Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...
λιγο θυμωμενη η μανταμ η ειναι η ιδεα μου ? χιχιχι
ΑπάντησηΔιαγραφήπολυ καλη δουλεια Χριστινακι μου!
Αν σου πω πως ακόμα δεν καταστάλαξα αν είναι μαντάμ ή κύριος... ναι ειναι συνοφρυωμένο το πρόσωπο ίσως όχι από θυμό αλλά από αποφασιστικότητα σίγουρα.
Διαγραφήκαταρχήν μπράβο τσακάλι μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήδεύτερον...και εγώ δεν ξέρω ακόμη αν μου κάνει σε μαντάμ ή μεσιέ...όπως και να 'χει και πάλι εύγε!
καλησπέρααα :)
mille merci madmazel! Καλό βραδάκι!
ΔιαγραφήΠολύ ιδιαίτερο το έργο σου! Οντως, μοιάζει και με άντρα, ιδίως εαν το δεις μισό από τη μύτη και πάνω!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜεγαλοπρεπή!
ΑπάντησηΔιαγραφή