Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Blogmas ημέρα 11η


Καλημέρα και σήμερα. Παραμονή του Αγιο Σπυρίδονα ω ψυχή τση ψυχής μου. Το Δεκέμβρη σχεδόν κάθε μέρα έχει και μια μεγάλη ονομαστική εορτή. Σήμερα σας έχω στολισμένη Θεσσαλονίκη by night. Όπως σας είχα πει τα εξωτερικά πλάνα τα τράβηξα όλα μέσα σε μια μέρα και απλώς τα μοντάρω με δώσεις για να φτουρήσουν μωρέ να βιντεάκια και να χαιρόμαστε όλοι μας. Τις χειροτεχνίες όμως τις γυρίζω αναγκαστικά καθημερινά. Και πάλι έχω κάτι διακοσμητικό σήμερα, επίσης πολύ εύκολο και όμορφο.

Δεντράκι ακόμα δε στολίσαμε γιατί δεν ξέραμε πού να το βάλουμε. Έχουμε ένα θέμα στο σπίτι ότι δεν καθόμαστε καθόλου στο σαλόνι και την βγάζουμε όλη μέρα στο γραφείο των υπολογιστών. Και λέγαμε ή που θα στολίσουμε στο σαλόνι αλλά δε θα το χαρούμε καθόλου, ή που θα πάρουμε ένα μικρότερο δεντράκι να το βάλουμε στο γραφείο μας σε μια γωνίτσα. Θα γίνει το δεύτερο εντός των ημερών.

Χαίρομαι πάρα πολύ που σας αρέσει όλο αυτό. Κι εγώ το απολαμβάνω, πάρα το ξενύχτι που έχει.


Σχόλια

  1. Ώχου ομορφιές! Και γλυκά! Και το βλέμμα του σκυλάκου μοναδικό, με συγκινεί. Εντάξει η πόλη είναι γεμάτη χρώμα και φως. Αυτό που λατρεύω. Και πάγκους με όμορφα καλούδια. Η κάρτα σου είναι υπέροχη. Τι να πω. Όχι μόνο αυτή εδώ αλλά όλες. Αλλά ποιος έχει τώρα χρόνο να κάτσει. Εγώ έχω τις ...κατασκευές μου. Δεν πειράζει. Ότι γεμίζει περισσότερο τον καθένα Χριστίνα μου.
    Το δικτυακό σου μαγαζί γεμάτο καλούδια. Δεν ξέρω, ειλικρινά, αυτή σου η ημερήσια διαδρομή μας γεμίζει φως.
    Καλή συνέχεια καλή μου φίλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Ένα αγόρι

 Ένα αγόρι θέλει να γίνει ποιητής, να μιλά για την αγάπη Ένα αγόρι θέλει να πατήσει στα σύννεφα, να νιώσει το σώμα του να ελαφραίνει Να ξαπλώσει πάνω στη δροσερή χλόη  Να αποκοιμηθεί με το κελάηδημα των πουλιών Να χτενίσει τα μαλλιά της αγαπημένης του. Ένα αγόρι θέλει κόψει ένα τριαντάφυλλο και να το βάλει στο βάζο Να κεντήσει μια καρδιά και να την κάνει δώρο Να μαζέψει κοχύλια σε ένα ακρογυάλι  Να γράψει στην άμμο ένα σ΄αγαπώ Κι αυτή είναι η συμμετοχή μου για τη  Μίνι Σκυτάλη#1  της Μαίρης με φωτογραφία κλήρωσης τη Νο4 Ενώ λίγες μέρες νωρίτερα είχα μια ''Ελεύθερη πτώση'' για το δρώμενο των  Γνωμικών   Φοβάμαι τον κόσμο, θυμάμαι είχα πει στον ψυχολόγο. Φοβάμαι να αναμετρηθώ με τον κόσμο,να μπω σε μια παρέα και να συμμετέχω στις συζητήσεις, να βγω ένα ραντεβού, να πάω σε μια συνέντευξη. Φοβάμαι πως θα τους είμαι βάρος, πως θα σπαταλήσω το χρόνο τους. Είναι τόσο πολλοί ωραίοι και ενδιαφέροντες άνθρωποι εκεί έξω. Άνθρωποι που ξέρουν να συμπεριφερθούν, να ...