Πόσα και πόσα βράδια πέρασαν με μπαγιάτικο καφέ κι αμερικάνικες ταινίες; Βράδια κουρασμένα, βράδια ξενυχτισμένα, ατέλειωτης μελέτης, που όλο έλεγες « κάνε ένα κουράγιο ακόμα, μάθημα είναι κι αυτό σαν όλα τα άλλα, θα περάσει ». Και πόσες φορές δεν είπες αυτό το ένα κουράγιο ακόμα και είδες τη νιότη σου, να σου ξεγλιστρά σαν το αφρισμένο σαπούνι; Κόπιασες, μόχθησες για να μπεις σε ένα πανεπιστήμιο κι εσύ σαν όλους τους άλλους, γιατί έτσι σου 'πανε αυτοί που 'θελαν το «καλό» σου. Κι ακόμα κι όταν σε είδανε να γονατίζεις και να μαραζώνεις, εκείνοι πάλι επέμεναν πως τάχα μου ήταν για το «καλό» σου. η συνέχεια εδώ πραγματικά τα περάσματά σας από την enfo έχουν σημασία! και φυσικά έχετε όλοι ανοιχτή πρόσκληση να γίνετε μέλη! Τις καλημέρες μου!!!