Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ανοιξιάτικη βόλτα στη Θεσσαλονίκη και vlogging

Το πρώτο φραπεδάκι της χρονιάς

Περατζάδα στην Ερμού

Αστικά τοπία

Στα Λαδάδικα

Το Γενί Τζαμί

Γλάστρες στα μπαλκόνια

Αχ και να 'μενα εκεί!

Σα να καλοκαίριασε ρε παιδιά. Να πω ότι δε μου αρέσει θα πω ψέματα αλλά επειδή και οι καύσωνες είναι κομματάκι ζόρικοι άρχισα από τώρα να κάνω τις προετοιμασίες μου. Εφοδιάστηκα με δροσερά αεράτα ρούχα, καπέλα, έβαλα σκίαστρα στα μπαλκόνια μου και με λίγες ακόμα προσαρμογές πιστεύω θα είμαι έτοιμη.

Τα περάσματά σας στην προηγούμενη ανάρτησή μου ήταν όλα υπέροχα. Σας ευχαριστώ ολόψυχα. Μπορείτε αν σας κάνει κέφι να πάρετε μια γεύση βιβλιοδεσίας, μια γεύση από το φροντιστήριο στο οποίο διδάσκω μαθηματικούλια και μια τρίτη γεύση από Eurovision που by the way με ξενέρωσε και το κομμάτι που κέρδισε αλλά και η αδύναμη συμμετοχή μας. Κρίμας και ήταν και ωραίο τραγουδάκι και συμπαθητική η Κατερίνα αλλά η φωνή παραμορφωμένη.



Σχόλια

  1. καλημερα γλυκια μου
    να περνας ομορφα

    θελω και εγω βολτα στη Θεσσαλονικη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα Χριστίνα,
    αυτά τα υπέροχα αστικά τοπία που αντανακλώνται στις εικόνες σου είναι υπέροχα.
    Το πρώτο φραπεδάκι επίσης, σε ακολουθώ.
    Όσον αφορά την ....Εβροβίζιον είναι σαν να μην υπάρχει για μένα.

    Στέλνω τις ευχές μου για όμορφες μέρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τι μου κανεις τώρα Χριστίνα μου και που με πήγες!!! ερχομαι και εγω μαζι σου...
    Αχ πατρίδα αγαπημενη Σαλονικη ..μνημες τοσο ζωντανες μα και τόσο μακρινες..
    Σε ευχαριστω που την απολαυσα ακομα μια φορα..μεσα απο τις φωτογραφιες σου
    Να περνας ομορφα οπου και να εισαι Χριστίνα μου καλο καλοκαιρακι...φιλακιαα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Ένα αγόρι

 Ένα αγόρι θέλει να γίνει ποιητής, να μιλά για την αγάπη Ένα αγόρι θέλει να πατήσει στα σύννεφα, να νιώσει το σώμα του να ελαφραίνει Να ξαπλώσει πάνω στη δροσερή χλόη  Να αποκοιμηθεί με το κελάηδημα των πουλιών Να χτενίσει τα μαλλιά της αγαπημένης του. Ένα αγόρι θέλει κόψει ένα τριαντάφυλλο και να το βάλει στο βάζο Να κεντήσει μια καρδιά και να την κάνει δώρο Να μαζέψει κοχύλια σε ένα ακρογυάλι  Να γράψει στην άμμο ένα σ΄αγαπώ Κι αυτή είναι η συμμετοχή μου για τη  Μίνι Σκυτάλη#1  της Μαίρης με φωτογραφία κλήρωσης τη Νο4 Ενώ λίγες μέρες νωρίτερα είχα μια ''Ελεύθερη πτώση'' για το δρώμενο των  Γνωμικών   Φοβάμαι τον κόσμο, θυμάμαι είχα πει στον ψυχολόγο. Φοβάμαι να αναμετρηθώ με τον κόσμο,να μπω σε μια παρέα και να συμμετέχω στις συζητήσεις, να βγω ένα ραντεβού, να πάω σε μια συνέντευξη. Φοβάμαι πως θα τους είμαι βάρος, πως θα σπαταλήσω το χρόνο τους. Είναι τόσο πολλοί ωραίοι και ενδιαφέροντες άνθρωποι εκεί έξω. Άνθρωποι που ξέρουν να συμπεριφερθούν, να ...