Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κοβάλτιο vs Goblins




 Σας έρχετε κάτι στο μυαλό όταν ακούτε τη φράση Μπλε του κοβαλτίου; Αν παρακολουθείτε μόδα θα ξέρετε ότι δεν μιλάμε για άλλο χρώμα παρά για το εντυπωσιακότατο ηλεκτρίκ. Αν πάλι ασχολείστε με την ζωγραφική ή έστω έχετε παρακολουθήσει κάποιες από τις περίφημες εκπομπές του Bob Ross, θα γνωρίζετε πως πρόκειται για ένα από τα πιο αγαπητά χρώματα στην παλέτα ενός καλλιτέχνη. 

  Μέχρι εδώ καλά. Γιατί όμως αυτή η απόχρωση του μπλε λέγεται μπλε του κοβαλτίου και τι σχέση μπορεί να έχει τέλος πάντων αυτό το κοβάλτιο με τα goblins; Ας τα πάρουμε όλα από την αρχή.

Το κοβάλτιο ή αλλιώς (Cobaltium ή cobalt) είναι ένα σιδηρομαγνητικό μέταλλο που απαντάται στη φύση σε ενώσεις με μορφή ορυκτών. Για πολλούς αιώνες ήταν ένα άγνωστο χημικό στοιχείο για τους επιστήμονες πόσο μάλλον για τους μεταλλωρύχους.

Η ακριβής ετυμολογία της ονομασίας προέρχεται από το γερμανικό λήμμα kobolt που σημαίνει goblin. Παράξενο έτσι; Κι όμως καθόλου παράξενο. Οι Γερμανοί μεταλλωρύχοι όπως και πολλοί άλλοι λαοί θεωρούσαν ως πολύτιμα μεταλλεύματα αποκλειστικά τον χαλκό, το σίδερο, το ασήμι και το χρυσάφι. Ίσως γιατί πολύ απλά δεν γνώρισαν την ύπαρξη άλλων εξίσου σημαντικών ορυκτών. Όταν λοιπόν οι εξορύξεις δεν τους έδιναν καλά μεταλλεύματα απέδιδαν την ατυχία τους αυτή στα κακά ξωτικά των βράχων, τα περίφημα goblins. Συγκεκριμένα όταν συναντούσαν το κοβάλτιο, το άγνωστο για αυτούς κοβάλτιο, παρουσίαζαν διάφορα συμπτώματα μέθης και δηλητηρίασης από την τοξικότητα του χημικού στοιχείου. Έτσι όταν η αξίνα τους έπεφτε πάνω σε αυτό, το κατονόμαζαν δαίμονα των ορυχείων ή αλλιώς Goblin.

Πολύ αργότερα το 1735 ο σουηδός χημικός Georg Brandt ανακάλυψε το κοβάλτιο και διευκρίνισε πως η τοξικότητα των ορυκτών δεν οφειλόταν σε αυτό κάθε αυτό το στοιχείο αλλά στις άλλες προσμείξεις των μεταλλευμάτων. Από τότε το κοβάλτιο μπήκε για τα καλά στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων και κυρίως των βιοτεχνών και των ζωγράφων. Η μύξη του κοβαλτίου με αλουμίνιο και σμάλτο έδωσε ένα νέο χρώμα με απίστευτες δυνατότητες που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρων στην κεραμική, την υαλουργία και την ζωγραφική.




Και κάποιες έξτρα χρήσιμες πληροφορίες για το κοβάλτιο

1.       Το κοβάλτιο είναι απαραίτητο στον άνθρωπο
       ως αναπόσπαστο κομμάτι της βιταμίνης Β12.
2.       Το κοβάλτιο βρίσκεται στις περισσότερες τροφές και απορροφάται εύκολα από το γαστρεντερικό σωλήνα.
3.       Έκθεση σε κοβάλτιο ή εισπνοή σκόνης κοβαλτίου σε εργαζόμενους σε βιομηχανίες μπορεί να προκαλέσει αλλεργική δερματίτιδα, άσθμα και συμπτώματα από τους πνεύμονες.
4.       Τοξικές επιδράσεις κοβαλτίου περιλαμβάνουν υπερπλασία θυρεοειδούς, μυξοίδημα, μυοκαρδιοπάθεια, πολυκυτταραιμία.
5.       Ραδιενεργό κοβάλτιο χρησιμοποιείται στην θεραπεία του καρκίνου.

Πηγές:


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα αγόρι

 Ένα αγόρι θέλει να γίνει ποιητής, να μιλά για την αγάπη Ένα αγόρι θέλει να πατήσει στα σύννεφα, να νιώσει το σώμα του να ελαφραίνει Να ξαπλώσει πάνω στη δροσερή χλόη  Να αποκοιμηθεί με το κελάηδημα των πουλιών Να χτενίσει τα μαλλιά της αγαπημένης του. Ένα αγόρι θέλει κόψει ένα τριαντάφυλλο και να το βάλει στο βάζο Να κεντήσει μια καρδιά και να την κάνει δώρο Να μαζέψει κοχύλια σε ένα ακρογυάλι  Να γράψει στην άμμο ένα σ΄αγαπώ Κι αυτή είναι η συμμετοχή μου για τη  Μίνι Σκυτάλη#1  της Μαίρης με φωτογραφία κλήρωσης τη Νο4 Ενώ λίγες μέρες νωρίτερα είχα μια ''Ελεύθερη πτώση'' για το δρώμενο των  Γνωμικών   Φοβάμαι τον κόσμο, θυμάμαι είχα πει στον ψυχολόγο. Φοβάμαι να αναμετρηθώ με τον κόσμο,να μπω σε μια παρέα και να συμμετέχω στις συζητήσεις, να βγω ένα ραντεβού, να πάω σε μια συνέντευξη. Φοβάμαι πως θα τους είμαι βάρος, πως θα σπαταλήσω το χρόνο τους. Είναι τόσο πολλοί ωραίοι και ενδιαφέροντες άνθρωποι εκεί έξω. Άνθρωποι που ξέρουν να συμπεριφερθούν, να ...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Ζωή

  Το σπίτι της Ζωής και του Ιγνάτιου ήταν ακριβώς δίπλα από την εκκλησία του προφήτη Ηλία. Το μπαλκόνι της κουζίνας τους έχασκε κυριολεκτικά πάνω από το προαύλιο του ναού. Ήταν το γονικό του Ιγνάτιου που καθώς δεν είχε χάσει ούτε ένα "Κύριε Ελέησον" από τα γεννοφάσκια του ίσα τα τώρα που έκανε τη δική του οικογένεια, ήταν αναπόφευκτο και ο επαγγελματικός του προσανατολισμός να είναι ανάλογος. Καθότι και καλλίφωνος αξιώθηκε να γίνει ψάλτης και καθηγητής βυζαντινής μουσικής.  Η Ζωή που ήταν πολύ περήφανη για τον άντρα της δεν έχανε Λειτουργία για Λειτουργία και πάντα καλοντυμένη και καλοχτενισμένη καθόταν μαζί με τα δυο παιδιά τους στα πρώτα καθίσματα του ναού για να την βλέπουν όλες οι γυναίκες της ενορίας και κυρίως οι συνομίλικες και να τη ζηλεύουν τρόπον τινά. Από τότε όμως που έσκασε μύτη αυτός ο διαολο-κωρονοϊός πήγε να σκάσει και η ίδια.  -Ακούς εκεί Λειτουργίες κεκλεισμένων των θυρών. Πού ακούστηκε; -Ζωή αυτά είναι επίσημες αποφάσεις και πρέπει να δείξουμε σεβασμό. ...