Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μένουμε σπίτι #3 αλλά...



Τον φιλελέ κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς. Είστε φαντάζομαι τόσο νευριασμένοι όσο κι εγώ με αυτήν την κοροϊδία που ζούμε. Κλεισμένοι μέσα για να μην μεταδοθεί ο ιός και οι γιατροί μας και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι των νοσοκομείων μας χωρίς μάσκες, χωρίς βαρέα κι ανθυγιεινά, χωρίς προσλήψεις, χωρίς  ΜΕΘ με μαζικές απολύσεις στις λοιπές επιχειρήσεις με γέροντες εγκλωβισμένους, με κοινωνικές ομάδες αποκλεισμένες από φροντίδα και μέριμνα. (άστεγοι, Ρομά, κρατούμενοι, πρόσφυγες, τοξικομανείς)  Με μίζες και αναθέσεις στα φιλελέ μαγαζάκια τους.

Δεν πάνε τα πράγματα καλά φίλοι μου κι όσο λέμε πως πρέπει να κρατάμε το ηθικό ψηλά και να βλέπουμε θετικά την παραμονή μας στο σπίτι με δημιουργικές απασχολήσεις δεν μπορώ να μην κοιτάω όλα αυτά τα απάνθρωπα που συμβαίνουν γύρω μας. Βράζω στο ζουμί μου, έχω αγριέψει γιατί δεν μπορώ να κοιτάω μόνο το τομάρι μου και να μη με νοιάζουν τα προβλήματα των άλλων.






Σχόλια

  1. Έτσι όπως τα λες...Όχι μόνο νευριάζω αλλά απελπίζομαι γιατί δεν μπορούμε και να κάνουμε τίποτε σ'αυτήν τη φάση τουλάχιστον. Σε εγρήγορση μόνο...και δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οι φιλελέδες αλλά και οι ιδεολογικοί συγγενείς τους να μπουν στα λαγούμια τους Χριστίνα μου. Για μια ακόμα φορά ο καπιταλισμός, εξωραισμένος και μη, αποδεικνύει την κοινωνική του ανυπαρξία. Πουθενάδες είναι, σε χαρτιά και καμπύλες πιστεύουν και σε αγορές ...αγοραίες.
    Ας πάρουμε μαθήματα και ας σκεφτούμε αυτές τις δύσκολες στιγμές το πόσο οι μάσκες της βιτρίνας πέφτουν με πάταγο πάνω σε ανθρώπινες ζωές.
    Βάστα καλά με χαμόγελα.
    Φιλάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Στις πρωτόγνωρες καταστάσεις που ζούμε, υπάρχει κάτι γνώριμο. Όλα αυτά που περιγράφεις, που αποτελούν χαρακτηριστικό της Ελλάδας.
    Τι να πω Χριστίνα μου. Όλοι μας είμαστε έξαλλοι και λίγο αγχωμένοι με αυτά που ξεδιπλώνονται γύρω μας.
    Ας τελειώσει γρήγορα αυτό κι εύχομαι μέχρι τότε να έχουμε σώας τα φρένας. Όχι μόνο από τον εγκλεισμό αλλά κι από αυτά που έχουμε.
    Ας κρατήσουμε όσο μπορούμε την αισιοδοξία μας!
    Καλό ξημέρωμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κάποιοι είμαστε ευαίσθητοι και νοιαζόμαστε. Δυστυχώς δεν είναι όλοι έτσι. Υπομονή που θα πάει. Φιλιά και στα μωρά σου και σε εσένα κοριτσαρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα αγόρι

 Ένα αγόρι θέλει να γίνει ποιητής, να μιλά για την αγάπη Ένα αγόρι θέλει να πατήσει στα σύννεφα, να νιώσει το σώμα του να ελαφραίνει Να ξαπλώσει πάνω στη δροσερή χλόη  Να αποκοιμηθεί με το κελάηδημα των πουλιών Να χτενίσει τα μαλλιά της αγαπημένης του. Ένα αγόρι θέλει κόψει ένα τριαντάφυλλο και να το βάλει στο βάζο Να κεντήσει μια καρδιά και να την κάνει δώρο Να μαζέψει κοχύλια σε ένα ακρογυάλι  Να γράψει στην άμμο ένα σ΄αγαπώ Κι αυτή είναι η συμμετοχή μου για τη  Μίνι Σκυτάλη#1  της Μαίρης με φωτογραφία κλήρωσης τη Νο4 Ενώ λίγες μέρες νωρίτερα είχα μια ''Ελεύθερη πτώση'' για το δρώμενο των  Γνωμικών   Φοβάμαι τον κόσμο, θυμάμαι είχα πει στον ψυχολόγο. Φοβάμαι να αναμετρηθώ με τον κόσμο,να μπω σε μια παρέα και να συμμετέχω στις συζητήσεις, να βγω ένα ραντεβού, να πάω σε μια συνέντευξη. Φοβάμαι πως θα τους είμαι βάρος, πως θα σπαταλήσω το χρόνο τους. Είναι τόσο πολλοί ωραίοι και ενδιαφέροντες άνθρωποι εκεί έξω. Άνθρωποι που ξέρουν να συμπεριφερθούν, να ...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Ζωή

  Το σπίτι της Ζωής και του Ιγνάτιου ήταν ακριβώς δίπλα από την εκκλησία του προφήτη Ηλία. Το μπαλκόνι της κουζίνας τους έχασκε κυριολεκτικά πάνω από το προαύλιο του ναού. Ήταν το γονικό του Ιγνάτιου που καθώς δεν είχε χάσει ούτε ένα "Κύριε Ελέησον" από τα γεννοφάσκια του ίσα τα τώρα που έκανε τη δική του οικογένεια, ήταν αναπόφευκτο και ο επαγγελματικός του προσανατολισμός να είναι ανάλογος. Καθότι και καλλίφωνος αξιώθηκε να γίνει ψάλτης και καθηγητής βυζαντινής μουσικής.  Η Ζωή που ήταν πολύ περήφανη για τον άντρα της δεν έχανε Λειτουργία για Λειτουργία και πάντα καλοντυμένη και καλοχτενισμένη καθόταν μαζί με τα δυο παιδιά τους στα πρώτα καθίσματα του ναού για να την βλέπουν όλες οι γυναίκες της ενορίας και κυρίως οι συνομίλικες και να τη ζηλεύουν τρόπον τινά. Από τότε όμως που έσκασε μύτη αυτός ο διαολο-κωρονοϊός πήγε να σκάσει και η ίδια.  -Ακούς εκεί Λειτουργίες κεκλεισμένων των θυρών. Πού ακούστηκε; -Ζωή αυτά είναι επίσημες αποφάσεις και πρέπει να δείξουμε σεβασμό. ...