Η φιλόζωη πολιτσμάνα (another true story)

Ή αλλιώς μια άλλη ιστορία από την καθημερινότητα ενός φιλόζωου. 

   "Κάθε γειτονιά έχει τα αδέσποτα της. Αυτό είναι δεδομένο. Τα αδέσποτα αν δεν σιτίζονται δεν περιθάλπονται και δεν στειρώνονται, γίνονται αυτομάτως απειλή για την δημόσια υγεία. Κάποιος λοιπόν πρέπει να μεριμνά για την κατάσταση των ζώων και την αποκλειστική ευθύνη για την φροντίδα των αδέσποτων την φέρει ο Δήμος της κάθε περιοχής. Σύμφωνα με τον νόμο, οι Δήμοι υποχρεούνται να διαθέτουν καταφύγια και μέσα εκεί να φυλάσσουν τα ζώα προσφέροντάς τους τις κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης. Κάθε σκυλί που δεν μπορεί να το φροντίσει άλλο ο ιδιοκτήτης του, πρέπει να παραλαμβάνεται από τον Δήμο, όπως και διαμεσολαβητής για κάθε υιοθεσία πρέπει να είναι και πάλι ο Δήμος. Τα χρήματα για όλα αυτά τα προαπαιτούμενα προέρχονται από ευρωπαϊκά κονδύλια που προορίζονται αποκλειστικά για αυτό το ζήτημα. 
    Δυστυχώς στην Ελλάδα αυτά τα κονδύλια καταλήγουν στις τσέπες των τοπικών αρχόντων. Στην καλύτερη των περιπτώσεων κάποια μικρο ποσά πηγαίνουν σε εμβολιασμούς και στειρώσεις. Τα τοπικά κτηνιατρικά σωματεία που αναλαμβάνουν τις στειρώσεις των αδέσποτων έχουν σαφείς εντολές να αφήνουν το στειρωμένο πλέον αδέσποτο στον χώρο που έχει γεννηθεί. Αυτός ο χώρος λέγεται φυσικό περιβάλλον του ζώου και είναι ένας εναλλακτικός αστικός βιότοπος.
    Όπως τα περιστέρια έχουν το δικαίωμα να φωλιάζουν στα δέντρα των πόλεων, έτσι και τα αδέσποτα έχουν δικαίωμα να φωλιάζουν στις γειτονιές μας.
    Όταν λοιπόν οι Δήμοι δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη για την φροντίδα των ζώων ο κλήρος πέφτει στους εθελοντές, οι οποίοι δια νόμου πλέον έχουν κάθε δικαίωμα να σιτίζουν και να περιθάλπουν τα αδέσποτα σε κάθε ΜΑ ΚΑΘΕ δημόσιο χώρο. Οποιαδήποτε πράξη βίας ενάντια σε κάποιο αθώο πλάσμα θεωρείται εγκληματική πράξη και διώκεται ποινικά.

Όμως τίποτα από τα παρά  πάνω δεν εννοούν να κατανοήσουν κάποιο αξιότιμοι συντοπίτες μας."

Και τώρα θα μπω στο κυρίως θέμα.

Προ μηνός μία καλή μου γειτόνισσα και εθελόντρια, έπιασε επ' αυτοφώρω οδηγό να κυνηγάει με το αμάξι του ένα σκύλο και να τον παρασέρνει με το πίσω φτερό του προφυλακτήρα του. Η κυρία αυτή βγήκε στον δρόμο και πρόλαβε να σώσει το ζωντανό με κάποια τραύματα στο πόδι του. Ο οδηγός που το έκανε σκόπιμα, επιτέθηκε φραστικά στην κυρία και της ζήτησε χρήματα για την ζημιά που προκάλεσε το αδέσποτο στο αμάξι του. Η κυρία του είπε πως θα κάνει καταγγελία στην αστυνομία για το συμβάν Ο οδηγός συνετίστηκε γιατί γνώριζε καλά τις επιπτώσεις του νόμου. 

Ο καλός οδηγός όμως δεν απελευθερώθηκε από το μίσος του για τα τετράποδα και αφού τα χέρια του ήταν δεμένα και δεν μπορούσε να βλάψει κάποιο από τα ζώα χωρίς να υποστεί τις συνέπειες του νόμου, αποφάσισε και αυτός να κινηθεί νομικά. Έκανε λοιπόν με τη σειρά του καταγγελία στην αστυνομία πως η εν λόγω κυρία φροντίζει κάποια σκυλιά που είναι επιθετικά και αποτελούν απειλή για τους υπόλοιπους κατοίκους της γειτονιάς. 

Την επομένη κιόλας κατέφθασε το περιπολικό για να συλλάβει την κυρία. Επειδή όμως ο Θεός αγαπάει τον νοικοκύρη, ανάμεσα στους αστυνομικούς ήταν μία γυναίκα που γνώριζε πολλά πράγματα περί εθελοντισμού και ήταν και η ίδια ενεργή φιλόζωος. Έκανε τους απαραίτητους ελέγχους, είδε πως τα σκυλιά ήταν εμβολιασμένα, στειρωμένα και προπαντός φιλικά και αντί να συλλάβει την κυρία έκανε τις απαραίτητες συστάσεις στον οδηγό. Του ανέφερε την σχετική νομοθεσία που προστατεύει τους εθελοντές και του συνέστησε να μην εναντιωθεί ξανά στην κυρία και σε οποιοδήποτε άλλο που φροντίζει αδέσποτα. 

Δεν θα έλεγα τέλος καλό όλα καλά γιατί εκκρεμεί και μία άλλη υπόθεση πολύ πιο σοβαρή στην περιοχή και εξαιρετικά λεπτή, για την οποία όμως δεν μπορώ να πω τίποτα προς το παρόν.