Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

URBAN


Τυπικά τελευταία μέρα του καλοκαιριού σήμερα και η μέρα έχει μικρύνει αισθητά. Ξημερώνει στις επτά και νυχτώνει κατά τις οκτώ. Όλοι μας αρχίζουμε και μπαίνουμε σε ρυθμούς χειμερινούς, χωρίς να σημαίνει κάτι κακό αυτό. Εξάλλου εμένα με ανεβάζει πολύ το αίσθημα της εγρήγορσης που μου φέρνει το φθινόπωρο. Η χαρά του νέου ξεκινήματος και η ελπίδα πως αυτή τη φορά τα πράγματα θα τα κάνω καλύτερα από ότι παλιότερα. Δεν ξέρω αν συμμερίζεστε τη δική μου τη χαρά αλλά σας έχω πρόταση για έναν εορταστικό καφέ έξω στη λιακάδα.


Θεσσαλονίκη στο κέντρο της πόλης στο στενό της Ζεύξιδος, ( τον πεζόδρομο κάθετα στην Ικτίνου ντε!) κάτω από τις πυκνές φυλλωσιές των δέντρων, μαζί με τα νεοφερμένα καραβάνια των πρωτοετών φοιτητών. (Να σας πω κι ένα μυστικό; Σαν τύχει να περάσετε αυτές τις μέρες από τα πανεπιστήμια και σας ζυγώσουν τίποτα παραταξιακοί για εγγραφές, να είστε χαρούμενοι. Θα έχετε περάσει το test drive της ηλικίας.)


Ένα στέκι όαση (όπως και όλα τα υπόλοιπα μαγαζάκια της οδού). Το συγκεκριμένο όμως είναι έτσι διαμορφωμένο που ενδείκνυται κυρίως για τους θερμούς ηλιόλουστους μήνες . Για αυτό λοιπόν σπεύσατε να το απολαύσετε τώρα που γυρίζει. 







Σχόλια

  1. Αχ, ένα καφεδάκι ευχαρίστως θα το έπινα εκεί...κι έχει μια ζέστη εδώ πάλι σήμερα!
    Έρχομαι για δροσιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι ναι, το θυμαμαι το urban! Συνηθως καθομασταν στο παστα φλορα κ λιγο αργοτερα σε ενα απο αυτα που ειναι μπροστα απο το σχολειο κ εχει κουνιες (αν ειναι ακομα εκει).

    Καλο φθινοπωρο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εννιά στις δέκα φορές, όλο και κάποια μνήμη μου ανακαλείς, τρελοσαλονικιά :)))) έχω περάσει κι από αυτό το στέκι, αχ έρμα μου νιάτα... Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. :) :) Μόλις διάβασα το σχόλιό σου, τίποτα δεν είναι τυχαίο!!
    Και συνήθως δεν ταιριάζω με παρθενάκια (κι ας είμαι), εσένα σε διάβαζα και ταυτιζόμουν σε πολλά!
    Στείλε μου mail, όποτε θες γιατί δεν έχω καταλάβει Θεσσαλονίκη μένεις μόνιμα ή σπουδάζεις;;
    Και ναι μένω δίπλα από το Μαρούσι από το 1990..!
    Για την ανεμελιά που μου είπες, δεν την έχασα λόγω ηλικίας μετά τα 27, αλλά από τα 19 λόγω πολύ σοβαρών προβλημάτων υγείας στην οικογένειά μου.

    Πολύ χαίρομαι που βρήκα έναν άνθρωπο να του αρέσει το φθινόπωρο, έχει πέσει πολύ κλάμα και οδυρμός για το καλοκαίρι που φεύγει.. δεν το καταλαβαίνω! Δεν θα ήταν βαρετό αν είχαμε μόνιμα καλοκαίρι; Τρελαίνομαι για αλλαγές και για την εγρήγορση του φθινοπώρου που αναφέρεις!

    Καλό μήνα να έχουμε και καλή δύναμη σε όλους!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέρα!
    Καλό μήνα και καλό Φθινόπωρο να έχουμε!
    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα αγόρι

 Ένα αγόρι θέλει να γίνει ποιητής, να μιλά για την αγάπη Ένα αγόρι θέλει να πατήσει στα σύννεφα, να νιώσει το σώμα του να ελαφραίνει Να ξαπλώσει πάνω στη δροσερή χλόη  Να αποκοιμηθεί με το κελάηδημα των πουλιών Να χτενίσει τα μαλλιά της αγαπημένης του. Ένα αγόρι θέλει κόψει ένα τριαντάφυλλο και να το βάλει στο βάζο Να κεντήσει μια καρδιά και να την κάνει δώρο Να μαζέψει κοχύλια σε ένα ακρογυάλι  Να γράψει στην άμμο ένα σ΄αγαπώ Κι αυτή είναι η συμμετοχή μου για τη  Μίνι Σκυτάλη#1  της Μαίρης με φωτογραφία κλήρωσης τη Νο4 Ενώ λίγες μέρες νωρίτερα είχα μια ''Ελεύθερη πτώση'' για το δρώμενο των  Γνωμικών   Φοβάμαι τον κόσμο, θυμάμαι είχα πει στον ψυχολόγο. Φοβάμαι να αναμετρηθώ με τον κόσμο,να μπω σε μια παρέα και να συμμετέχω στις συζητήσεις, να βγω ένα ραντεβού, να πάω σε μια συνέντευξη. Φοβάμαι πως θα τους είμαι βάρος, πως θα σπαταλήσω το χρόνο τους. Είναι τόσο πολλοί ωραίοι και ενδιαφέροντες άνθρωποι εκεί έξω. Άνθρωποι που ξέρουν να συμπεριφερθούν, να ...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Ζωή

  Το σπίτι της Ζωής και του Ιγνάτιου ήταν ακριβώς δίπλα από την εκκλησία του προφήτη Ηλία. Το μπαλκόνι της κουζίνας τους έχασκε κυριολεκτικά πάνω από το προαύλιο του ναού. Ήταν το γονικό του Ιγνάτιου που καθώς δεν είχε χάσει ούτε ένα "Κύριε Ελέησον" από τα γεννοφάσκια του ίσα τα τώρα που έκανε τη δική του οικογένεια, ήταν αναπόφευκτο και ο επαγγελματικός του προσανατολισμός να είναι ανάλογος. Καθότι και καλλίφωνος αξιώθηκε να γίνει ψάλτης και καθηγητής βυζαντινής μουσικής.  Η Ζωή που ήταν πολύ περήφανη για τον άντρα της δεν έχανε Λειτουργία για Λειτουργία και πάντα καλοντυμένη και καλοχτενισμένη καθόταν μαζί με τα δυο παιδιά τους στα πρώτα καθίσματα του ναού για να την βλέπουν όλες οι γυναίκες της ενορίας και κυρίως οι συνομίλικες και να τη ζηλεύουν τρόπον τινά. Από τότε όμως που έσκασε μύτη αυτός ο διαολο-κωρονοϊός πήγε να σκάσει και η ίδια.  -Ακούς εκεί Λειτουργίες κεκλεισμένων των θυρών. Πού ακούστηκε; -Ζωή αυτά είναι επίσημες αποφάσεις και πρέπει να δείξουμε σεβασμό. ...