Το Χάσμα

Η μεγάλη παραδοξότητα του ανθρώπου, να μη συμβαδίζει πάντα η διάνοιά του με την ψυχή του. Ανεξήγητο φαινόμενο το πώς γίνεται  κάποιος να έχει υψηλά ιδανικά και ωραίο τρόπο σκέψης αλλά καρδιακά να είναι βόρειος πόλος. Σκληρός και αλαζόνας. Και στον αντίποδα αυτού να υπάρχουν πρόσωπα που φαινομενικά δεν έχουν τίποτα να μας δώσουν αλλά μέσα τους η ψυχή τους να είναι γεμάτη αγάπη.

Στις μέρες μας οι ταμπέλες φοριούνται περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Έτσι το έφερε η κρίση, έτσι το έφεραν οι πολιτικές εξελίξεις. Συναντάς έναν άνθρωπο που αγωνίζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την κοινωνική ισότητα, την ελευθερία λόγου και σκέψης, αλλά αν τύχει κάποιος να προφέρει μια άλλη γνώμη και να «προσβάλει» την αυθεντία του, τότε ξαφνικά μεταλλάσσεται σε κάτι πολύ αποκρουστικό. Κι εκεί είναι που στέκεσαι αμήχανος μπροστά στο θέαμα και λες: «Δεν είναι δυνατόν».

Κι άλλες φορές συναντάς άτομα με τα οποία σε χωρίζει ένα τεράστιο χάσμα σκέψης αλλά είναι τόσο πρόθημα να σε ακούσουν και να αγκαλιάσουν την αλήθεια σου ακόμα κι αν αυτό που έχεις να πεις πραγματικά θίγει τη δική τους αλήθεια. Άτομα που λαχταρούν να χτίσουν γέφυρες αγάπης και να κατανοήσουν τι είναι τέλος πάντων αυτό το καινούριο και το αλλόκοτο που έχεις να τους πεις. Άτομα που γουστάρουν εσένα και όχι τον αντικατοπτρισμό τους. Γιατί στην τελική πίσω από το «όμοιος στον όμοιο» ίσως να κρύβεται ένας συγκαλυμμένος ναρκισσισμός. Ένας κρυφός πόθος να επιβεβαιώνεται διαρκώς το εγώ τους.

Στη ζωή όμως τελικά αυτό που μένει δεν είναι ούτε τα ωραία λόγια μας, ούτε καν οι ωραίες πράξεις μας, παρά μονάχα τα κίνητρα και οι προθέσεις μας. Ναι και σε αυτό οφείλω να ομολογήσω ότι έχει παίξει καταλυτικό ρόλο η κρίση. Όλες αυτές οι κακουχίες ακόνισαν τόσο πολύ τα ένστικτά μας και τη διαίσθηση μας που πια κανένας πρόλογος δεν μπορεί να πουλήσει. Και ναι, είναι πια εμφανές πως πίσω από την χειρότερη συμπεριφορά μπορεί να κρύβεται η αγνότερη πρόθεση και πίσω από την καλύτερη συμπεριφορά η πιο κακόβουλη πρόθεση.

Περαστικά μας! 

Πρώτη δημοσίευση στο enfo.gr