Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το Φθινόπωρο σε αγαπώ διπλά


Σαν μια γυναίκα στην πέμπτη δεκαετία της ζωής της, που χαϊδεύει απαλά τις λεπτές γραμμές γύρω από τα χείλη της κι αναστενάζει μελαγχολικά, όμοια και η φύση γυρνάει στον αγαπημένο της και τον ρωτά:
-Είμαι στ’ αλήθεια όμορφη καλέ μου; Μ’ αγαπάς ακόμα;
Κι εκείνος συνεπαρμένος από τα αρώματά της, τα νοτισμένα μάγουλά της και τα υγρά της μάτια, της απλώνει τα χέρια και της αποκρίνεται:
-Τώρα θαρρώ πως είσαι πιο όμορφη από κάθε άλλη φορά καλή μου. Τώρα που το καλοκαίρι πέρασε και μαζί του φύγαν και οι ανέμελες γιορτές, τώρα που η συννεφιά της ζωής σε στεφανώνει με τη χλωμή της αύρα, τώρα που οι αναμνήσεις της πρώτης νιότης έχουν γίνει μαργαριτάρια στο λαιμό σου, τώρα αγαπημένη μου σε αγαπώ διπλά. Τώρα που τα πρωτοβρόχια άρχισαν και ο δρόμος μας μοιάζει να κονταίνει από την πυκνή ομίχλη. Τώρα είναι που σε αγαπώ διπλά.

Κι εκείνη με ένα γλυκό χαμόγελο ανοίγει διάπλατα την ευωδιαστή αγκαλιά της κι αρχίζει να τραγουδάει στο σκοπό των σπουργιτιών… Το Φθινόπωρο κι εγώ σε αγαπώ διπλά…


Η όμορφη Αναστασία με τίμησε με το βραβειάκι της και με συγκίνησε πολύ που με σκέφτηκε. Πριν απαντήσω όμως στις όμορφες ερωτήσεις θέλω να την ευχαριστήσω και να σας την συστήσω. 

Το κόλλημα μου το ξέρετε ότι δεν θέλω να αφήνω κανέναν παραπονεμένο κι αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να φτιάξω χειροποίητα βραβειάκια για όλους! 

Σήμερα ήθελα να γκρινιάξω για διάφορα θεματάκια αλλά θα το αναβάλω για άλλη μέρα. 

Πολύ καλή σας μέρα!


Σχόλια

  1. αγαπαμε φθινοπωρο και αγαπαμε Χριστινα! :)
    καλη εβδομαδα! φιλακια πολλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όμορφη ανάρτηση Χριστίνα ,τη δημοσιοποίησα στο G+ και το αφιέρωσα στις φίλες !
    Καλό φθινόπωρο !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλησπέρα Χριστίνα μου! Ευωδιαστές χρυσαφένιες αγκαλιές με γέμισε η ανάρτηση σου! Με γύρισε πίσω Πολλά χρόνια όταν έβλεπα τόσο αγαπημένους τον παππού και τη γιαγιά μου .... Η γιαγιά μου ηταν άρρωστη και παρόλο που κουραζόταν ο παππούς μου με τις δουλειές του σπιτιού και τις υποχρεώσεις του , ήταν ευτυχισμένος που την είχε κοντά του...Σε φιλώ γλυκιά μου Χριστίνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πόσο μα πόσο τρυφερή ψυχη?!!! Εμένα να δείς πόσο με συγκίνησες!!! Πολλά πολλά φιλιά και φυσικά την αγάπη μου σου στέλνω Χριστινάκι μου γλυκο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλά κι εγώ δεν το συζητώ, όταν δροσίζει αγαπώ όλο τον κόσμο! Διπλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολύ συγκινητικό, Χριστίνα μου!!!
    Είναι πολύ όμορφη αυτή η εποχή... ίσως από τις καλύτερες κι ας έχει αρκετή μελαγχολία!!!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πολύ όμορφο το ποίημα....έχει τελικά και τα θετικά του το Φθινόπωρο ;)
    Συγχαρητήρια για το βραβείο...!
    Καλό βράδυ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Αναβράζον #1

  Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου