Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Chris-croch amigurumi


Cris-croch που θα πει Christina Crochet τα πλεκτά της Χριστίνας δηλαδή. Όταν δεν γράφω κι όταν δεν μιλώ απλώς πλέκω. Πλέκω για μένα, πλέκω για φίλους, πλέκω γενικώς. 


Κι όλα αυτά ξεκίνησαν από την παιδική μου ηλικία που δεν έπαιρνα παιχνίδια παρά μόνο Χριστούγεννα και Πάσχα κι επειδή ήθελα πολύ να ντύνω και να στολίζω τις κούκλες μου, ζήτησα από τις γιαγιάδες μου να μου μάθουν να πλέκω. 


Κι έτσι η ανάγκη έγινε πάθος και το πάθος τέχνη.








Μην ξεχάσετε όμως τον Βαλεντίνο που πλησιάζει.


Κάθε επίσκεψή σας στο e-shop μου πραγματικά μετράει.



Σχόλια

  1. Για δες λοιπόν τώρα εδώ τι ακόμα δημιουργείς.....!
    Αισθητικά είναι υπέροχα Χριστίνα μου. Πολύ γλυκά, πολύ ζεστά, πολύ τρυφερά και γουστόζικα. Τα χέρια σου κάνουν θαύματα λοιπόν και τα χαιρόμαστε οι λοιποί εκτός από σένα.
    Ένα ακόμα μεγάλο μπράβο με τις ευχές μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πανέμορφες οι δημιουργίες σου, Χριστίνα μου. Ειλικρινά τις θαυμάζω! Καλή Χρονιά, φίλη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τι υπέροχες δημιουργίες!! Πραγματικά πολύ όμορφα όλα αυτά που φτιάχνεις και συγχαρητήρια!
    Κι εγώ έχω μπει στη διαδικασία να μάθω να πλέκω αυτή την περίοδο (αλλά δεν βλέπω να πηγαίνει καλά...), περισσότερο για να φτιάξω διάφορα πραγματάκια για τα μικρά μου!!
    Να έχεις μία όμορφη ημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χριστίνα μου, εκπληκτικές δημιουργίες! Γειά στα χέρια σου!
    Και ζωάκια και φυτά!Είναι πανέμορφα ένα προς ένα!Συνέχισε!!!
    Καλή χρονιά αν δεν είπαμε, αφού κρατάει ο πρώτος μήνας ακόμα!φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σοβαρά τώρα είναι εκπληκτικά!!
    Μπορώ να αγοράσω κάποιο από τα ζωάκια; Μπερδεύτηκα κάπως στο eshop!

    Πάντως θέλω να με μάθεις, πραγματικά ζήλεψα!
    Μακάρι να μπορούσα να φτιάξω όλες αυτές τις ομορφιές στον μικρό μου!
    Μπράβο Χριστινάκι!

    Και καλώς ξανά- βρεθήκαμε εννοείτε!
    Mrs. tomary εδώ!
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Αναβράζον #1

  Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...