Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σε έναν κόσμο για Λίγους δεν χωράει κανείς...





..έλεγε το μήνυμα στον προτζέκτορα που φώτιζε τον Λευκό Πύργο.

Και η Αρβανιτάκη κάποτε τραγούδαγε: 
Ζωή που δε μοιράζεται είναι ζωή κλεμμένη! 
Να τελειώνουμε με τους κλέφτες λοιπόν! 




Μια Λαϊκή Αγορά με την κυριολεκτική έννοια του όρου, όπου ο λαός αντάμωσε σε ένα μεγάλο Forum ιδεών. Άγνωστοι μεταξύ αγνώστων έπιασαν τις συζητήσεις και η ανταλλαγή απόψεων πήρε φωτιά. 

Δεν ξέρω για το σύνταγμα πάντως στον Λευκό οι καντίνες είχαν και πάλι την τιμητική τους. Γιατί ο σαλονικιός και στους αγώνες θέλει να κατεβαίνει χορτάτος! Ε πώς για;


Καλημέρα και καλή δύναμη!

Διαβάστε αυτό είναι πολύ όμορφο!

Σχόλια

  1. Και καλή συνέχεια στους αγώνες μας κεφάτο μου κορίτσι!
    Καλημέρα και καλή εβδομάδα :))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλή Δύναμη Ανδρομέδα μου! Για να δούμε τι θα βγει σήμερα τελικά ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και να είχε καντίνες, εγώ δεν τις πρόσεξα, Χριστίνα μου... δεν είμαι του φαγητού... (Αμάν! Η μύτη μεγάλωσε τόσο που τρύπησε την οθόνη του υπολογιστή!!!!)
    "Αυτό" το διάβασα: πάντα αυτός ο άνθρωπος έχει κάτι σημαντικό να πει!
    Καλή και αγωνιστική εβδομάδα να έχουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κάτι τέτοιες καταστάσεις είναι που κάνουν το Λευκό Πύργο να... λευκαίνει!
    Άμα έβαζες και φωτογραφία με το βρώμικο απ' την καντίνα, το έπαιρνα το αεροπλάνο πάραυτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ήταν σα να βρισκόμασταν εκεί με την ανάρτησή σου Χριστινάκι!!! Καλή εβδομάδα, κούκλα!!! Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ω ναι, είχε και σε μας καντίνες και όχι μόνο, όλα τα καλούδια! Πανηγύρι κανονικό! Όλα καλά, άμα μπορούσα να εμφάνιζα και τις ρημαδοφωτογραφίες, ακόμα καλύτερα! Φιλιά πολλά, μαζί με αγωνιστικούς χαιρετισμούς βεβαίως βεβαίως! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Όταν ο κόσμος βγαίνει μπροστά, απαιτεί, διεκδικεί, η κοινωνία τραβάει τον ανήφορο. Οφείλουμε να το χαιρετίσουμε Χριστίνα και να το ενισχύσουμε.
    Καλό βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Επιτέλους ο κόσμος διεκδικεί το δίκιο του. Κρίμα που είμαι στο χωριουδάκι και δεν μπορώ να πάρω μέρος σε τέτοιες συγκεντρώσεις. Μπράβο Χριστίνα μου που μας μεταφέρεις το κλίμα. Πολλά φιλιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα αγόρι

 Ένα αγόρι θέλει να γίνει ποιητής, να μιλά για την αγάπη Ένα αγόρι θέλει να πατήσει στα σύννεφα, να νιώσει το σώμα του να ελαφραίνει Να ξαπλώσει πάνω στη δροσερή χλόη  Να αποκοιμηθεί με το κελάηδημα των πουλιών Να χτενίσει τα μαλλιά της αγαπημένης του. Ένα αγόρι θέλει κόψει ένα τριαντάφυλλο και να το βάλει στο βάζο Να κεντήσει μια καρδιά και να την κάνει δώρο Να μαζέψει κοχύλια σε ένα ακρογυάλι  Να γράψει στην άμμο ένα σ΄αγαπώ Κι αυτή είναι η συμμετοχή μου για τη  Μίνι Σκυτάλη#1  της Μαίρης με φωτογραφία κλήρωσης τη Νο4 Ενώ λίγες μέρες νωρίτερα είχα μια ''Ελεύθερη πτώση'' για το δρώμενο των  Γνωμικών   Φοβάμαι τον κόσμο, θυμάμαι είχα πει στον ψυχολόγο. Φοβάμαι να αναμετρηθώ με τον κόσμο,να μπω σε μια παρέα και να συμμετέχω στις συζητήσεις, να βγω ένα ραντεβού, να πάω σε μια συνέντευξη. Φοβάμαι πως θα τους είμαι βάρος, πως θα σπαταλήσω το χρόνο τους. Είναι τόσο πολλοί ωραίοι και ενδιαφέροντες άνθρωποι εκεί έξω. Άνθρωποι που ξέρουν να συμπεριφερθούν, να ...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Ζωή

  Το σπίτι της Ζωής και του Ιγνάτιου ήταν ακριβώς δίπλα από την εκκλησία του προφήτη Ηλία. Το μπαλκόνι της κουζίνας τους έχασκε κυριολεκτικά πάνω από το προαύλιο του ναού. Ήταν το γονικό του Ιγνάτιου που καθώς δεν είχε χάσει ούτε ένα "Κύριε Ελέησον" από τα γεννοφάσκια του ίσα τα τώρα που έκανε τη δική του οικογένεια, ήταν αναπόφευκτο και ο επαγγελματικός του προσανατολισμός να είναι ανάλογος. Καθότι και καλλίφωνος αξιώθηκε να γίνει ψάλτης και καθηγητής βυζαντινής μουσικής.  Η Ζωή που ήταν πολύ περήφανη για τον άντρα της δεν έχανε Λειτουργία για Λειτουργία και πάντα καλοντυμένη και καλοχτενισμένη καθόταν μαζί με τα δυο παιδιά τους στα πρώτα καθίσματα του ναού για να την βλέπουν όλες οι γυναίκες της ενορίας και κυρίως οι συνομίλικες και να τη ζηλεύουν τρόπον τινά. Από τότε όμως που έσκασε μύτη αυτός ο διαολο-κωρονοϊός πήγε να σκάσει και η ίδια.  -Ακούς εκεί Λειτουργίες κεκλεισμένων των θυρών. Πού ακούστηκε; -Ζωή αυτά είναι επίσημες αποφάσεις και πρέπει να δείξουμε σεβασμό. ...