Αν δεν έχεις φίλους...

"Εγώ δεν έχω φίλους γιατί όλοι με ζηλεύουν"




Άνθρωποι κατατρεγμένοι, άνθρωποι που κουβαλούν ένα σπάνιο προτέρημα για το οποίο όλοι οι υπόλοιποι τους φθονούν και τους εχθρεύονται. Άνθρωποι συγκλονιστικά καλοί που  οι άλλοι εκμεταλλεύονται την καλοσύνη τους. Άνθρωποι συγκλονιστικά όμορφοι που οι άλλοι τους ανταγωνίζονται. Άνθρωποι πετυχημένοι, έξυπνοι, πλούσιοι, μορφωμένοι. Άνθρωποι που έχουν κάτι  που τους κάνει να ξεχωρίζουν και βιώνουν το τίμημα της μοναξιάς.

Όλοι μας έχουμε συναντήσει τέτοιους ανθρώπους και όλοι μας έχουμε φάει το παραμύθι τους. Όλοι μας σπεύσαμε να δώσουμε αγάπη και συμπαράσταση σε ανθρώπους που δεν γνώρισαν ποτέ το αγαθό της φιλίας. Τους αγκαλιάσαμε, τους συντρέξαμε, τους κάναμε όλα τους τα χατίρια γιατί η ζωή δεν στάθηκε καλή μαζί τους.

Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν σταμάτησαν ποτέ να μιλούν για τον εαυτό τους. Οι ωραίοι δεν σταμάτησαν ποτέ να μιλάνε για την ομορφιά τους και τις κατακτήσεις τους. Οι καλόψυχοι δεν σταμάτησαν ποτέ να μιλούν για τις ηρωικές τους πράξεις. Οι μορφωμένοι δεν σταμάτησαν ποτέ να μιλούν για τα μεταπτυχιακά που κάνανε. Οι καλλιεργημένοι δεν σταμάτησαν ποτέ να μιλούν για τα ατελείωτα βιβλία που έχουν διαβάσει και πάει λέγοντας.

Κανείς όμως δεν σκέφτηκε να ρωτήσει τι έχουν να πουν αυτοί που έχουν πολλούς φίλους.
Πώς κατάφεραν να αποκτήσουν αυτούς τους καλούς φίλους που θα έδιναν και την ζωή τους ακόμα για το αγαπημένο τους πρόσωπο.

Αυτός που έχει καλούς φίλους έχει μάθει να είναι πάντα ένα βήμα πίσω από άλλους. Έχει μάθει να φοράει κουρέλια όταν ο φίλος του δεν έχει όμορφα ρούχα, έχει μάθει να ασχημαίνει όταν ο φίλους του δεν είναι εμφανίσιμος, έχει μάθει να λέει κουταμάρες όταν ο φίλος του δεν είναι λόγιος. Έχει μάθει να σωπαίνει και να σταυρώνει το εγώ του για να φαίνεται ο φίλος του πιο έξυπνος, πιο όμορφος, πιο πετυχημένος. πιο υγιής.

Την φιλία δεν έρχεται να σου την χαρίσει κανείς αν εσύ δεν έχεις μάθει να συχνάζεις σε μέρη που σιχαίνεσαι για να κάνεις τον φίλο σου να χαμογελάσει. Αν εσύ δεν χαίρεσαι με τον φίλο σου που σε έχει ξεχάσει γιατί περνάει καλύτερα μακρυά σου. Αν εσύ δεν έχεις φυλάξει όλα σου τα δάκρυα για τον άνθρωπο που διάλεξες για αδερφό σου.
  
Δεν χρειάζεται να σκλαβώσεις τον άλλο με τα δώρα σου, την φιλοξενία σου. τα μεγάλα βαρύγδουπα λόγια σου για να κερδίσεις την φιλία του άλλου. Το μόνο που χρειάζεται είναι να σωπαίνεις και να ακούς. Να χαμογελάς και να αγαπάς. Να δίνεις το αίμα σου όποτε χρειαστεί, να δίνεις την ψυχή σου όποτε χρειαστεί.

Γιατί η μεγαλύτερη ορφάνια είναι του ανθρώπου που δεν έχει κάνει φίλους ποτέ.