Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Μη φοβάσαι αγάπη μου, θα σε σηκώσω εγώ!»

link

Μια παλιά ιστορία αστεία αλλά και συγκινητική για την αθώα καρδιά ενός μικρού κοριτσιού... Ακολουθήστε την μικρή μου φίλη σε αυτό τον σύνδεσμο http://enfo.gr/ar2753

Σχόλια

  1. Πω πω τι όμορφο κείμενο Χριστίνα!!! "Είναι εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο ο Θεός κάνει το πλησίασμα στις ζωές μας. Αν σου αρέσει ο καφές θα έρθει και θα πιει έναν καφέ μαζί σου, έτσι απλά…" Τι είπες κορίτσι μου... με σκλάβωσες :)) Το κοριτσάκι απίθανα συγκινητικό, η ψυχούλα μου!!! Γλυκά φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήταν πολύ καλούλα και πάρα μα πάρα πολύ χαρούμενη! Θα μου μείνει αυτό! Τα παιδιά μας δείχνουν το δρόμο κι εμείς ακολουθούμε Ρηνιό!

      Διαγραφή
  2. Με συγκινησες βρε Χριστινακι μου... Τι να πω για το μικρο αυτο κοριτσακι ? Μπραβο και παλι μπραβο !
    ΕΙναι αυτοι που λεμε καμια φορα... Μην φερθεις ασχημα σε τετοιου ειδους ατομα που για να ειναι στον δρομο και να κανουν αυτο που κανουν σιγουρα καποιος λογος υπαρχει.
    Εχουμε απλα μαθει να τους διωχνουμε και να βριζουμε λες και εμεις ειμαστε καλυτεροι απο αυτους επειδη εχουμε καποιες ανεσεις παραπανω..
    Η ντροπη ειναι σε μας...
    Η καλοσυνη και η αγαπη δεν εχουν ουτε φυλη ουτε κοινωνικη ταξη ουτε τιποτα.
    Η καθε ψυχη εχει την μοναδικοτητα της και δεν ξερεις ποτε θα βρεθει στον δρομο σου και τι εχει να σου προσφερει
    Καλο ειναι να ειμαστε και μεις λιγο πιο ''ανοιχτοι'' σαν ανθρωποι
    Πολαλ φιλια και καληεμρα να εχεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι Μαράκι, αυτά τα παιδάκια κουβαλάνε μεγάλη ιστορία. Μια καλή κουβέντα αν ακούσουν θα σε αγαπούν για πάντα!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Αναβράζον #1

  Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...