Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Είναι δύσκολη η ζωή στο Λαμπραντόρ

Είναι δύσκολη η ζωή στο Λαμπραντόρ σας λέω, στην περιοχή από όπου πήρε το όνομά του ο γνωστός λατρεμένος σκύλος. Εκεί αψηλά στα κρύα, στις ανατολικές ακτές του Καναδά, φάτσα απέναντι από την Ιρλανδία, βρίσκονται  σκόρπια κάποια ψαροχώρια, τα οποία τα θυμούνται μονάχα ο Θεός και οι μπακαλιάροι. Απόκρημνα βράχια, απόμερα λιμάνια, ξύλινα σπίτια, όμορφα καϊκακάκια, κρύο, γκρίζος ουρανός και απέραντα μελαγχολικά λιβάδια. Ωραίο τοπίο για μια απόδραση από την τρέλα των μεγαλουπόλεων, μόνο που για κάποιους ανθρώπους αυτό το σκηνικό δεν είναι απόδραση αλλά τρόπος ζωής. Για κάποιους ανθρώπους η ήσυχη ζωή που περιορίζεται μονάχα ανάμεσα στην παμπ του χωριού και το καϊκάκι είναι όλος τους ο κόσμος! Κι όσο θα υπάρχουν ψάρια για αυτούς τους ανθρώπους, η ζωή θα είναι ωραία.
 
Για ένα ψαροχώρι όμως, τα πράγματα δεν είναι και τόσο ευοίωνα. Η κυβέρνηση του Καναδά για λόγους που μόνο εκείνη ξέρει απαγόρευσε την αλιεία στους ψαράδες του χωριού και τώρα οι λιγοστοί κάτοικοι αναγκάζονται να βιοπορίζονται με το πενιχρό επίδομα ανεργίας που τους χορηγείται. Ο Murray που είναι γενικά πολύ ξύπνιος και δραστήριος άνθρωπος και κόβει η γκλάβα του, είναι αποφασισμένος να αλλάξει το ριζικό των συγχωριανών του και να ανατρέψει αυτήν την ζόρικη κατάσταση. Κάποιος μάλιστα του είχε σφυρίξει  προσφάτως πως μια πολύ μεγάλη πετρελαιοπαραγωγική εταιρία σχεδιάζει να ανοίξει μια νέα μονάδα εξόρυξης πετρελαίου στην ευρύτερη περιοχή του Λαμπραντόρ και τι θα μπορούσε να είναι καλύτερη ευκαιρία από το να  ανοίξει η μονάδα αυτή στο δικό τους χωριό. Έλα μου ντε όμως που υπάρχουν μερικά βασικά προβλήματα. Πρώτον και κύριον το χωριό δεν διαθέτει καν γιατρό κι ύστερα οι κάτοικοι είναι μόλις 120 στον αριθμό ενώ κανονικά θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον 220, αφήστε και το άλλο, που οι πετρελεατζίδες θέλουν κι αυτοί το κάτι τις τους, μία διευκόλυνση, τουτέστιν λάδωμα...


Άσχημα λοιπόν τα πράματα που λέτε, πολύ άσχημα κι όχι τίποτα άλλο δηλαδή, μερικοί κάτοικοι έχουν ήδη αρχίσει από καιρό να την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια από το χωριό. Ακόμα και η Brabara η γυναίκα του Murray βρήκε δουλειά σε μια γειτονική πόλη σε ένα εργοστάσιο διαχείρισης απορριμμάτων. Αλλά όπως είπαμε το χωρίο το θυμόταν ο Θεός και τα μπακαλιαράκια και το τυχερό που προσμένανε οι χωρικοί δεν άργησε να έρθει. Στο αεροδρόμιο της κοντινότερης πόλης έγινε τσακωτός από τη δίωξη ναρκωτικών, ένας ομορφονιός χειρούργος από τας Αμερικάς, ο οποίος είχε στην κατοχή του μικροποσότητες παράνομων ουσιών για προσωπική χρήση. Επειδή όμως ως γνωστόν στον Καναδά και την Αμερική το σωφρονιστικό σύστημα είναι πιο ευέλικτο και εξελιγμένο, αντί να τον μπουζουριάσουν, τον όμορφο γιατρουδάκο μας, αποφάσισαν να τονε στείλουν εξορία στο ψαροχώρι μας και να προσφέρει κοινωνική εργασία εκεί για ένα μήνα!


  Τρελό μπερεκέτι! Το τι χαρά έκαναν οι χωριανοί δε λέγεται και πρώτος και καλύτερος ο φίλος μας ο Murray που κατέστρωσε ένα σατανικό σχέδιο για να κάνει τον ομορφονιό να αγαπήσει το ψαροχώρι και να μείνει εκεί για πάντα!

-Και πως θα την κάνουε τι δουλειά ρε μεγάλε; Πώς θα πείσουμε έναν μεγαλογιατρό μπρούκλη μαθημένο στις ανέσεις τους και την καλοπέρασή του να μείνει μαζί μας για πάντα σε αυτό τον ερημότοπο;
 -Α μα θα του κάνουμε όλα τα χατίρια για να καλομάθει!

Μη φοβάστε όμως δε σας πρόδωσα την ταινία, εδώ που σταματάω είναι το σημείο που αρχίζει η πλοκή! Σήμερις που είναι Σάββατο βάλτε να την δείτε. Εγώ την είδα εψές και πολύ γέλασα και έκλαψα σας λέω. Έμαθα και κατά που πέφτει το Λαμπραντόρ και βρήκα και κάτι μπάνικες φωτογραφίες από την άγρια ομορφιά του τόπου.

The Grand Seduction (2013)

http://www.imdb.com/title/tt2319580/?ref_=ttloc_loc_tt 








ΣΗΜΕΙΩΣΗ

 Πάντως ρε παιδιά σαν τον κινηματογράφο δεν έχει. Το πόσα πράγματα μαθαίνεις για τον κόσμο γύρω μας και τους ανθρώπους δε λέγεται! Και επειδή σήμερα είναι η μέρα για τα Ζωάκια μας, να τονίσουμε πως είναι ευθύνη όλων μας να προστατεύουμε τα ζώα και ειδικά αυτά που έχουν περισσότερο την ανάγκη μας! Χειμώνας έρχεται να δίνεται και λίγο φαγάκι στα αδέσποτα και κυρίως να υιοθετήσετε ένα αν μπορείτε. Γιατί άλλο ράτσα κι άλλο φάτσα!

 

Σχόλια

  1. Καλό μηνα Χριστινάκι μου! Ωραίο μέρος φαινεται, αν κρίνω απο τις φωτογραφίες! Πολύ ωραίο το μηνυμα για τα αδεσποτα. Με γεια οι αλλαγές στο μπλογκ σου,
    Καληνύχτα
    φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα την κατεβάσω και όταν καταφέρω και την δω θα σου πω εντυπώσεις.
    Καλημέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλό μήνα Χριστίνα μου!
    Με δελέασες τόσο που θα την ψάξω για να τη δω!
    Ωραία η ανακαίνιση στο σπιτάκι σου!
    ΦΙλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Θ α τη δω Χριστινάκι μου κάποια στιγμή αφού μας την προτείνεις!!έμαθα αρκετά για το Λαμπραντόρ!!μπράβο!συγκινητικό που έκανες αναφορά στη Παγκόσμια μέρα των ζώων!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Αναβράζον #1

  Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...