Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"Πες το με έναν καφέ" η παραγγελιά που τρέχει και τα υπόλοιπα νέα

Είπαμε να ξεκουνιθούμε με πρώτο μέλημα να βγούμε από το καβούκι μας και να νικήσουμε την στεναχώρια μας. Η αδράνεια μας έχει παραλύσει και μοιάζουμε αδύναμοι να πάρουμε πρωτοβουλίες και να συντονιστούμε με τον διπλανό μας. Η μικρή μου σκέψη ήταν πως χρειαζόμαστε μια μικρή προθέρμανση για να μπούμε ξανά στο κλίμα της σύμπραξης. Δεν ξέρω πόσοι από εμάς είμαστε αρκετά κοινωνικοί και πόσοι περιοριζόμαστε σε έναν στενό κύκλο δραστηριοτήτων αλλά η πρότασή μου ήταν να ξεκινήσουμε ένα μικρό παιχνίδι και να δούμε πού θα μας πάει αυτό.

''Πες το με έναν καφέ'' το θέμα


Τι κάνουμε;

Πίνουμε έναν καφέ με ένα κοντινό ή μακρινό μας πρόσωπο. Το πού δεν αφορά, αρκεί να αφιερώσουμε χρόνο στην επικοινωνία.

Βγάζουμε μια ωραία φωτογραφία (όσες θέλουμε βασικά) από τον καφέ μας και μοιραζόμαστε γραπτώς αυτά που αποκομίσαμε από το χρόνο που αφιερώσαμε στη επικοινωνία.

Κατά βάση προσπαθούμε να ξεφύγουμε από τις τετριμμένες θεματολογίες και να καταπιαστούμε με κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα.

Αν δεν διαθέτετε ιστολόγιο στείλτε μου ένα email στο andromedamygalaxy@gmail.com με το κείμενο και τον καφέ σας και θα το αναρτήσω εδώ στον γαλαξία.


Δεν ξέρω τι μπορεί να βγει μέσα από αυτό, αλλά κάθε μικρή χειρονομία είναι πολύ καλύτερη από την αδράνεια. Ειδικά όταν συναντώ άτομα γύρω μου απελπισμένα που έχουν κόψει κάθε κοινωνική συναναστροφή και έχουν χάσει κάθε πίστη στον κοινωνικό αγώνα, αυτό μου δείχνει πως πρέπει να αρχίσουμε πάλι από την αρχή. Πάλι από την Α Β.

Πρέπει να μάθουμε ξανά να ανταμώνουμε, να σμίγουμε, να μιλάμε, να ακούμε, να παρηγορούμε, να ελπίζουμε, να χαιρόμαστε.

Διαδώστε την ιδέα και εκτός μπλογκοχώρου με την ελπίδα να νιώσουμε όλοι πιο κοντά.

Και τώρα η επικαιρότητα 

1. Ο ανάπηρος γατούλης βρήκε σπιτάκι και αναπηρικό καροτσάκι. Οι κοινοποιήσεις μας για άλλη μια φορά αποδείχθηκαν σωτήριες.

2. Κοντά στο χθεσινό συλλαλητήριο στο Σύνταγμα για τα χημικά, τις εξορύξεις και το ξεπούλημα των ακτών, ήρθε και αυτό:

http://www.ekriti.gr/article/kritikoi-eiste-i-pio-omorfi-psyhi-tis-mahis-gia-ti-mesogeio-ena-gramma-apo-tin-kalavria
Στο κρητικό site http://www.ekriti.gr/ αναρτήθηκε μια συγκινητική επιστολή από τους συντονιστές των αντίστοιχων κινητοποιήσεων στην Ιταλία, και κυρίως στην περιοχή της Καλαβρίας.

3. Τρέχουν δύο διαμαρτυρίες για αύριο Κυριακή 13/7/14 για την υπόθεση της κακοποίησης αδέσποτου σκύλου στην Κύπρο.

Η μία είναι στην Αθήνα 18:00 το απόγευμα στο Μοναστηράκι https://www.facebook.com/events/313990398775767/ 
και άλλη στην Λάρισα στην κεντρική πλατεία της πόλης ίδια ώρα.

4. Κι αν θέλετε περνάτε κι από εδώ για με κάνετε σεφτέ Μια συνηθισμένη φοιτητική ημέρα στη Θεσσαλονίκη





Σχόλια

  1. Από Θεσσαλονίκη γράφεις; Έχω ζήσει εκεί 5-6 χρόνια, εκεί σπούδασα! Πολύ χαίρομαι που μιλάμε από τις δυο μεγάλες πόλεις της χώρας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι Θεσσαλονίκη! Εδώ γεννήθηκα, εδώ σπούδασα κι εδώ άραξα. Ε άμα ασπούδαστες εδώ έγινες καρντάσι. Όλοι μου οι φίλοι που ήρθαν από άλλη πόλη να σπουδάσουν εδώ κόλλησαν Θεσσαλονικίαση.

      Διαγραφή
  2. Ωραίο το παιχνίδι, που προτείνεις Χριστίνα!!! Χάρηκα πολύ για τον γατούλη!!! Τέλειο το κείμενο σου, στο enfo.gr και πόσο αληθινό... πέρασα 8 χρόνια στην Σαλονίκη και ξέρω από τέτοιες καλές μέρες :))) Φιλάκια κορίτσι γλυκό!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εσύ αναθρεμμένη από την φοιτητομάνα Σαλονίκη; ε τότε τα ξέρεις από πρώτο χέρι!

      Διαγραφή
  3. Ωραια προκληση Χριστινακι μου..
    Κοιτα να δεις που εμεις ολο βλακεις λεμε οταν παμε για καφε.Καθε μερα !! Χαχα
    Θα το σκεφτω ομως..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε αφού ξέρω πως τρελαίνεσαι να βγάζεις φωτογραφίες, παιχνιδάκι για σένα! Μπορείς να μιλήσεις και για αυτά που σκέφτεσαι κατά τη διάρκεια του καφέ. Είναι κι αυτό μια εκδοχή.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Αναβράζον #1

  Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...