Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χαλκίς #3

΄
Η βόλτα στη Χαλκίδα είναι μεγάλη και δε θα τελειώσει έτσι εύκολα. Μια μικρή όμορφη πόλη που περπατιέται ολόκληρη απ' άκρη σ' άκρη. Τα προβλήματά είναι πολλά, αλλά αυτή είναι η κοινή μοίρα όλων των ελληνικών πόλεων που τα ιστορικά τους μνημεία μένουν αναξιοποίητα.

Πρώτη στάση το ξενοδοχείο Χαρά, το οποίο το παρουσιάζω για έναν και μοναδικό λόγο. Για την μικρή μασκότ του. Όταν άλλες επιχειρήσεις θεωρούν πως τα κατοικίδια και ειδικά τα ταλαίπωρα ημίαιμα είναι επιζήμια για τον τζίρο τους, το συγκεκριμένο ξενοδοχείο έχει την τετράποδη ομορφιά, βοηθό στη ρεσεψιόν. Η πρώτη που θα πει καλημέρα στους πελάτες και η τελευταία που θα πει καληνύχτα. Γι' αυτό λοιπόν αν ο δρόμο σας περάσει από Χαλκίδα θα ξέρετε πως το Hara hotel είναι όνομα και πράγμα. (και με εκπληκτική θεά στα τρελά νερά παρακαλώ!)

Στα πέριξ του ξενοδοχείου τα παλιά αρχοντικά στολίζουν τις γειτονιές με τις αυλόπορτές τους και τέρμα πάνω στην ακρόπολη της παλιάς πόλης στέκει αγέρωχο το κάστρο του Καράμπαμπα.





ΥΓ. Έξω έχει μια γλυκιά ζέστη κι έναν ολόλαμπρο ήλιο. Ο αγαπημένος Σεπτέμβρης βρίσκει και πάλι τον εαυτό του. Ο πιο γλυκός μήνας του χρόνου, που παντρεύει το καλοκαίρι με την άνοιξη και το ρομαντικό Φθινόπωρο. 

Δεν ξέρω για σας αλλά προσωπικά πιστεύω πως το τετράμηνο που ακολουθεί είναι το ομορφότερο και γιορτινότερο όλου του χρόνου. Ίσως γιατί είναι το πιο παιδικό και αθώο από όλα. Το πιο ευωδιαστό και χαρούμενο. Είναι η αρχή του χρόνου. Όπως κανονικά θα είχε νόημα να είναι, γιατί μετά τη μεγάλη ανάπαυλα του θέρους, οι μηχανές της ζωής μας παίρνουν και πάλι μπροστά. Και γιατί πάντα μα πάντα το Φθινόπωρο κάνουμε όλοι ξανά μια καινούρια αρχή. Βάζουμε νέους στόχους, κάνουμε καινούρια σχέδια και προσπαθούμε και πάλι να γίνουμε όσο καλύτεροι μπορούμε. 

Καινουργίλα. Όλα μυρίζουν καινουργίλα. Τα άγραφα τετράδια, τα φρεσκο-εκτυπωμένα βιβλία, οι μπουζάτες (=πεντακάθαρες)  τσάντες, τα ξυσμένα μολύβια, οι ξυλομπογιές και οι ακουαρέλες. Και μέχρι να ξεθυμάνουν αυτά τα αρώματα, αρχίζουν οι προετοιμασίες των Χριστουγέννων. Γιρλάντες, λαμπιόνια, κάλαντα και ζεστά ροφήματα. 

Μια υπέροχη περίοδος που όλοι μηδενίζουμε τα κοντέρ και πάμε πάλι απ' την αρχή. 




Σχόλια

  1. Μα να ειμαστε τοσο κοντα και να μη βρεθουμε;
    Δε το ξεραμε
    κριμα
    ευχομαι την επομενη φορα

    φιλακια πολλα πολλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την επόμενη φορά θα πιούμε καφεδάκι!!!!!!! Και φυσικά θέλω πολύ να σου συστήσω έστω και διαδικτυακώς τις φίλες μου κάτω. Είστε στα ίδια μήκη κύματος!

      Διαγραφή
  2. Χαλκίδα αγαπημένη και πανέμορφη. Καλησπέρα σου Χριστίνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χμμμ, έχει και φρεσκότατα ψαρικά στη Χαλκίδα! Πηγαίναμε συχνά εκεί όταν ζούσε ο πατέρας μου. Βλέπεις κατοικούσαμε τότε στο πατρικό μου σας Αθήνας και ήμασταν κοντά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα αγόρι

 Ένα αγόρι θέλει να γίνει ποιητής, να μιλά για την αγάπη Ένα αγόρι θέλει να πατήσει στα σύννεφα, να νιώσει το σώμα του να ελαφραίνει Να ξαπλώσει πάνω στη δροσερή χλόη  Να αποκοιμηθεί με το κελάηδημα των πουλιών Να χτενίσει τα μαλλιά της αγαπημένης του. Ένα αγόρι θέλει κόψει ένα τριαντάφυλλο και να το βάλει στο βάζο Να κεντήσει μια καρδιά και να την κάνει δώρο Να μαζέψει κοχύλια σε ένα ακρογυάλι  Να γράψει στην άμμο ένα σ΄αγαπώ Κι αυτή είναι η συμμετοχή μου για τη  Μίνι Σκυτάλη#1  της Μαίρης με φωτογραφία κλήρωσης τη Νο4 Ενώ λίγες μέρες νωρίτερα είχα μια ''Ελεύθερη πτώση'' για το δρώμενο των  Γνωμικών   Φοβάμαι τον κόσμο, θυμάμαι είχα πει στον ψυχολόγο. Φοβάμαι να αναμετρηθώ με τον κόσμο,να μπω σε μια παρέα και να συμμετέχω στις συζητήσεις, να βγω ένα ραντεβού, να πάω σε μια συνέντευξη. Φοβάμαι πως θα τους είμαι βάρος, πως θα σπαταλήσω το χρόνο τους. Είναι τόσο πολλοί ωραίοι και ενδιαφέροντες άνθρωποι εκεί έξω. Άνθρωποι που ξέρουν να συμπεριφερθούν, να ...

Αυτοπροστασία

  Σε συνέχεια με την προηγούμενη πόσο συχνά καταπιέζουμε τον εαυτό μας για να είμαστε συμπεριληπτικοί. Τα συναισθηματικά ξεσπάσματα όταν δεν είναι κανόνας είναι πράξη αυτοσεβασμού και αυτοπροστασίας. Την στιγμή που νιώθουμε πνιγμένοι δεν γίνεται να βάλουμε σε δεύτερη μοίρα τον εαυτό μας. Όλοι μας δικαιούμαστε έναν ζωτικό χώρο μέσα στον οποίο ορίζουμε ο ίδιοι τις αντοχές μας. Αν η Περσεφόνη για παράδειγμα είναι σπουδαίο άτομο αλλά η παρουσία της μας είναι επιβαρυντική ακόμα και για λόγους που δεν βγάζουν νόημα δε θα πρέπει να καταπιέσουμε την ανάγκη μας να την κρατήσουμε μακριά. Μπορεί τη στιγμή του ξεσπάσματος μας να μην είμαστε κατανοητοί αλλά είναι η στιγμή της μετάβασης από μία ανισόρροπη κατάσταση σε μια νέα που θα πάρει χρόνο για να μορφοποιηθεί. Σε αυτό το στάδιο κάποιες επιφανειακές συναναστροφές θα τερματίσουν και κάποιοι ουσιαστικοί δεσμοί θα πάνε ακόμα πιο μακριά. Όμοια και κάποιες συνήθειες και συμπεριφορές. Ακόμα και το ίδιο το σώμα θα αλλάξει. Η όψη μας, η βιολογία μας...

Secret Santa 2023

 Η ανάρτηση μου στο ιστολόγιο μου κατέληξε να είναι μια ετήσια πλέον παράδοση. Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι οι οπτικοακουστικές πλατφόρμες με έχουν κερδίσει και η Γατόσφαιρα παραμένει για συναισθηματικούς λόγους.  Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη φίλη Ιωάννα από το ιστολόγιο Συννεφάκι και τα όμορφα δωράκια που μου έστειλε http://kloanna.blogspot.com/ Κι ένα ακόμη ευχαριστώ στην αγαπημένη μας οικοδέσποινα Μαριλένα που μας συντονίζει κάθε χρόνο και μπαίνει πάντα στον κόπο και τα έξοδα να μας στέλνει αναμνηστικά δωράκια. https://marilenaspotofart.wordpress.com/ Εύχομαι σε όλες και όλους καλή κι ευλογημένη χρονιά κι όλη η ευγένεια που διαθέτετε να σας έρχεται πίσω στο πολλαπλάσιο. Για τους πιο ορεξάτους φίλους στο κανάλι μου δείχνω τα δωράκια αναλυτικότερα