ΓΑΤΟΣΦΑΙΡΑ

Πώς μπορεί να είναι άραγε η ζωή σε άλλα μέρη της γης; Είμαστε δα μόνο εμείς που έχουμε βάσανα και αναποδιές; Μπήκα λοιπόν που λέτε στο google earth κι έψαξα τα πιο ακριτικά σημεία του πλανήτη κι από όλα με κέρδισαν τα παγωμένα ψαροχώρια του παγωμένου Βορρά. Κι έτσι φαντάστηκα την παρακάτω ιστορία που είναι η συμμετοχή μου στον  Διαγωνισμό Παραμυθιού του περιοδικού Max/Mag Αν επιθυμείτε να με στηρίξετε, μπαίνετε στον σύνδεσμο  https://www.maxmag.gr/diagonismos-paramythioy/psifoforia/ και πατάτε το Νο 35 πάνω στον τίτλο (όχι στο νούμερο) κι έπειτα αποδοχή ψήφου στο τέλος της σελίδας. Να σημειώσω πως η εικονογράφηση του παραμυθιού είναι δική μου.  Ο Άστορ και το μαγικό ψάρι  Κάπου ψηλά στην παγωμένη Νορβηγία, ένα μικρό αγόρι ο Άστορ, ζούσε με τους γονείς του και τη μικρότερή του αδερφή σε ένα απόμερο χιονισμένο χωριουδάκι, μέσα σε ένα μικρό ξύλινο σπιτάκι βαθιά μέσα στο πυκνό δάσος. Τα υπάρχοντα τους ήταν λιγοστά και ο πατέρας του που ή...

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η συμμετοχή μου στο δρώμενο της  Μαίρης Ανοιξιάτικο βραδάκι και το αστεροσκοπείο είχε γεμίσει από δεκάδες επισκέπτες που προσήλθαν για να θαυμάσουν τη μεγάλη βροχή αστεριών. Ερωτευμένα ζευγάρια, ερασιτέχνες αστρονόμοι, φοιτητές, αστροφυσικοί αλλά και απλοί περαστικοί γεμάτοι περιέργεια. Από τη δύση του ηλίου ήδη είχε στηθεί μπροστά στο πάρκο μία μικρή γιορτή με ποτά και κεράσματα που άλλαζαν χέρια.   Η νύχτα έπεφτε γλυκά και το καθαρό στερέωμα ήταν το καλύτερο δώρο για τους δεκάδες παρατηρητές. Το κέφι είχε ανάψει κι όλοι πήραν τις θέσεις τους. Κουβερτάκια στρωμένα στο γκαζόν, αυτοσχέδια τηλεσκόπια, μουσικούλα από τις παρέες, αστεία και πειράγματα. Οι πιο απαιτητικοί δε είχαν στοιχηθεί μπροστά στην είσοδο του αστεροσκοπείου περιμένοντας να απολαύσουν το φαινόμενο μέσα από το φακό του μεγάλου τηλεσκοπίου. Όλα έδειχναν ειρηνικά και όμορφα και κανείς δε μπορούσε να φανταστεί τι θα ακολουθούσε μετά. Ένας μουσάτος τύπος με σπαστά ...

Οι περισσότεροι φίλοι με έχετε γνωρίσει σαν αρθρογράφο, ίσως λιγότεροι γνωρίζετε ότι η βασική μου ιδιότητα είναι η αρχιτεκτονική και τα τελευταία δύο χρόνια έχω προσανατολιστεί σχεδόν ολοκληρωτικά στην εικονογράφηση και στη γραφιστική. Σήμερα θα σας παρουσιάσω την ψηφιακή μου γκαλαερί που φιλοξενείται στο γνωστό ιστότοπο  etsy.com   Το όνομα της γκαλερί μου είναι  Prints of Petaloti  και θα χαιρόμουν αφάνταστα να περνούσατε μια βόλτα και από εκεί. Σε αυτό το σημείο θέλω να σας ενημερώσω πως σύντομα θα ανοίξει και το καινούριο μου καλλιτεχνικό ιστολόγιο με πλούσιο εικονογραφικό υλικό. Ενώ ο γαλαξίας θα παραμείνει ως έχει. 

Έρχεται μια στιγμή που συνειδητοποιείς πως πράγματι, κάποιοι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Το ήξερες, στο έλεγαν αλλά εσύ για κάποιο λόγο έλεγες πως υπάρχει μέσα σε όλους το καλό. Κι όλο έδινες δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες κι όλο έκανες πως δεν έβλεπες κι όλο έβρισκες διάφορα ελαφρυντικά. Μέχρι που ξέμεινες από χρόνο κι αντοχές. Είναι πολύ εύκολο στα είκοσι σου να παραβλέπεις όλη τη στραβωμάρα του κόσμου. Πρώτον γιατί εκπαιδεύτηκες από το σπίτι σου κατά τέτοιο τρόπο. Μουδιασμένος ακόμα από την οικογενειακή πλύση εγκεφάλου, συνεχίζεις να είσαι το καλό παιδί που πειθαρχεί και υπακούει γιατί πολύ απλά μόνο έτσι θα αξίζει την αγάπη των άλλων. Δεύτερον γιατί είσαι πιτσιρικάς και έχεις όλη τη ζωή μπροστά σου. Έχεις την πολυτέλεια του χρόνου να ρίξεις τον εαυτό σου για χάρη του άλλου, αφού στο μέλλον κάπου, κάπως, κάποτε θα ανταμειφθείς για αυτό. Ή πολύ απλά γιατί ο χρόνος σε εξαπατά και σε παραμυθιάζει πως τα καλύτερα έρχονται. Έλα μου όμως πως τα καλύτερα δεν έρχονται αλλά δημιουργούν...

Τελευταία Κυριακή της αποκριάς και η υπόσχεση για μια γκράντε εμφάνιση έπρεπε να κρατηθεί.  Με μπόλικη διάθεση, αγαπημένη παρέα και λίγα αξεσουάρ βγήκε ο κλόουν παγανιά. Στεφανάκι χειροποίητο από πομ πομ, περούκα, τούλι, μπόλικο face painting κι έτοιμος ο καρνάβαλος. Το γλεντάκι στημένο στο χωριό του Τριλόφου, το χωριό της καρδιάς μου. Γνωστοί και άγνωστοι πρώτοι στο χορό στην όμορφη πλατειούλα των ΚΑΠΗ Τριλόφου. Εδώ μια μικρή πριγκίπισσα μας χάρισε ένα χορό.  Κι εδώ η Ρόξη σε μια λήψη από τις πρόβες του στεφανιού στο ατελιέ.  Και του χρόνου με υγεία!

Η μεγάλη παραδοξότητα του ανθρώπου, να μη συμβαδίζει πάντα η διάνοιά του με την ψυχή του. Ανεξήγητο φαινόμενο το πώς γίνεται  κάποιος να έχει υψηλά ιδανικά και ωραίο τρόπο σκέψης αλλά καρδιακά να είναι βόρειος πόλος. Σκληρός και αλαζόνας. Και στον αντίποδα αυτού να υπάρχουν πρόσωπα που φαινομενικά δεν έχουν τίποτα να μας δώσουν αλλά μέσα τους η ψυχή τους να είναι γεμάτη αγάπη. Στις μέρες μας οι ταμπέλες φοριούνται περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Έτσι το έφερε η κρίση, έτσι το έφεραν οι πολιτικές εξελίξεις. Συναντάς έναν άνθρωπο που αγωνίζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την κοινωνική ισότητα, την ελευθερία λόγου και σκέψης, αλλά αν τύχει κάποιος να προφέρει μια άλλη γνώμη και να «προσβάλει» την αυθεντία του, τότε ξαφνικά μεταλλάσσεται σε κάτι πολύ αποκρουστικό. Κι εκεί είναι που στέκεσαι αμήχανος μπροστά στο θέαμα και λες: «Δεν είναι δυνατόν». Κι άλλες φορές συναντάς άτομα με τα οποία σε χωρίζει ένα τεράστιο χάσμα σκέψης αλλά είναι τόσο πρόθημα να σε ακούσουν και να αγκαλ...

Cris-croch που θα πει   Christina Crochet   τα πλεκτά της Χριστίνας δηλαδή. Όταν δεν γράφω κι όταν δεν μιλώ απλώς πλέκω. Πλέκω για μένα, πλέκω για φίλους, πλέκω γενικώς.  Κι όλα αυτά ξεκίνησαν από την παιδική μου ηλικία που δεν έπαιρνα παιχνίδια παρά μόνο Χριστούγεννα και Πάσχα κι επειδή ήθελα πολύ να ντύνω και να στολίζω τις κούκλες μου, ζήτησα από τις γιαγιάδες μου να μου μάθουν να πλέκω.  Κι έτσι η ανάγκη έγινε πάθος και το πάθος τέχνη. Μην ξεχάσετε όμως τον Βαλεντίνο που πλησιάζει. Prints of Petaloti on etsy Κάθε επίσκεψή σας στο e-shop μου πραγματικά μετράει.