Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καφές και γλυκό



Αρωματικός φίλτρου με γεύση καραμέλα, αλλά και φουντούκι δε με χαλάει. Ή μήπως γεύση σοκολάτα; Κι αν είναι πικραμύγδαλο θα πειράξει; 

Πόση ζάχαρη μέσα; Μαύρη ή άσπρη; Με μέλι αλήθεια πώς θα ήταν; Λίγο γαλατάκι να βάλλω; Εβαπορέ ή φρέσκο;

Στιγμιαίο μήπως κανείς; Χτυπημένο στο χέρι ή στο μιξεράκι; Με μπόλικο αφρό ή χωρίς;
Κι αν θες ελληνικό; Βαρύ γλυκό ή σκέτο; Ο ελληνικός πρέπει να ναι βαρύς για να βγάλει καϊμάκι. Αλλιώς πώς;


Κι αν είσαι του ευρωπαϊκού και θες espresso; Μονό ή διπλό; Cappuccino ή macchiato; latte; Κανελίτσα να ρίξω; Αφρόγαλλα ή σαντιγί; Σχεδιάκια πάνω να φτιάξω; 


 Κι αν είσαι της σοκολάτας τι θες; Κακάο ζεστό ή κανονική σοκολάτα; Πραλίνα, bitter ή λευκή; Να έχει και γεύσεις; 


Κι όλα αυτά τι; Σκέτα; Ασυνόδευτα; Κρουασανάκι βουτύρου; Βάφλα μήπως με μέλι και ξηρούς καρπούς; Κεκάκι ίσως μαλακό και αφράτο; Ή μήπως βουτήματα σε διάφορες γεύσεις; Κι αν θες κάτι σε πάστα; Ή κάτι αλμυρό καλύτερα; Ας πούμε ένα κουλούρι ή μια τυροπιτούλα.  


Και φυσικά θες και παρέα έτσι; Τι μόνος; Περιοδικό; Εφημερίδα;, Βιβλίο ή wifi internet


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

It's only because of you...

Φανταστείτε να υπάρχει ένα άτομο που τρελαίνεται για ταινίες με ζόμπι αλλά φοβάται τα φαντάσματα.  Που δηλώνει φανατικά πως δεν πιστεύει στη ύπαρξη του Θεού αλλά όταν φοβάται κάνει το σταυρό του και φωνάζει:  «Παναγία μου! Παναγία μου!» Που σιχαίνεται τις ρομαντικές κομεντί αλλά όταν του λες σ αγαπώ βάζει τα κλάματα. Που δεν ανοίγει να διαβάσει ένα βιβλίο αν δεν έχει μέσα ίντριγκες και βία αλλά όταν δει κορδελίτσες και φιογκάκια πετάει από τη χαρά του. Που κάθε φορά που έχει πονοκέφαλο νομίζει πως παθαίνει απανωτά μικρά εγκεφαλικά. Που όταν πάρει ένα κιλό νομίζει πως έχει πάρει δέκα. Που δεν βάζει αλάτι στο φαγητό γιατί κάνει κακό αλλά όταν δει πιτόγυρο και πίτσα πέφτει με τα μούτρα. Και φανταστείτε αυτό το άτομο να είναι η καλύτερή σας φίλη… Και το όνομα αυτής Πολυξένη.. κατά κόσμον Τζένη αλλά όλες οι παραπάνω παραξενιές δεν είναι τίποτα μπροστά στην μεγαλύτερή της από όλες. Στο ότι με έχει φίλη της επί 26 ολόκληρα χρόνια. Είναι θαύμα που είμαστε τόσ...