Για άλλη μια φορά προχωρώ

Όχι. Δεν γνωρίζω πού πηγαίνω, σίγουρα όμως ξέρω πως έχω βρεθεί κρεμασμένος σε υποσχέσεις και σε τραγούδια του χθες.

Συμμάζεψα όμως το μυαλό μου και χωρίς να χάνω άλλο τον καιρό μου, για άλλη μια φορά προχωρώ.

Όσο κι αν ψάχνω ασταμάτητα για απαντήσεις, φαίνεται να μη μπορώ να βρω τι είναι αυτό που αναζητώ.

Κύριε, προσεύχομαι Σε Σένα.

Σε Σένα που μου δίνεις δύναμη για να συνεχίσω, μιας και γνωρίζω καλά τι σημαίνει να περπατάς ολομόναχος τον μοναχικό δρόμο του ονείρου...

Και να ‘μαι εδώ να συνεχίζω μοναχός μου, να κατηφορίζω τον μοναδικό δρόμο που γνωρίζω καλά.

Σαν αλήτης είμαι γεννημένος για να περπατώ μονάχος.

Έχω αλλάξει σκοπό δεν σπαταλώ άλλο καιρό.

Να ‘μαι εδώ συνεχίζοντας να προχωρώ.

Δεν είμαι τίποτα άλλο από μια ψυχή που χρειάζεται σωτηρία, προσμένοντας στης αγάπης τη γλυκιά φιλανθρωπία.

Θα κρατηθώ όμως μέχρι το υπόλοιπο της ζωής μου, γιατί ξέρω τι σημαίνει να περπατάς ολομόναχος στον μοναχικό δρόμο των ονείρων…

Όχι δεν είναι ποίημα, ούτε σκέψεις δικές μου. Είναι απλά η αγαπημένη μου τραγουδάρα, γιατί πολύ απλά οι μεγάλοι έρωτες δεν κρύβονται! Γιατί  πολύ απλά η ποζεριά έχει πόνο και νταλκά!

Βάτες ψηλές, περμανάντ στα μαλλιά, πέτσινα τζάκετ, κρόσια, κορδέλες, μπαντάνες, glitter και περλέ make up. Τρέλα, ανεμελιά και χαρά στην καρδιά. Τσίτα τα γκάζια and here we go again!