Αντίο κοριτσάκι μου...

Είμαστε πολύ μικροί για να ορίζουμε τον κόσμο. 

Η ζωή, μας ξεγλιστρά μέσα από τα χέρια κι όσο πιστεύουμε πως τα ελέγχουμε όλα, 

πάντα κάτι θα μας ξεφεύγει και θα έρχεται το μοιραίο.

Σκυθρωποί και παραμορφωμένοι, οι άκαρδοι θα ροκανίζουν τον κόσμο

κι εμείς αποκαμωμένοι θα αποχαιρετούμε αγαπημένους..

Μέρες θλιμμένες, μέρες θλιβερές 

και στα χείλη μας χαμόγελα δειλά,

σαν χλωμά μισοφέγγαρα σε χειμωνιάτικα τοπία..

 Δεν είναι το αντίο που θα πεις σε κάποιον που θα φύγει στον καιρό του.

Είναι το πικρό αντίο που θα πεις σε κάποιον που έφυγε με πόνο.

Και είναι και η πίκρα που γεύεσαι,

 όταν ξέρεις πως κάποιοι παίρνουν δύναμη χαρίζοντας τον πόνο...

Για την Κοντέσα και κάθε όμορφη ψυχή αυτού του κόσμου που φεύγει με πόνο...

Αντίο κοριτσάκι μου...