Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στη Βραζιλία πήγα..



Ελλάδα σ΄αγαπώ, παντού σ' ακολουθώ...


Στις μικρές μεγάλες χαρές μας, που περιμέναμε για να ξεπλύνουμε λιγάκι τις ντροπές μας.
Στις μικρές μεγάλες δόξες μας, που περιμέναμε για να αισθανθούμε πως δεν αγγίξαμε τον πάτο.
Δεν έχει σημασία το πόσο ψηλά θέλαμε να φτάσουμε.
Σημασία έχει το πόσο πολύ θέλαμε να πιστέψουμε πως έχουμε κουράγιο.
Πως βαστάμε και αντέχουμε ακόμα.
Πως δεν ξεχάσαμε να παλεύουμε, να προσπαθούμε και να ελπίζουμε.
Πως δεν ξεχάσαμε να αγωνιζόμαστε.
Δεν ξεχάσαμε να αγωνιζόμαστε όχι με αγώνα βρώμικο, όχι με αγώνα ύπουλο, πρόστυχο και χυδαίο.
Όχι με αγώνα ψεύτικο, ποτισμένο από αίμα.
Αλλά με αγώνα παλικαρίσιο.
Με αγώνα μεγαλόψυχο και υπερήφανο.
Με αγώνα αδελφωμένο!
Μα καλά, από ένα χαζοπαίχνιδο κι ένα μικρούλι τόπι θα έπαιρνε  η ψυχή μας ανάσα;
Η ψυχή από όλα παίρνει ανάσα κι οι μεγάλες χαρές κι οι μεγάλες αγάπες από τα μικρά παιχνίδια στις αλάνες γεννήθηκαν.
Αυτές οι αλάνες είναι που μας λείπουνε και τώρα τα παλικάρια παίζουν με σουγιάδες…

(Σιχαίνομαι τη λέξη, ιδιοκτησία. Ναι το κειμενάκι είναι απ’ τα χεράκια μου. Ξέρω πως αν το πάρεις θα το σεβαστείς...)


Σχόλια

  1. Θα γιόρταζα κι εγώ αν δεν ήξερα ότι πόσος κόσμο έχει σκοτώσει η κυβέρνηση της Βραζιλίας πόσες οικογένειες ξεκληρίστηκαν,πόσες για να βλέπουμε καπιταλόσφαιρο.. πόσες διαδηλώσεις έγιναν για τη διαφθορά στο Ριο τη στιγμή που δεν δίνουν λεφτά για νοσοκομεία..
    σορυ δε στη λέω..
    απλά τα έχω πάρει με την όλη κατάσταση..

    Καλό ξημέρωμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις

    1. Μπα, όλοι βιώνουμε αυτήν την αντίφαση! Από τη μια ο αθλητισμός που μόνο καλό μπορεί να κάνει κι από την άλλη τα καπιταλοκυκλώματα. Έχουν κλείσει όλες τις διεξόδους των ανθρώπων και να η κατάντια μας. Μας έβαλε τα γυαλιά η Κόστα Ρίκα και όχι ποδοσφαιρικά. Όλα τα κονδύλια σε υγεία και παιδεία σου λέει κι εμείς εδώ στρατοκρατία και νοών νοείτω.. Σ ευχαριστώ για το πέρασμα και το χρόνο σου!
      Καλημέρα να χουμε!

      Διαγραφή
  2. καλημέρα Χριστινάκι και καλή εβδομάδα,

    εμείς συνεχίζουμε με πείσμα και χαμόγελο.. για όλα όσα αξίζουν αληθινά..

    να χαμογελάς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ναι μωρέ, θα ρθουν άλλα καλύτερα! Καλή εβδομάδα Ιω΄!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα αγόρι

 Ένα αγόρι θέλει να γίνει ποιητής, να μιλά για την αγάπη Ένα αγόρι θέλει να πατήσει στα σύννεφα, να νιώσει το σώμα του να ελαφραίνει Να ξαπλώσει πάνω στη δροσερή χλόη  Να αποκοιμηθεί με το κελάηδημα των πουλιών Να χτενίσει τα μαλλιά της αγαπημένης του. Ένα αγόρι θέλει κόψει ένα τριαντάφυλλο και να το βάλει στο βάζο Να κεντήσει μια καρδιά και να την κάνει δώρο Να μαζέψει κοχύλια σε ένα ακρογυάλι  Να γράψει στην άμμο ένα σ΄αγαπώ Κι αυτή είναι η συμμετοχή μου για τη  Μίνι Σκυτάλη#1  της Μαίρης με φωτογραφία κλήρωσης τη Νο4 Ενώ λίγες μέρες νωρίτερα είχα μια ''Ελεύθερη πτώση'' για το δρώμενο των  Γνωμικών   Φοβάμαι τον κόσμο, θυμάμαι είχα πει στον ψυχολόγο. Φοβάμαι να αναμετρηθώ με τον κόσμο,να μπω σε μια παρέα και να συμμετέχω στις συζητήσεις, να βγω ένα ραντεβού, να πάω σε μια συνέντευξη. Φοβάμαι πως θα τους είμαι βάρος, πως θα σπαταλήσω το χρόνο τους. Είναι τόσο πολλοί ωραίοι και ενδιαφέροντες άνθρωποι εκεί έξω. Άνθρωποι που ξέρουν να συμπεριφερθούν, να ...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Ζωή

  Το σπίτι της Ζωής και του Ιγνάτιου ήταν ακριβώς δίπλα από την εκκλησία του προφήτη Ηλία. Το μπαλκόνι της κουζίνας τους έχασκε κυριολεκτικά πάνω από το προαύλιο του ναού. Ήταν το γονικό του Ιγνάτιου που καθώς δεν είχε χάσει ούτε ένα "Κύριε Ελέησον" από τα γεννοφάσκια του ίσα τα τώρα που έκανε τη δική του οικογένεια, ήταν αναπόφευκτο και ο επαγγελματικός του προσανατολισμός να είναι ανάλογος. Καθότι και καλλίφωνος αξιώθηκε να γίνει ψάλτης και καθηγητής βυζαντινής μουσικής.  Η Ζωή που ήταν πολύ περήφανη για τον άντρα της δεν έχανε Λειτουργία για Λειτουργία και πάντα καλοντυμένη και καλοχτενισμένη καθόταν μαζί με τα δυο παιδιά τους στα πρώτα καθίσματα του ναού για να την βλέπουν όλες οι γυναίκες της ενορίας και κυρίως οι συνομίλικες και να τη ζηλεύουν τρόπον τινά. Από τότε όμως που έσκασε μύτη αυτός ο διαολο-κωρονοϊός πήγε να σκάσει και η ίδια.  -Ακούς εκεί Λειτουργίες κεκλεισμένων των θυρών. Πού ακούστηκε; -Ζωή αυτά είναι επίσημες αποφάσεις και πρέπει να δείξουμε σεβασμό. ...