Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

URBAN


Τυπικά τελευταία μέρα του καλοκαιριού σήμερα και η μέρα έχει μικρύνει αισθητά. Ξημερώνει στις επτά και νυχτώνει κατά τις οκτώ. Όλοι μας αρχίζουμε και μπαίνουμε σε ρυθμούς χειμερινούς, χωρίς να σημαίνει κάτι κακό αυτό. Εξάλλου εμένα με ανεβάζει πολύ το αίσθημα της εγρήγορσης που μου φέρνει το φθινόπωρο. Η χαρά του νέου ξεκινήματος και η ελπίδα πως αυτή τη φορά τα πράγματα θα τα κάνω καλύτερα από ότι παλιότερα. Δεν ξέρω αν συμμερίζεστε τη δική μου τη χαρά αλλά σας έχω πρόταση για έναν εορταστικό καφέ έξω στη λιακάδα.


Θεσσαλονίκη στο κέντρο της πόλης στο στενό της Ζεύξιδος, ( τον πεζόδρομο κάθετα στην Ικτίνου ντε!) κάτω από τις πυκνές φυλλωσιές των δέντρων, μαζί με τα νεοφερμένα καραβάνια των πρωτοετών φοιτητών. (Να σας πω κι ένα μυστικό; Σαν τύχει να περάσετε αυτές τις μέρες από τα πανεπιστήμια και σας ζυγώσουν τίποτα παραταξιακοί για εγγραφές, να είστε χαρούμενοι. Θα έχετε περάσει το test drive της ηλικίας.)


Ένα στέκι όαση (όπως και όλα τα υπόλοιπα μαγαζάκια της οδού). Το συγκεκριμένο όμως είναι έτσι διαμορφωμένο που ενδείκνυται κυρίως για τους θερμούς ηλιόλουστους μήνες . Για αυτό λοιπόν σπεύσατε να το απολαύσετε τώρα που γυρίζει. 







Σχόλια

  1. Αχ, ένα καφεδάκι ευχαρίστως θα το έπινα εκεί...κι έχει μια ζέστη εδώ πάλι σήμερα!
    Έρχομαι για δροσιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι ναι, το θυμαμαι το urban! Συνηθως καθομασταν στο παστα φλορα κ λιγο αργοτερα σε ενα απο αυτα που ειναι μπροστα απο το σχολειο κ εχει κουνιες (αν ειναι ακομα εκει).

    Καλο φθινοπωρο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εννιά στις δέκα φορές, όλο και κάποια μνήμη μου ανακαλείς, τρελοσαλονικιά :)))) έχω περάσει κι από αυτό το στέκι, αχ έρμα μου νιάτα... Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. :) :) Μόλις διάβασα το σχόλιό σου, τίποτα δεν είναι τυχαίο!!
    Και συνήθως δεν ταιριάζω με παρθενάκια (κι ας είμαι), εσένα σε διάβαζα και ταυτιζόμουν σε πολλά!
    Στείλε μου mail, όποτε θες γιατί δεν έχω καταλάβει Θεσσαλονίκη μένεις μόνιμα ή σπουδάζεις;;
    Και ναι μένω δίπλα από το Μαρούσι από το 1990..!
    Για την ανεμελιά που μου είπες, δεν την έχασα λόγω ηλικίας μετά τα 27, αλλά από τα 19 λόγω πολύ σοβαρών προβλημάτων υγείας στην οικογένειά μου.

    Πολύ χαίρομαι που βρήκα έναν άνθρωπο να του αρέσει το φθινόπωρο, έχει πέσει πολύ κλάμα και οδυρμός για το καλοκαίρι που φεύγει.. δεν το καταλαβαίνω! Δεν θα ήταν βαρετό αν είχαμε μόνιμα καλοκαίρι; Τρελαίνομαι για αλλαγές και για την εγρήγορση του φθινοπώρου που αναφέρεις!

    Καλό μήνα να έχουμε και καλή δύναμη σε όλους!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέρα!
    Καλό μήνα και καλό Φθινόπωρο να έχουμε!
    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Αναβράζον #1

  Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου