά τους ρούχα, τα καλά τους μούτρα και πασχίζουν να φανούν σπουδαίοι έστω για μια μέρα.  

 ''Το Σάββατο, πότε θα φτάσει το Σάββατο
για να πιω ‘να μεροκάματο μέχρι το πρωί.
Σάββατο, όλη η ζωή μου ένα Σάββατο
να παίζω τον αθάνατο στην παραλιακή.''

                                       Σάββατο-Γιώργος Δημητριάδης