Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στη Βραζιλία πήγα..



Ελλάδα σ΄αγαπώ, παντού σ' ακολουθώ...


Στις μικρές μεγάλες χαρές μας, που περιμέναμε για να ξεπλύνουμε λιγάκι τις ντροπές μας.
Στις μικρές μεγάλες δόξες μας, που περιμέναμε για να αισθανθούμε πως δεν αγγίξαμε τον πάτο.
Δεν έχει σημασία το πόσο ψηλά θέλαμε να φτάσουμε.
Σημασία έχει το πόσο πολύ θέλαμε να πιστέψουμε πως έχουμε κουράγιο.
Πως βαστάμε και αντέχουμε ακόμα.
Πως δεν ξεχάσαμε να παλεύουμε, να προσπαθούμε και να ελπίζουμε.
Πως δεν ξεχάσαμε να αγωνιζόμαστε.
Δεν ξεχάσαμε να αγωνιζόμαστε όχι με αγώνα βρώμικο, όχι με αγώνα ύπουλο, πρόστυχο και χυδαίο.
Όχι με αγώνα ψεύτικο, ποτισμένο από αίμα.
Αλλά με αγώνα παλικαρίσιο.
Με αγώνα μεγαλόψυχο και υπερήφανο.
Με αγώνα αδελφωμένο!
Μα καλά, από ένα χαζοπαίχνιδο κι ένα μικρούλι τόπι θα έπαιρνε  η ψυχή μας ανάσα;
Η ψυχή από όλα παίρνει ανάσα κι οι μεγάλες χαρές κι οι μεγάλες αγάπες από τα μικρά παιχνίδια στις αλάνες γεννήθηκαν.
Αυτές οι αλάνες είναι που μας λείπουνε και τώρα τα παλικάρια παίζουν με σουγιάδες…

(Σιχαίνομαι τη λέξη, ιδιοκτησία. Ναι το κειμενάκι είναι απ’ τα χεράκια μου. Ξέρω πως αν το πάρεις θα το σεβαστείς...)


Σχόλια

  1. Θα γιόρταζα κι εγώ αν δεν ήξερα ότι πόσος κόσμο έχει σκοτώσει η κυβέρνηση της Βραζιλίας πόσες οικογένειες ξεκληρίστηκαν,πόσες για να βλέπουμε καπιταλόσφαιρο.. πόσες διαδηλώσεις έγιναν για τη διαφθορά στο Ριο τη στιγμή που δεν δίνουν λεφτά για νοσοκομεία..
    σορυ δε στη λέω..
    απλά τα έχω πάρει με την όλη κατάσταση..

    Καλό ξημέρωμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις

    1. Μπα, όλοι βιώνουμε αυτήν την αντίφαση! Από τη μια ο αθλητισμός που μόνο καλό μπορεί να κάνει κι από την άλλη τα καπιταλοκυκλώματα. Έχουν κλείσει όλες τις διεξόδους των ανθρώπων και να η κατάντια μας. Μας έβαλε τα γυαλιά η Κόστα Ρίκα και όχι ποδοσφαιρικά. Όλα τα κονδύλια σε υγεία και παιδεία σου λέει κι εμείς εδώ στρατοκρατία και νοών νοείτω.. Σ ευχαριστώ για το πέρασμα και το χρόνο σου!
      Καλημέρα να χουμε!

      Διαγραφή
  2. καλημέρα Χριστινάκι και καλή εβδομάδα,

    εμείς συνεχίζουμε με πείσμα και χαμόγελο.. για όλα όσα αξίζουν αληθινά..

    να χαμογελάς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ναι μωρέ, θα ρθουν άλλα καλύτερα! Καλή εβδομάδα Ιω΄!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Αναβράζον #1

  Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...