Μια συνηθισμένη φοιτητική μέρα στη Θεσσαλονίκη

 

 Σκάει η τελευταία μέρα που πρέπει να πληρώσεις το ρεύμα. Φυσικά και έχει λήξει και πρέπει να πας στα κεντρικά. Έχεις βάλει το ξυπνητήρι στις 12 πρωί πρωί καθότι και ξενυχτισμένος/η από τη χθεσινοβραδινή μπυρίτσα, αλλά εσύ σηκώνεσαι στη μία παρά τέταρτο. Φτου δεν προλαβαίνεις ούτε καφέ να πιεις ούτε πρωινό να φας. Φοράς ότι πιο πρόχειρο βρεις μπροστά σου και βάζεις φτερά στα πόδια σου για να προλάβεις. Αν μένεις κάπου προς Άνω πόλη, το παίρνεις κοφτό από τα στενά για να βγεις στη στήλη των Όφεων επί της Αγίου Δημητρίου, όπου και στεγάζονται τα κεντρικά της ΔΕΗ. Ο συλλογισμός σου είναι να πληρώσεις μάνι μάνι το ρεύμα και να επιστρέψεις στο σπίτι για να ετοιμαστείς σαν άνθρωπος για την καινούρια μέρα που δεν έχει ξεκινήσει ακόμα. Κι έτσι όπως έχεις φτάσει στον γκισέ σκάει μήνυμα από φιλαράκι. «Έλα που είσαι; Έχω κάτσει για καφέ Ναυαρίνου.» Αμάν! Και τώρα τι κάνεις; Ε δε βαριέσαι; Τι ψυχή έχει ένα καφεδάκι. Μετράς πρόχειρα τα ψηλά στις τσέπες σου και πετάγεσαι μια στιγμή στη Ναυαρίνου για καφέ. Ένα καφεδάκι θα πιεις και μετά θα γυρίσεις. Εξάλλου δεν είσαι μακριά. Αγίου Δημητρίου-Ναυαρίνου δυο βήματα.

 Πας στην καφετέρια, στρογγυλοκάθεσαι, πίνεις το καφεδάκι σου, χαζεύεις τον ήλιο ή τη βροχούλα αντίστοιχα και πιάνεις το κουβεντολόι. Πάνω στο δίωρο σου λέει η παρέα σου: «Θα έρθει και η Αριάδνη (τυχαίο όνομα)» Α πολύ ωραία. Και το διωράκι γίνεται τετράωρο κι έχει πιάσει απόγευμα. Και τότε πέφτει η πρόταση στην παρέα για φαί. Ε άντε να  πάμε να τσιμπήσουμε κάτι, να πιούμε κι ένα κρασάκι. Και πας στο μεζεδοπωλείο και έρχονται κι άλλοι και μέχρι να τσιμπήσεις κάτι νύχτωσε. Κι εκεί που λες άντε να συμμαζευτώ να κάνω κι εκείνη την εργασία, σκάει κι άλλο μήνυμα και λέει. «Πάμε στο τάδε μαγαζί που παίζει ο Τάκης;» Μα φυσικά τον είχες ξεχάσει τον Τάκη τον κολλητό τον μπασίστα που έχει Live-άκι στο γνωστό μαγαζί. Κι εσύ ενώ είχες ξεκινήσει να πληρώσεις τη ΔΕΗ καταλήγεις στο livάδικο όπου γνωρίζεις κάτι καινούρια παιδιά που σου φαίνονται πολύ οκ και κανονίζετε καινούριο καφεδάκι για την επόμενη μέρα.

 Μια τυπική μέρα από τη ζωή όλων των νυν και πρώην φοιτητών. Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι. Και εις άλλα με υγεία…