Σα να καλοκαίριασε ρε παιδιά. Να πω ότι δε μου αρέσει θα πω ψέματα αλλά επειδή και οι καύσωνες είναι κομματάκι ζόρικοι άρχισα από τώρα να κάνω τις προετοιμασίες μου. Εφοδιάστηκα με δροσερά αεράτα ρούχα, καπέλα, έβαλα σκίαστρα στα μπαλκόνια μου και με λίγες ακόμα προσαρμογές πιστεύω θα είμαι έτοιμη.
Τα περάσματά σας στην προηγούμενη ανάρτησή μου ήταν όλα υπέροχα. Σας ευχαριστώ ολόψυχα. Μπορείτε αν σας κάνει κέφι να πάρετε μια γεύση βιβλιοδεσίας, μια γεύση από το φροντιστήριο στο οποίο διδάσκω μαθηματικούλια και μια τρίτη γεύση από Eurovision που by the way με ξενέρωσε και το κομμάτι που κέρδισε αλλά και η αδύναμη συμμετοχή μας. Κρίμας και ήταν και ωραίο τραγουδάκι και συμπαθητική η Κατερίνα αλλά η φωνή παραμορφωμένη.
Καλησπέρα Χριστίνα, αυτά τα υπέροχα αστικά τοπία που αντανακλώνται στις εικόνες σου είναι υπέροχα. Το πρώτο φραπεδάκι επίσης, σε ακολουθώ. Όσον αφορά την ....Εβροβίζιον είναι σαν να μην υπάρχει για μένα.
Τι μου κανεις τώρα Χριστίνα μου και που με πήγες!!! ερχομαι και εγω μαζι σου... Αχ πατρίδα αγαπημενη Σαλονικη ..μνημες τοσο ζωντανες μα και τόσο μακρινες.. Σε ευχαριστω που την απολαυσα ακομα μια φορα..μεσα απο τις φωτογραφιες σου Να περνας ομορφα οπου και να εισαι Χριστίνα μου καλο καλοκαιρακι...φιλακιαα
Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...
Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...
Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα. ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου
καλημερα γλυκια μου
ΑπάντησηΔιαγραφήνα περνας ομορφα
θελω και εγω βολτα στη Θεσσαλονικη
Καλησπέρα Χριστίνα,
ΑπάντησηΔιαγραφήαυτά τα υπέροχα αστικά τοπία που αντανακλώνται στις εικόνες σου είναι υπέροχα.
Το πρώτο φραπεδάκι επίσης, σε ακολουθώ.
Όσον αφορά την ....Εβροβίζιον είναι σαν να μην υπάρχει για μένα.
Στέλνω τις ευχές μου για όμορφες μέρες.
Τι μου κανεις τώρα Χριστίνα μου και που με πήγες!!! ερχομαι και εγω μαζι σου...
ΑπάντησηΔιαγραφήΑχ πατρίδα αγαπημενη Σαλονικη ..μνημες τοσο ζωντανες μα και τόσο μακρινες..
Σε ευχαριστω που την απολαυσα ακομα μια φορα..μεσα απο τις φωτογραφιες σου
Να περνας ομορφα οπου και να εισαι Χριστίνα μου καλο καλοκαιρακι...φιλακιαα