Οι πρωτιές των φίλων και άλλα χαζά

Αναρωτιέμαι αν μετά από το περιστατικό που σας εξιστόρησα στην προηγούμενη ανάρτηση θα θέλατε να σας διηγηθώ κι άλλα παρόμοια περιστατικά που μου έτυχαν. (Ναι ναι υπήρξαν κι άλλα!)
Είναι όμως περίεργη η ώρα και με έχει αποροφήσει και ο Κωνασταντίνος. Τι ποιος Κωνσταντίνος; Ένας είναι ο Κωνσταντίνος! Ο Μπογδάνος! Επιτέλους βρήκα κι εγώ το είδωλό μου. Κι ότι έλεγα ότι είμαι προβληματικό άτομο που δεν έχω ένα ίνδαλμα να θαυμάζω. Τώρα όμως έχω και αισθάνομαι φυσιολογική. Τώρα λέει κάτι ψαγμένα το παιδί για κάτι τσίπουρα, τις προάλλες σχολίαζε κάτι νεκταρίνια.

Σημείωση

(ρε παιδιά θα με τρελάνετε! Υπάρχει και ο αρνητικός θαυμασμός. Αυτός που λες μα πόσο χαμένο το χει το μυαλό του ο άλλος! Με πήρατε δηλαδή στα σοβαρά ότι θαυμάζω στα αλήθεια το άτομο; Απλά είναι ταλέντο στο να μας κουφαίνει! Ταλεντάρα θα έλεγα!)

Πίνω το καφεδάκι μου δια χειρός συζύγου κι οργανώνω τις εργασίες μου στον υπολογιστή. Ακόμα προσπαθώ να σουλουπώσω τα ωράριά μου και δεν τα καταφέρνω. Όποτε θυμηθώ κοιμάμαι. Άλλες μέρες δεν κοιμάμαι καθόλου κι άλλες δεν μπορώ να σηκωθώ. Σήμερα ήθελα να σας δείξω κάτι πολύ ωραίες εικόνες που βρήκα στο διαδίκτυο που μου ανέβασαν την διάθεση. Και θέλω να σας συνδέσω και με την enfo που καταπιάστηκα με τις πρωτιές των φίλων.

Οι πρωτιές των φίλων

ΥΓ. Υπομονή και ελπίδα. Η ελπίδα δυναμώνει την υπομονή και η υπομονή την ελπίδα. Αλλά πιο πολύ από όλα η ανθρώπινη παρουσία είναι αυτή που μαλακώνει όλα τα προβλήματα. Κουράγιο παίδες, τα βάσανα δεν τελειώνουν ποτέ. Αντί λοιπόν να μας αποτελειώσον αυτά, ας το ρίξουμε στο χορό.