ΓΑΤΟΣΦΑΙΡΑ

΄ Για κάποιο λόγο νιώθω ότι τα έχω πει όλα. Αρκούμαι στο να γεμίζω την ημέρα μου με εικόνες. Χαζεύω τα δέντρα, πιάνω φιλίες με τις γάτες, ρεμβάζω.  Τόπος, ανατολική Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα  γατοχώρι  και πέριξ Τίτλος: Ανθολόγιο Το λες και φωτογραφικό ημερολόγιο Η λεύκα της πλατείας Τριλόφου Ο Έκτορας, ο μουσαφίρης του φροντιστηρίου μας στην Καρδία που περνάει καθημερινά για να μας χαιρετήσει.  Οι τριανταφυλλιές μας ατελείωτοι κάμποι Ο μπαλκονόγατός μου ο Νίτζα  Και μαραθώνιες μπαλκονάδες Για τους φίλους που έχετε Pinterest  θα χαρώ να με ακολουθήσετε  https://gr.pinterest.com/christi_petaloti/christi-petaloti/

Σε πρώτο πλάνο η παραλία της Θεσσαλονίκης στο ύψος του Μακεδονία Παλλάς και στη συνέχεια διάφορες απόψεις από την Αγίας Σοφίας  Το ξέρω πως σας αρέσουν πολύ οι φωτογραφίες και τις προτιμάτε από οτιδήποτε άλλο. Δεν σας αδικώ γιατί κι εμένα με χαλαρώνουν και μεταξύ μας βαριέμαι για αυτό το διάστημα τουλάχιστον και να γράφω και να διαβάζω.  Και κλείνω για σήμερα με κάποια σχέδια μου κλασσικά χαρούμενα και κοριτσίστικα. Για περισσότερα ξέρετε πως με βρίσκετε και στο instagram στο  christi_petaloti Καλή συνέχεια και καλές βόλτες ΥΓ. Στο οικογενειακό μας κανάλι σήμερα θα βρείτε έναν εύκολο τρόπο να κατεβάζετε μουσικούλα από το youtube. 

Ήταν ένα ζεστό πρωινό του Σεπτέμβρη σχεδόν καυτό όταν πήραμε το καραβάκι για να μας ξεναγήσει στα παράλια του Άθω. Οι γλάροι εξοικειωμένοι με την ανθρώπινη παρουσία πετούσαν πάνω από τα κεφάλια μας για να κεραστούν από τους επιβάτες. Τα δελφίνια χαρούμενα ακολουθούσαν κι αυτά δεξιά κι αριστερά του σκάφους.   Για το ίδιο το Άθως δεν μπορώ να πω πάρα πολλά μιας και οι κανονισμοί για τους επισκέπτες είναι αυστηροί. Ούτε καν οι άνδρες δεν επιτρέπεται να ζυγώσουν στο μέρος χωρίς πάσο εισόδου. Εντούτοις εντυπωσιάστηκα από το άγριο ανάγλυφο της χερσονήσου. Βραχώδες και απόκρημνο, φυσικό φρούριο από μόνο του.  Δεδομένου ότι δεν επιτρεπόταν στο καράβι να πλησιάσει περισσότερο από 500 μέτρα η γεύση από τις μονές ήταν μικρή και οι λήψεις σχετικά μακρινές. Παρ όλα αυτά η αίσθηση της ιστορικότητας ήταν έντονη.  Στην επόμενη ανάρτηση θα έχω τη χαρά να σας παρουσιάσω κάποιες από τις καινούριες Χριστουγεννιάτικες δημιουργίες μο...

Λιμανάκι Επανομής

Και όλο αυτό το παρεάκι θα είστε σε θέση να το συναντήσετε στην παραλία Επανομής.

Καθήμενη στο πάρκο της γειτονιάς με τον καφέ ανά χείρας, να ατενίζω αμέριμνη τον βροχερό ουρανό, αίφνης νιώθω δύο μάτια να με κοιτάνε επίμονα.  -Γεια τι λέει; -Α, τι κάνεις εκεί κάτω ρε; Με τρόμαξες! -Σε κοιτάω τι κάνω; -Δε με κοιτάς με κατασκοπεύεις κρυμμένη κάτω από το παγκάκι. -Έτσι έχει πλάκα. Τέσπα, τι κρατάς εκεί; -Τον καφέ μου. -Άσε τον καφέ δε με ενδιαφέρει, στο άλλο χέρι τι κρατάς; -Ποιο, αυτό λες;  - Όου γέα μπέμπυ, αυτό! Τι είναι; -Σκυλάκι. -Και τι σκυλάκι είναι αυτό που δε με γαβγίζει; -Σκυλάκι παιχνίδι, ψεύτικο. -Εσύ ο έφτιαξες; -Ναι -Το θέλω! Δως το μου! -Δε στο δίνω, θα το χαλάσεις. -Ω, σε παρακαλώ  δως το μου! -Δε μπορώ πουλάκι μου... -Ε όχι και πουλάκι, ολόκληρη γάτα! Τώρα θα δεις! Φέρτο μου!  Και καθώς η Χαρούλα είναι γάτα και βαριέται εύκολα... -Πφφ βαρέθηκα, θα με βγάλεις καμιά φωτογραφία; και για τις δύσκολες μέρες που μας κυκλώνουν...