Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εφτά (μέρες) στο Θιβέτ


Seven_Years_in_Tibet
  Όχι δεν μπερδεύτηκα, γνωρίζω πως ο σωστός τίτλος της ταινίας είναι Επτά χρόνια στο Θιβέτ, τουλάχιστον τώρα που μεγάλωσα γιατί όταν ήμουν μικρή είχα άλλη εντύπωση.

  Ήταν τέλη των 90ς, τότε που ο Brad Pitt ήταν στα πολύ μεγάλα του σουξέ και σερνόντουσαν όλα τα κοριτσόπουλα στους κινηματογράφους. Έτσι κι εμείς καθότι  πιτσιρικοπούλες, ακολουθώντας τη μόδα της εποχής, σπεύσαμε να δούμε την ταινία. Εφτά μέρες στο Θιβέτ είχα διαβάσει και περίμενα να δω την ολιγοήμερη περιπέτεια του Brad στα Ιμαλάια. Ξεκινάει λοιπόν η ταινία, χάνεται ο Brad στα βουνά τα κορφοβούνια, τον πιάνουν αιχμάλωτο οι δυνάμεις του άξονα, τον φυλακίζουν, το σκάει, ταξιδεύει με τα πόδια, μέχρι που επιτέλους φτάνει στο Θιβέτ. Κι εκεί που λέω ότι γλίτωσε το παιδί και θα γυρίσει σπίτι, βλέπω την ταινία να συνεχίζει κι αυτός να μην ξεκουνιέται από κει. Η πρώτη μου σκέψη ήταν πάρα πολύ αθώα. Τελικά αυτοί οι Βουδιστές βρε παιδί μου είναι όνομα και πράμα. Αυτές οι μέρες του Θιβέτ κρατάνε πάρα πολύ. Και η ταινία τελείωσε και ο Brad όταν επέστρεψε μετά από πολλά βάσανα στο σπιτικό του βρήκε τον μπέμπη γιο του, ολόκληρο παλικαράκι και τη γυναίκα του παντρεμένη με άλλον. Και φεύγω από την αίθουσα χωρίς να έχω καταλάβει τίποτα. Καλά βρε παιδί μου; Πώς είναι δυνατόν να έγιναν όλα αυτά μέσα σε εφτά μέρες; Τι κενά είναι αυτά που έχει το σενάριο; Οπότε γυρνάω και λέω στη μάνα μου, που μας συνόδευε. ‘’Μαμά να την ξαναδούμε την ταινία, πολύ μου άρεσε!’’ Και πραγματικά πήγαμε και είδαμε και για δεύτερη φορά την ταινία και αξιώθηκα επιτέλους να καταλάβω πως ο Brad πέρασε εφτά χρόνια στο Θιβέτ και όχι εφτά μέρες…. Και εις άλλα με υγεία….  

http://www.cinemagia.ro/filme/seven-years-in-tibet-sapte-ani-in-tibet-577/imagini/270473/


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα αγόρι

 Ένα αγόρι θέλει να γίνει ποιητής, να μιλά για την αγάπη Ένα αγόρι θέλει να πατήσει στα σύννεφα, να νιώσει το σώμα του να ελαφραίνει Να ξαπλώσει πάνω στη δροσερή χλόη  Να αποκοιμηθεί με το κελάηδημα των πουλιών Να χτενίσει τα μαλλιά της αγαπημένης του. Ένα αγόρι θέλει κόψει ένα τριαντάφυλλο και να το βάλει στο βάζο Να κεντήσει μια καρδιά και να την κάνει δώρο Να μαζέψει κοχύλια σε ένα ακρογυάλι  Να γράψει στην άμμο ένα σ΄αγαπώ Κι αυτή είναι η συμμετοχή μου για τη  Μίνι Σκυτάλη#1  της Μαίρης με φωτογραφία κλήρωσης τη Νο4 Ενώ λίγες μέρες νωρίτερα είχα μια ''Ελεύθερη πτώση'' για το δρώμενο των  Γνωμικών   Φοβάμαι τον κόσμο, θυμάμαι είχα πει στον ψυχολόγο. Φοβάμαι να αναμετρηθώ με τον κόσμο,να μπω σε μια παρέα και να συμμετέχω στις συζητήσεις, να βγω ένα ραντεβού, να πάω σε μια συνέντευξη. Φοβάμαι πως θα τους είμαι βάρος, πως θα σπαταλήσω το χρόνο τους. Είναι τόσο πολλοί ωραίοι και ενδιαφέροντες άνθρωποι εκεί έξω. Άνθρωποι που ξέρουν να συμπεριφερθούν, να ...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Ζωή

  Το σπίτι της Ζωής και του Ιγνάτιου ήταν ακριβώς δίπλα από την εκκλησία του προφήτη Ηλία. Το μπαλκόνι της κουζίνας τους έχασκε κυριολεκτικά πάνω από το προαύλιο του ναού. Ήταν το γονικό του Ιγνάτιου που καθώς δεν είχε χάσει ούτε ένα "Κύριε Ελέησον" από τα γεννοφάσκια του ίσα τα τώρα που έκανε τη δική του οικογένεια, ήταν αναπόφευκτο και ο επαγγελματικός του προσανατολισμός να είναι ανάλογος. Καθότι και καλλίφωνος αξιώθηκε να γίνει ψάλτης και καθηγητής βυζαντινής μουσικής.  Η Ζωή που ήταν πολύ περήφανη για τον άντρα της δεν έχανε Λειτουργία για Λειτουργία και πάντα καλοντυμένη και καλοχτενισμένη καθόταν μαζί με τα δυο παιδιά τους στα πρώτα καθίσματα του ναού για να την βλέπουν όλες οι γυναίκες της ενορίας και κυρίως οι συνομίλικες και να τη ζηλεύουν τρόπον τινά. Από τότε όμως που έσκασε μύτη αυτός ο διαολο-κωρονοϊός πήγε να σκάσει και η ίδια.  -Ακούς εκεί Λειτουργίες κεκλεισμένων των θυρών. Πού ακούστηκε; -Ζωή αυτά είναι επίσημες αποφάσεις και πρέπει να δείξουμε σεβασμό. ...