Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χαλκίς


Κυριακή πρωί και σε όλη τη χώρα απλωνόταν η διαμάχη του ΝΑΙ και του ΟΧΙ. Με την ανατολή του ηλίου άνοιγαν οι κάλπες και με τη δύση έπρεπε να προφτάσουμε έναν γάμο στη Χαλκίδα. Κι ενώ το φιλικό μας ζευγάρι μας περίμενε από το προηγούμενο μεσημέρι, το καθήκον μας σαν πολίτες μας καλούσε. 

Νωρίς με την αυγούλα πήγαμε στο εκλογικό μας κέντρο και μετά από λίγη ώρα αφήσαμε το χάος πίσω μας και κινήσαμε οδικώς για το Νότο. Γέλια και χαρές στο δρόμο, με την παρέα στριμωγμένη μέσα στο μικρό αυτοκίνητο, με τα στοιχήματα για το εκλογικό αποτέλεσμα να δίνουν και να παίρνουν. Μετά από ένα εύκολο και ασφαλές τετράωρο ταξίδι, μια ηλιόλουστη και αποπνικτικά ζεστή πόλη μας περίμενε. Τα τρελά νερά λαμπύριζαν καταγάλανα, μέσα στον Ευβοϊκό κόλπο και τα κράσπεδα ξέβραζαν όλη την κάψα του ήλιου. 

Τα όσα ακολούθησαν στο γάμο αλλά και στην διαμονή μας στην Χαλκίδα πολλά και διάφορα και δεν μπορούν να εξαντληθούν σε μία μόνο ανάρτηση. Αρχικώς οι συγκυρίες για αυτό το ταξίδι μου φαίνονταν πολύ ατυχείς. Ένα ιστορικό δημοψήφισμα, σκληρές και αβέβαιες διαπραγματεύσεις, αγωνία και άγχος για το μετά. Στην πορεία όμως αποδείχθηκε πως όταν την αγωνία τη μοιράζεσαι με φίλους, σταματάει να είναι αγωνία. Και πράγματι, η συντροφιά φίλων που είχα να δω πολύ καιρό, αποδείχθηκε άκρως ευεργετική. Βόλτες στα σοκάκια στης πόλης, ζεστά απομεσήμερα κάτω από τις καλαμωτές, βραδινές εξόδους στην ακροθαλασσιά και πολλές - πολλές φωτογραφίες που θα απολαύσουμε παρέα. 


Δεν ξέρω τι θα μας φέρει η καινούρια εβδομάδα, αλλά για ένα πράγμα είμαι σίγουρη, πως αυτή τη φορά, όλο αυτό δεν το περνάμε μόνοι μας. Κι αν ακόμα όλα μας φαίνονται μαύρα, ένα πουλάκι μου είπε να πιστεύουμε στο απροσδόκητο, γιατί το άδικο έχει κοντά ποδάρια. 

Πολύ καλή σας μέρα!


Σχόλια

  1. "Το άδικο έχει κοντά ποδάρια" θα συμφωνησω,αλλα στην προκειμένη περιπτωση,το αδικο οσο και νοσηρό ως προς τη σύλληψη, ειναι άψογα εκτελεσμένο με βοηθεια εκ των εσω..
    Αυτο το "ΟΧΙ" τωρα πως εγινε ΝΑΙ.. δε μπορω να το καταλάβω, είμαι σε πολύ σύγχυση.
    Μου αρεσει τωρα που στέρεψαν οι τραπεζες που φωνάζουν κι αυτοι που έχουν οπως μια ξαδέρφη.. που αναρωτιόταν τις προάλλες πως τη βγάζω,γιατι κι αυτη δυσκολεύεται τωρα.. κι ολο μου άλλαζε κατευθηνοντας τη συζήτηση όταν έπιχειρουσα να πω τις απόψεις μου,χάρηκα που ειρθε σε κατάσταση απολογίας (δε νομιζω να ξανά πάρει τηλ.)
    Πολλους γάμους ακούω τώρα τελευταία.. αναρωτιέμαι πως έμεινα στο ράφι!

    ευχομαι να έχουν αγαπη, σεβασμό και αφοσίωση ο ένας στον άλλο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να κι ένα κέρδος, πήραν μία γεύση και κάποιοι ανέγγιχτοι από την κρίση. Ναι πολλοί παντρεύονται κι ελπίζω να το παίρνουν στα σοβαρά. Άρχισε να ψάχνεις για νύφη λοιπόν αφού το λαχταράς. Κάλιο αργά παρά ποτέ. Κρίμα είναι. :) Καλημέρα!!!!!!!!!

      Διαγραφή
  2. Καλησπέρα σου Χριστίνα μου. Καλώς όρισες ξανά. Η Χαλκίδα λατρεμένη πόλη με πανέμορφες αναμνήσεις για μένα.
    Όσον αφορά το ΟΧΙ μάλλον ....λάθος κάναμε.........το ΝΑΙ πρέπει να βγήκε αλλά δεν το πήραμε χαμπάρι μέσα στην παραζάλη.
    Καλή συνέχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να βρίσκεις πάντα τέτοιες οάσεις μες στη δύσκολη καθημερινότητα, Χριστίνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Ζωή

  Το σπίτι της Ζωής και του Ιγνάτιου ήταν ακριβώς δίπλα από την εκκλησία του προφήτη Ηλία. Το μπαλκόνι της κουζίνας τους έχασκε κυριολεκτικά πάνω από το προαύλιο του ναού. Ήταν το γονικό του Ιγνάτιου που καθώς δεν είχε χάσει ούτε ένα "Κύριε Ελέησον" από τα γεννοφάσκια του ίσα τα τώρα που έκανε τη δική του οικογένεια, ήταν αναπόφευκτο και ο επαγγελματικός του προσανατολισμός να είναι ανάλογος. Καθότι και καλλίφωνος αξιώθηκε να γίνει ψάλτης και καθηγητής βυζαντινής μουσικής.  Η Ζωή που ήταν πολύ περήφανη για τον άντρα της δεν έχανε Λειτουργία για Λειτουργία και πάντα καλοντυμένη και καλοχτενισμένη καθόταν μαζί με τα δυο παιδιά τους στα πρώτα καθίσματα του ναού για να την βλέπουν όλες οι γυναίκες της ενορίας και κυρίως οι συνομίλικες και να τη ζηλεύουν τρόπον τινά. Από τότε όμως που έσκασε μύτη αυτός ο διαολο-κωρονοϊός πήγε να σκάσει και η ίδια.  -Ακούς εκεί Λειτουργίες κεκλεισμένων των θυρών. Πού ακούστηκε; -Ζωή αυτά είναι επίσημες αποφάσεις και πρέπει να δείξουμε σεβασμό. ...