Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σε έναν κόσμο για Λίγους δεν χωράει κανείς...





..έλεγε το μήνυμα στον προτζέκτορα που φώτιζε τον Λευκό Πύργο.

Και η Αρβανιτάκη κάποτε τραγούδαγε: 
Ζωή που δε μοιράζεται είναι ζωή κλεμμένη! 
Να τελειώνουμε με τους κλέφτες λοιπόν! 




Μια Λαϊκή Αγορά με την κυριολεκτική έννοια του όρου, όπου ο λαός αντάμωσε σε ένα μεγάλο Forum ιδεών. Άγνωστοι μεταξύ αγνώστων έπιασαν τις συζητήσεις και η ανταλλαγή απόψεων πήρε φωτιά. 

Δεν ξέρω για το σύνταγμα πάντως στον Λευκό οι καντίνες είχαν και πάλι την τιμητική τους. Γιατί ο σαλονικιός και στους αγώνες θέλει να κατεβαίνει χορτάτος! Ε πώς για;


Καλημέρα και καλή δύναμη!

Διαβάστε αυτό είναι πολύ όμορφο!

Σχόλια

  1. Και καλή συνέχεια στους αγώνες μας κεφάτο μου κορίτσι!
    Καλημέρα και καλή εβδομάδα :))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλή Δύναμη Ανδρομέδα μου! Για να δούμε τι θα βγει σήμερα τελικά ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και να είχε καντίνες, εγώ δεν τις πρόσεξα, Χριστίνα μου... δεν είμαι του φαγητού... (Αμάν! Η μύτη μεγάλωσε τόσο που τρύπησε την οθόνη του υπολογιστή!!!!)
    "Αυτό" το διάβασα: πάντα αυτός ο άνθρωπος έχει κάτι σημαντικό να πει!
    Καλή και αγωνιστική εβδομάδα να έχουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κάτι τέτοιες καταστάσεις είναι που κάνουν το Λευκό Πύργο να... λευκαίνει!
    Άμα έβαζες και φωτογραφία με το βρώμικο απ' την καντίνα, το έπαιρνα το αεροπλάνο πάραυτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ήταν σα να βρισκόμασταν εκεί με την ανάρτησή σου Χριστινάκι!!! Καλή εβδομάδα, κούκλα!!! Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ω ναι, είχε και σε μας καντίνες και όχι μόνο, όλα τα καλούδια! Πανηγύρι κανονικό! Όλα καλά, άμα μπορούσα να εμφάνιζα και τις ρημαδοφωτογραφίες, ακόμα καλύτερα! Φιλιά πολλά, μαζί με αγωνιστικούς χαιρετισμούς βεβαίως βεβαίως! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Όταν ο κόσμος βγαίνει μπροστά, απαιτεί, διεκδικεί, η κοινωνία τραβάει τον ανήφορο. Οφείλουμε να το χαιρετίσουμε Χριστίνα και να το ενισχύσουμε.
    Καλό βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Επιτέλους ο κόσμος διεκδικεί το δίκιο του. Κρίμα που είμαι στο χωριουδάκι και δεν μπορώ να πάρω μέρος σε τέτοιες συγκεντρώσεις. Μπράβο Χριστίνα μου που μας μεταφέρεις το κλίμα. Πολλά φιλιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Αναβράζον #1

  Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου