ΓΑΤΟΣΦΑΙΡΑ

Χ ρόνο με το χρόνο γίνομαι όλο και πιο μοναχική ή μάλλον πιο ανεξάρτητη. Κάποτε χρειαζόμουν πάντα κάποιον δίπλα μου για να νιώθω ασφαλής κι αυτό γυρνούσε πολλές φορές εις βάρος μου. Ξέρεις, τα γνωστά. Όλες αυτές οι εκπτώσεις που πρέπει να κάνεις για να κρατήσεις τους άλλους δίπλα σου και οι προσαρμογές του εαυτού σου για να ταιριάξεις στα γούστα των άλλων. Αυτή η πόλη όμως, μου υπενθύμιζε πάντα πως δεν ήμουν δα και τόσο μόνη. Μόλις της αφέθηκα μου χάρισε όλους της τους θησαυρούς Κάποτε, θυμάμαι, πριν δέκα χρόνια ήταν εξαιρετικά παράτολμο να κάθεσαι μόνος στο πάρκο. Ειδικά για τις κοπέλες ήταν σχεδόν απαγορευτικό. Η παλιά νοοτροπία που ήθελε τους δημόσιους χώρους να είναι μόνο για τους περιθωριακούς έκανε πράγματι τα πάρκα και τις πλατείες επικίνδυνα μέρη για νεαρά κορίτσια. Όπως αντίστοιχα απαγορευτικό ήταν για μια κοπέλα να πίνει μόνη της καφέ. Στις κακές γλώσσες αυτό μεταφραζόταν ως «γυναίκα μόνη ψάχνει». Ευτυχώς όμως όλα αυτά ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Μέσα στα όσα άσχημα που ...

Μα πόσο καιρό έχω να σας πάω βόλτα στη Θεσσαλονίκη; Πόσο καιρό; Τα καλά νέα είναι πως έχω μπόλικο υλικό και θα το μοιραστώ όλο μαζί σας σιγά, σιγά. Το κάλεσμα της αλλαγής ήρθε και πάλι και πριν προλάβω καν να ρίξω άγκυρα σε ένα μέρος, φεύγω πάλι για αλλού. Το παράδοξο με ΄μένα είναι πως οι μετακινήσεις μου όλες λαμβάνουν χώρα σε ακτίνα 20 χιλιομέτρων. Η συγκίνηση είναι απεριόριστη μιας και για πρώτη φορά στη ζωή μου γνώρισα ένα μέρος που χάρισε τόσα πολλά όμορφα πράγματα. Αναλυτικό αφιέρωμα για το χωριό που αφήνω εντός των ημερών. Κάθε φορά που κάνω βόλτα στο κέντρο της πόλης με αποζημιώνει όλο και πιο πολύ με τα κάδρα που μου χαρίζει. Το φως της και ο κόσμος της ομορφαίνουν κάθε μέρα και περισσότερο. Ώρες, ώρες σκέφτομαι πως θα έπρεπε να έχω ταξί-ποδήλατο και να την οργώνω από το πρωί μέχρι το βράδυ ασταμάτητα. Από το λιμάνι στο Καραμπουρνάκι και πάλι πίσω.  Όταν αισθάνομαι τα πόδια μου καλά ξεκινάω από Καλαμαριά και το παίρνω όλο ποδαράτο μέχ...

Καλοκαιράκι ολοταχώς και όλοι θέλοντας και μη είμαστε πιο ανεβασμένοι. Είπα να δώσω ένα γρήγορο παρόν και να σας πω ότι μου λείπετε πολύ. Ο χρόνος όμως δυστυχώς δεν είναι και πολύ με το μέρος μου. Σας στέλνω όλες μου τις ευχές με μερικά καλοκαιρινά σχεδιάκια μου. Χαρά μου να σας δω στο instagram στη σχετική μου σελίδα  @christi_petaloti Φορέστε τα μπανιερά σας και πλατσουρίστε στις κοντινότερες παραλίες σας. Σας αγαπώ πολύ!

Όταν σε τιμά κάποιος η ευθύνη και η ευγνωμοσύνη είναι μεγάλη. Η αγαπημένη μας πια Μαίρη από τη  Γήινη Ματιά  με συμπεριέλαβε στη λίστα των βραβευμένων της ιστολογίων και την υπέρ ευχαριστώ. Το βραβειάκι όμως αυτό έχει φτάσει ήδη στα χέρια της αγαπημένης μπλοκογειτονιάς  οπότε θα πειράξω λίγο τη διαδικασία και θα προσφέρω σε όλους κάποιες Μαγιάτικες λουλουδάτες εικονογραφήσεις. Σας τις παραθέτω σε μεγάλη ανάλυση για να τα αντιγράψετε απ' ευθείας από την ανάρτηση. Αν για κάποιο λόγο όμως δεν σας ικανοποιήσει η απόδοση μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου στη σελίδα μου στο instagram  @christi_petaloti   ή στη σελίδα μου στο facebook  @christipetaloti  και να μου ζητήσετε ένα καλύτερο αρχείο. Θα ήταν φυσικά και μεγάλη μου χαρά να με ακολουθήσετε σε αυτές τις δύο σελίδες. Όποιος αποφασίσει να παραλάβει τις εικονογραφήσεις μπορεί αν έχει τη διάθεση να πει δυο λογάκια στο ιστολόγιό του και να μιλήσει για ένα λουλούδι που αγαπά πολύ και για 5 πράγ...

Πώς μπορεί να είναι άραγε η ζωή σε άλλα μέρη της γης; Είμαστε δα μόνο εμείς που έχουμε βάσανα και αναποδιές; Μπήκα λοιπόν που λέτε στο google earth κι έψαξα τα πιο ακριτικά σημεία του πλανήτη κι από όλα με κέρδισαν τα παγωμένα ψαροχώρια του παγωμένου Βορρά. Κι έτσι φαντάστηκα την παρακάτω ιστορία που είναι η συμμετοχή μου στον  Διαγωνισμό Παραμυθιού του περιοδικού Max/Mag Αν επιθυμείτε να με στηρίξετε, μπαίνετε στον σύνδεσμο  https://www.maxmag.gr/diagonismos-paramythioy/psifoforia/ και πατάτε το Νο 35 πάνω στον τίτλο (όχι στο νούμερο) κι έπειτα αποδοχή ψήφου στο τέλος της σελίδας. Να σημειώσω πως η εικονογράφηση του παραμυθιού είναι δική μου.  Ο Άστορ και το μαγικό ψάρι  Κάπου ψηλά στην παγωμένη Νορβηγία, ένα μικρό αγόρι ο Άστορ, ζούσε με τους γονείς του και τη μικρότερή του αδερφή σε ένα απόμερο χιονισμένο χωριουδάκι, μέσα σε ένα μικρό ξύλινο σπιτάκι βαθιά μέσα στο πυκνό δάσος. Τα υπάρχοντα τους ήταν λιγοστά και ο πατέρας του που ή...

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η συμμετοχή μου στο δρώμενο της  Μαίρης Ανοιξιάτικο βραδάκι και το αστεροσκοπείο είχε γεμίσει από δεκάδες επισκέπτες που προσήλθαν για να θαυμάσουν τη μεγάλη βροχή αστεριών. Ερωτευμένα ζευγάρια, ερασιτέχνες αστρονόμοι, φοιτητές, αστροφυσικοί αλλά και απλοί περαστικοί γεμάτοι περιέργεια. Από τη δύση του ηλίου ήδη είχε στηθεί μπροστά στο πάρκο μία μικρή γιορτή με ποτά και κεράσματα που άλλαζαν χέρια.   Η νύχτα έπεφτε γλυκά και το καθαρό στερέωμα ήταν το καλύτερο δώρο για τους δεκάδες παρατηρητές. Το κέφι είχε ανάψει κι όλοι πήραν τις θέσεις τους. Κουβερτάκια στρωμένα στο γκαζόν, αυτοσχέδια τηλεσκόπια, μουσικούλα από τις παρέες, αστεία και πειράγματα. Οι πιο απαιτητικοί δε είχαν στοιχηθεί μπροστά στην είσοδο του αστεροσκοπείου περιμένοντας να απολαύσουν το φαινόμενο μέσα από το φακό του μεγάλου τηλεσκοπίου. Όλα έδειχναν ειρηνικά και όμορφα και κανείς δε μπορούσε να φανταστεί τι θα ακολουθούσε μετά. Ένας μουσάτος τύπος με σπαστά ...

Οι περισσότεροι φίλοι με έχετε γνωρίσει σαν αρθρογράφο, ίσως λιγότεροι γνωρίζετε ότι η βασική μου ιδιότητα είναι η αρχιτεκτονική και τα τελευταία δύο χρόνια έχω προσανατολιστεί σχεδόν ολοκληρωτικά στην εικονογράφηση και στη γραφιστική. Σήμερα θα σας παρουσιάσω την ψηφιακή μου γκαλαερί που φιλοξενείται στο γνωστό ιστότοπο  etsy.com   Το όνομα της γκαλερί μου είναι  Prints of Petaloti  και θα χαιρόμουν αφάνταστα να περνούσατε μια βόλτα και από εκεί. Σε αυτό το σημείο θέλω να σας ενημερώσω πως σύντομα θα ανοίξει και το καινούριο μου καλλιτεχνικό ιστολόγιο με πλούσιο εικονογραφικό υλικό. Ενώ ο γαλαξίας θα παραμείνει ως έχει.