Fisherman's Blues

 I wish I was a fisherman

tumblin' on the seas

far away from dry land

and it's bitter memories

castin' out my sweet line

with abandonment and love

no ceiling bearin' down on me

save the starry sky above

with light in my head

with you in my arms...

Και το παλικάρι παρακαλεί να γίνει ένας ψαράς.

Να αρμενίζει με τη βαρκούλα του στα κύματα, να αφήσει πίσω του την ξέρα και τους παλιούς καημούς και να αράξει κάτω από τα αστέρια με το κορίτσι του αγκαλιά…

Μα τι θέλει τέλος πάντων ο άνθρωπος; Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το αμόρε του. Υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από την ξεγνοιασιά; Όχι πείτε μου υπάρχει;

Ξεσηκωθήκαμε με τόσες βαρκούλες και τόσες ακρογιαλιές. Δεν άντεξα έπρεπε να ανεβάσω και τα καλυβάκια του ψαρά. Επανομή για μια ακόμη φορά, σε γωνιές που δεν ζυγώνει και πολύ ο κόσμος. Τόσο φτωχά και μοναχικά αυτά τα καλυβάκια, αλλά τόσο ελκυστικά και φιλόξενα. Στέκουν χρόνια και χρόνια εκεί στην ακροθαλασσιά και δείχνουν ευτυχισμένα που αγναντεύουνε  το πέλαγος…

Epanomi village in Thessaloniki, summertime sadness...