Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο ζαχαραοπλάστης και τα κουρκουμπίνια #2

link
Μια παλιά-καινούρια ιστορία εμπλουτισμένη και εξελιγμένη που θα βρείτε στο http://enfo.gr/ar2688
Οι παλαιότεροι φίλοι σίγουρα θα θυμάστε την ιστορία του τροφαντού ζαχαροπλάστη. Μόνο που αυτή τη φορά, η ιστορία πάει και λίγο παραπέρα. Το αναλύει λίγο το θέμα διαφορετικά.

Η στήριξή σας είναι πάντα μα πάντα πολύτιμη για μένα, αφού χωρίς εσάς δεν θα υπήρχε μεράκι και όρεξη για αφηγήσεις και αρθράκια. Κάντε κλικ στον σύνδεσμο και μάθετε περισσότερα για αυτόν τον ζαχαροπλάστη και όλα τα άλλα που επακολούθησαν.


http://enfo.gr/ar2688

Σχόλια

  1. Μπράβο Χριστίνα!!!! Πολύ χάρηκα που είδα δικό σου άρθρο στο enfo.gr! Εύχομαι να δώ και άλλα κείμενά σου, γιατί έχεις εξαιρετική γραφή!!!! Φιλιά.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπέροχο το κείμενο σου, Χριστίνα!!! Και για μένα είναι πολύτιμο, να είμαι αποδέκτης, όμορφων αφηγήσεων :)) Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μπραβο Χριστίνα μου, αυτο ειναι το σωστο να στηριζουμε αυτες τις επιχειρησεις :) !!!!! Καλη συνεχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Βίκυ,Ειρήνη, Αριάδνη στην καθεμιά σας από ένα σβουριχτό φιλί! Ευχαριστώ ρε κορίτσια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είναι ακριβώς όπως το γράφεις, μια αλυσίδα από ψυχικούς δεσμούς που μόνο εκεί μπορεί να στεριώσει.
    Καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Και το ανέλυσες το θέμα όχι μόνο διαφορετικά, αλλά λέγοντας και μεγάλες αλήθειες!!!
    Κρίμα που οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν πως αν δεν επιλέγουν συνοικιακά μαγαζιά κάνουν το μεγαλύτερο κακό στην οικονομία, αλλά και στην ανθρωπιά τους τελικά...
    Στο τέλος θα μείνουν με ανθρώπους μηχανές που δεν θα τολμούν ούτε να χαμογελάσουν από το φόβο των παγερά σκληρών αφεντικών τους (και θα πληρώνονται, όπως και τώρα με ψίχουλα)!
    Κι όταν κλείσει και το τελευταίο μαγαζί θα τους μαδήσουν κυριολεκτικά τους πελάτες τους αυτοί που κόπτονται σήμερα τάχα για την οικονομία και τη φθήνια...κρίμα που κάποιοι ξέχασαν πως είναι να σου χαμογελά η φουρνάρισσα και να σε κερνάει και κάτι!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. "έμπαινε Γιούτσο.."!!!

    τα είπες όλα..

    καλησπέρα και καλή εβδομάδα- ζωγράφε μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αλεξάνδρα, Μαρία και Ιώ ένα σβουριχτό φιλάκι και για σας!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Ζωή

  Το σπίτι της Ζωής και του Ιγνάτιου ήταν ακριβώς δίπλα από την εκκλησία του προφήτη Ηλία. Το μπαλκόνι της κουζίνας τους έχασκε κυριολεκτικά πάνω από το προαύλιο του ναού. Ήταν το γονικό του Ιγνάτιου που καθώς δεν είχε χάσει ούτε ένα "Κύριε Ελέησον" από τα γεννοφάσκια του ίσα τα τώρα που έκανε τη δική του οικογένεια, ήταν αναπόφευκτο και ο επαγγελματικός του προσανατολισμός να είναι ανάλογος. Καθότι και καλλίφωνος αξιώθηκε να γίνει ψάλτης και καθηγητής βυζαντινής μουσικής.  Η Ζωή που ήταν πολύ περήφανη για τον άντρα της δεν έχανε Λειτουργία για Λειτουργία και πάντα καλοντυμένη και καλοχτενισμένη καθόταν μαζί με τα δυο παιδιά τους στα πρώτα καθίσματα του ναού για να την βλέπουν όλες οι γυναίκες της ενορίας και κυρίως οι συνομίλικες και να τη ζηλεύουν τρόπον τινά. Από τότε όμως που έσκασε μύτη αυτός ο διαολο-κωρονοϊός πήγε να σκάσει και η ίδια.  -Ακούς εκεί Λειτουργίες κεκλεισμένων των θυρών. Πού ακούστηκε; -Ζωή αυτά είναι επίσημες αποφάσεις και πρέπει να δείξουμε σεβασμό. ...