Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Προβλήτα Α λιμένα Θεσσαλονίκης


Την Α προβλήτα λιμένα Θεσσαλονίκης την γνωρίζουν όλοι λίγο πολύ από το φεστιβάλ κινηματογράφου και τα υπόλοιπα πολιτιστικά δρώμενα που φιλοξενούνται εκεί κατά καιρούς. Αυτό που την κάνει τόσο μαγευτικό προορισμό είναι το γεγονός του ότι ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να χαθεί στο γαλανό της θάλασσας μέσα σε ένα ιστορικό μεταμοντέρνο βιομηχανικό τοπίο, να αφουγκραστεί τον ήχο των κυμάτων και τα σφυρίγματα των γλάρων και ταυτόχρονα να απομονωθεί από την κίνηση της πολύβουης πόλης. 

Πριν μερικά χρόνια, την λογική επανάχρησης και αξιοποίησης των κτισμάτων του λιμανιού ασπάστηκαν μερικοί ιδιωτικοί παράγοντες οι οποίοι πήραν επιτυχώς το ρίσκο να στήσουν τα μαγαζιά τους εντός του λιμένα. Με αυτήν την κίνηση η επισκεψιμότητα της προβλήτας ανέβηκε, δίνοντας ζωή στον χώρο του λιμανιού, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, 365 μέρες το χρόνο. 

Προσφάτως ο Δήμος Θεσσαλονίκης με μία πολύ μικρή παρέμβαση στην διαμόρφωση του περιβόλου των αποθηκών της προβλήτας, προσέφερε στον κόσμο ένα ακόμα αστικό σαλονάκι για να μπορεί να χαίρεται την ομορφιά της παραλίας από μία διαφορετική οπτική γωνία. Πλέον ο καθήμενος παρά του λιμανιού της πόλης, μπορεί να χωρέσει στο ίδιο κάδρο το ιστορικό παραλιακό μέτωπο της λεωφόρου Νίκης, τον λευκό Πύργο και τον Θερμαϊκό κόλπο. 

Το εγχείρημα αυτό στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία καθώς οι κάτοικοι αλλά και οι επισκέπτες αυτής της πόλης, κάθε ηλικίας, τίμησαν τον χώρο αυτό με την καθημερινή τους παρουσία. Σε μια πόλη που δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να χαρεί την δημόσια ζωή στα πάρκα. Σε μία πόλη που συχνά της καταλόγιζαν πως δεν έδειχνε τον απαιτούμενο σεβασμό στους δημόσιους  χώρους της. Σε μια πόλη που πέρα από την πλατεία Ναυαρίνου και την παραλιακή της Μεγάλου Αλεξάνδρου, δεν υπήρχε κανένα άλλο υπαίθριο στέκι. Τελικώς οι κάτοικοι, μετά από τις προσπάθειες ανάπλασης του αστικού τοπίου που άρχισαν  να παίρνουν σάρκα και οστά από το 2005 και μετά, έδειξαν πως ήταν έτοιμοι από καιρό να αγκαλιάσουν μια σύγχρονη και εξωστρεφή Θεσσαλονίκη.









Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Αναβράζον #1

  Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...