Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΞΑΝΑ....


ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 

και ξερό ψωμί...





Μπορεί η παλιά παραλία Θεσσαλονίκης να είναι το πλέον κοινότυπο θέμα φωτογράφισης, δεν παύει όμως να είναι και το πιο αγαπημένο. Και πώς να μην είναι άλλωστε, όταν όλα τα βήματα οδηγούν εκεί. 
Από το λιμάνι έως το Μέγαρο Μουσικής κι ακόμα παραπέρα το Καραμπουρνάκι και την Νέα Κρήνη, η ακτογραμμή του Θερμαϊκού κόλπου αποτελεί σημείο αναφοράς  για τον αστικό ιστό αυτής της πόλης, όπως και οι προεκτάσεις του στην περιαστική ζώνη.
Για κάθε απλό περαστικό, ένας περίπατος πλάι στη θάλασσα είναι ότι πιο αναζωογονητικό. 
Ακόμα και μια κλεφτή ματιά στο γαλάζιο του ορίζοντα είναι αρκετή για να διώξει το στρες της ημέρας.
Ελπίζω αυτό , το ελάχιστο  δείγμα φωτογραφιών που σας παραθέτω να είναι μια μικρή ανάσα για όσους δεν έχουν τη χαρά να ζουν κοντά στο υδάτινο στοιχείο. 

















Σχόλια

  1. Καλησπέρα Ανδρομέδα μου!
    Χριστός ανέστη, χρόνια πολλά!

    Τι μου θύμισες τώρα....
    Η τελευταία φορά που ανέβηκα για δουλειά στη Θεσ/νίκη (πριν 1 μήνα περίπου)ήταν αξέχαστη.

    Καλό ξημέρωμα, καλή μου! Καλή συνέχεια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλεθώς Ανέστη με χρονοκαθιστέρηση, μέχρι να μάθω όλα τα κατατόπια των ρυθμίσεων. Ε μας δίνει πολύ ζωή η Θεσσαλονίκη! Ευλογία! Να σαι καλά και να την απολαυμβάνεις συνεχώς έστω και μέσα από τις φωτογρφίες!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Ένα αγόρι

 Ένα αγόρι θέλει να γίνει ποιητής, να μιλά για την αγάπη Ένα αγόρι θέλει να πατήσει στα σύννεφα, να νιώσει το σώμα του να ελαφραίνει Να ξαπλώσει πάνω στη δροσερή χλόη  Να αποκοιμηθεί με το κελάηδημα των πουλιών Να χτενίσει τα μαλλιά της αγαπημένης του. Ένα αγόρι θέλει κόψει ένα τριαντάφυλλο και να το βάλει στο βάζο Να κεντήσει μια καρδιά και να την κάνει δώρο Να μαζέψει κοχύλια σε ένα ακρογυάλι  Να γράψει στην άμμο ένα σ΄αγαπώ Κι αυτή είναι η συμμετοχή μου για τη  Μίνι Σκυτάλη#1  της Μαίρης με φωτογραφία κλήρωσης τη Νο4 Ενώ λίγες μέρες νωρίτερα είχα μια ''Ελεύθερη πτώση'' για το δρώμενο των  Γνωμικών   Φοβάμαι τον κόσμο, θυμάμαι είχα πει στον ψυχολόγο. Φοβάμαι να αναμετρηθώ με τον κόσμο,να μπω σε μια παρέα και να συμμετέχω στις συζητήσεις, να βγω ένα ραντεβού, να πάω σε μια συνέντευξη. Φοβάμαι πως θα τους είμαι βάρος, πως θα σπαταλήσω το χρόνο τους. Είναι τόσο πολλοί ωραίοι και ενδιαφέροντες άνθρωποι εκεί έξω. Άνθρωποι που ξέρουν να συμπεριφερθούν, να ...