Για την Αλεξάνδρα και κάθε έναν από εσάς που νιώθει παιδί.. Η ψυχή του παιδιού κατοικεί στα παιχνίδια του… Όση αγάπη θέλει να πάρει ένα παιδί τη χαρίζει στα παιχνίδια του…Τα ντύνει, τα φροντίζει, τα στολίζει, τα κοιμίζει.Μα πάνω από όλα τους μιλάει και τους λέει για όλα του τα όνειρα! Για ένα μοναχικό παιδί ειδικά, τα παιχνίδια του είναι οι καλύτεροί του φίλοι. Η συντροφιά του και η παρηγοριά του και σαν μεγαλώσει η προίκα του. Αν ένα παιδί κρατήσει τα παιχνίδια του δεν ξεχνάει ποτέ την υπόσχεση που έδωσε στα όνειρά του… Μια μικρή κουκλίτσα ή ένας αρκούδος είναι πάντα το εισιτήριο για τη Χώρα του Πίτερ Παν, τη Χώρα το Ποτέ… Δεν αποχωρίστηκα ποτέ τα παιχνίδια μου. Δεν αποχωρίστηκα ποτέ την παρηγοριά που μου χάρισαν στα δύσκολά μου χρόνια. Δυο φορές το χρόνο όλο κι όλο έπαιρνα παιχνίδια. Μία κουκλίτσα τα Χριστούγεννα και μία κουκλίτσα το Πάσχα και μια τυχερή χρονιά πήρα κι ένα μικρό κουκλόσπιτο. Κι όμως είχα τα περισσότερ...