Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οικονομική κρίση και προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο

Τι κοινό μπορεί να έχει η οικονομική κρίση με την κρίση που παθαίνουν οι γυναίκες τις δύσκολες μέρες του μήνα τους;

 

  

Όταν τα έσοδα μειώνονται και τα οιστρογόνα ανεβαίνουν αυτό που ακολουθεί είναι ένα γερό nervous breakdown.

Οι γυναικείες ορμόνες είναι πολύ ύπουλες σαν την κρίση. Το νευρικό σύστημα διεγείρεται και οι αισθήσεις δυναμώνουν. Ξαφνικά ακόμα και τον παραμικρό ήχο τον ακούς στερεοφωνικά. Είναι σαν να σε έχουν κλείσει μέσα σε μια κινηματογραφική αίθουσα με dolby surround ηχοσύστημα, που προβάλλεται το Hostel και να μην έχει πουθενά έξοδο κινδύνου. Το θύμα αργοπεθαίνει και ανασαίνει σα να έχει τους πνεύμονες του δράκου από το Hobbit. Το αίμα κυλάει σαν ποτάμι και ο σαδιστής δολοφόνος απολαμβάνει τον τρόμο του μελλοθάνατου. Μία άλλη εκδοχή είναι να σε έχουν καλέσει σε ένα κλειστό στάδιο με ηχώ και να σε βάλλουν να κάτσεις σε ένα τεράστιο τραπέζι με πεντακόσια άτομα και από παντού να ακούς τα πλαταγίσματα των χειλιών τους και τα κροταλίσματα των κουταλιών στα πιάτα, όσο καταβροχθίζουν το φαγητό τους ρουθουνίζοντας σαν ταύροι. Ή ακόμα  χειρότερα στην ίδια αίθουσα να γίνεται μνημόσυνο και όλοι μαζί ταυτόχρονα να ρουφούν τον ελληνικό τους και στο τέλος να βαράν το φλιτζανάκι στο πιατάκι και να κάνουν φωναχτά Αααααααααχχχχχχχχχχχχχχχχ!

Για να γίνω ακόμα πιο ακριβής η περίοδος είναι σαν να ακούς όλους αυτούς τους ήχους συνέχεια και ταυτόχρονα να έχεις ίλιγγο, ζαλάδες, κατάθλιψη και κόψιμο και ένα χέρι να σε σκουντάει με το δάχτυλο στην πλάτη! Φρίκη; Μιλάμε για πολλά νεύρα! Πάρα πολλά νεύρα! Και μετά δεν ξέρεις με ποιον να βριστείς. Σου λένε καλημέρα και τους λες "Α γαμήσου", σε ρωτάνε τι θα φας και τους λες "Καλά μαλάκας είσαι;" Οι πιο καλόβολες γυναίκες βέβαια θα προειδοποιήσουν τους ανθρώπους γύρω τους πριν ζυγώσει το μεγάλο κακό. Μία δήλωση "Περιμένω περίοδο" είναι αρκετή για να εκκενωθούν χωριά.

Με την οικονομική κρίση οι άνθρωποι και ειδικά οι άβγαλτοι άνδρες έπαθαν ακριβώς το ίδιο. Έναν ξεγυρισμένο νευρικό κλονισμό που καμιά σοκολάτα δεν είναι ικανή να τον καλμάρει. Τσιγάρο, καφέδες. κατήφεια και πολλά νεύρα για τους ''καλούς'' χαρακτήρες και αλκοόλ, ουσίες και βία για τους ''κακούς'' χαρακτήρες.

Και τώρα τέρμα η πλάκα.


Με την εμφάνιση της κρίσης τα ποσοστά βίας και εγκληματικότητας εκτινάχθηκαν στα ύψη. Βία σωματική, λεκτική, ψυχολογική, με θύματα κυρίως ζώα, γυναίκες και παιδιά. Οι κακοποιήσεις παιδιών (πάσης φύσεως...) αυξήθηκαν. Οι κακοποιήσεις γυναικών το ίδιο. Οι κακοποιήσεις και θανατώσεις γατιών και σκύλων έγιναν πιο μαζικές από κάθε άλλη φορά.

Για όλα αυτά φταίει η κρίση που ξεβράκωσε κυριολεκτικά και μεταφορικά τους ανθρώπους. Αφού το χρήμα ήταν πάντοτε δείκτης εξουσίας και αξιοσύνης. Κανείς όμως δεν μπορεί να τα βάλλει με αυτούς που έφεραν την κρίση. Ποιος κατεβαίνει τώρα στου δρόμους; Ποιος να ασχοληθεί με αυτούς τους μακάκες; Κι έτσι είναι ευκολότερο να ξεσπάς στον διπλανό σου. Εκεί εκτονώνεις το απόθεμα της δυναμικότητας σου για να μη σε πουν και κότα, φλώρο ή δειλό.

Πέφτεις να κοιμηθείς και στριφογυρνάς στο στρώμα σου από το στρες και τους στοχασμούς. Δεν μπορείς να ηρεμήσεις και όλοι γύρω ξαφνικά κάνουν φασαρία. Ο διπλανός τραβάει καζανάκι, το μωρό της απέναντι κλαίει, Τα βρομόσκυλα της γειτονιάς γαβγίζουν. Επ να ρε συ γιατί δεν μπορείς να κοιμηθείς! Γιατί η γειτονιά έχει σκυλιά που γαβγίζουν. Και αυτή η μαντάμ από την γωνιακή μεζονέτα που τα ταΐζει τα δίνει θάρρος και τα μαζεύει όλα εδώ μπροστά στον δρόμο κάτω από το σπίτι σου. Αν όμως την φοβερίσεις ή ρήξεις καμιά φόλα στα κοπρόσκυλα τότε θα επανέλθει η τάξη. Τα παιδιά σου θα είναι πιο ασφαλή και ας κλείνουν τα νοσοκομεία. Η ζωή σου θα είναι πιο ήρεμη κι άς έρθουν να σου πάρουν το σπίτι.

Γιατί για όλα φταίει ο διπλανός σου!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Αναβράζον #1

  Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...