Μαζί στη ζωή, Μαζί και στο θάνατο..

Ο Φλοκ και ο Κερτ ήταν δύο αχώριστοι φίλοι. Πρωί και βράδυ, έπαιζαν, έτρεχαν, έκαναν βόλτες, ξεκουράζονταν και σαν μας έβλεπαν πετούσαν από τη χαρά τους! Είχαν και οι δύο αφεντικά αλλά τα καταστατικά των ''καλών'' πολυκατοικιών τους καταδίκασαν να ζουν έξω στο δρόμο σαν ημιδεσποζόμενα. Το αγαπημένο τους στέκι ήταν η αυλόπορτα μου. Λίγο η αγάπη, λίγο τα τραταρίσματα, λίγο η παρεούλα από τα άλλα τα σκυλάκια της γειτονιάς, οι πιτσιρικάδες,έγιναν μόνιμοι θαμώνες. Ένιωθαν καλοδεχούμενοι και ασφαλείς. Ασφαλείς όμως για πόσο;

Από καιρό τους είχαν βάλλει κάποιοι στο μάτι. Κάποιοι που τρέχουν πάντα φορτσάτοι με τα αυτοκίνητά τους, σε έναν δρόμο που παίζουν παιδιά! Ο Φλοκ και ο Κερτ δεν συμπάθησαν ποτέ τα αυτοκίνητα που τρέχουν με φόρα μπροστά από το συνοικιακό δρόμο μας κι αυτό το έδειχναν με πάθος. Κι εδώ που τα λέμε κανείς δεν τα συμπαθεί. Δυστυχώς όμως κάποιοι άνθρωποι θεωρούν πως ο κόσμος τους ανήκει. Πως τους ανήκουν οι δρόμοι, οι γειτονιές, πως τους ανήκουν και οι ζωές μας...

Την Παρασκευή στις 25-7-14 η μικρή μας Κοντέσα τα κατάφερε και σώθηκε από τη φόλα γιατί ήταν αρκετά έξυπνη και ήρθε να ζητήσει βοήθεια. Ο Κερτ και ο Φλοκ δυστυχώς εξαφανίστηκαν και σήμερα Κυριακή επιβεβαιώθηκαν οι φόβοι μας. Εντοπίστηκαν τα άψυχα κορμάκια τους, παρατημένα στη μέση του δρόμου, εκεί όπου παίζουν παιδιά...

Μαζί στη ζωή , μαζί και στο θάνατο οι δύο αχώριστοι φίλοι. Η γειτονιά σήμερα έχει μεγάλη στεναχώρια κι ο εχθρός ζει ανάμεσά μας..

Ένα αντίο θέλω να γράψω στους καλούς μου φίλους και να ναι χαρούμενοι εκεί που θα πάνε...