Η ζωή έχει χιούμορ και φαντασία...

Μια αληθινή ιστορία...

Από ένα οικογενειακό τραπέζι, γιορτάρες ημέρες που είναι, δεν λείπουν ποτέ οι μαραθώνιες συζητήσεις με τις αναδρομές των μεγάλων στο παρελθόν. Από αυτές τις συζητήσεις ξεθάβονται πολλές φορές, κάποιες ιστορίες αληθινά διαμάντια. Μια από αυτές είναι και η ακόλουθη.

Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’70, ένας νέος ονόματι Τάσος είχε περάσει τα 30 του χρόνια και ήταν ακόμα ανύμφευτος. Οι γονείς του, ιδιαίτερα ανήσυχοι άνθρωποι και παραδοσιακοί παρακαλούσαν νύχτα και μέρα να βρει μια καλή κοπέλα ο γιος τους και να αποκατασταθεί. Η λαχτάρα τους όμως αυτή ήταν τόσο  μεγάλη που μετατρεπόταν σε διαρκή κι αφόρητη γκρίνια. Ο Τάσος όμως που ήταν ανένδοτος στο θέμα της παντρειάς, αγανακτούσε με τις πιέσεις των γονιών του.

Μια μέρα λοιπόν μετά από έναν μεγάλο καυγά με τους δικούς του, έτσι όπως ήταν φουντωμένος γυρνάει και τους λέει: «Ε, λοιπόν, τώρα αμέσως θα βγω στο δρόμο και θα παντρευτώ την πρώτη κοπέλα που θα συναντήσω.» Όντως ο Τάσος βγήκε έξω κι άρχισε να ρωτάει τις περαστικές κοπέλες αν ενδιαφέρεται καμιά τους να παντρευτεί. Μέσα σε λίγη ώρα βρήκε μια κοπέλα που παραξενεύτηκε από την ασυνήθιστη συμπεριφορά του και ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά του. Δύσπιστη στην αρχή, φοβήθηκε μήπως είχε να κάνει με κάποιον μισότρελο, εκείνος όμως τη διαβεβαίωσε πως ήταν απλά ένας αγανακτισμένος νέος που δεν άντεχε άλλο τη μουρμούρα των γονιών του. Η κοπέλα τότε, δέχτηκε να πάει την ίδια κιόλας στιγμή στο πατρικό του Τάσου και να διαπιστώσει ιδίοις όμαση πώς είχε η κατάσταση. Οι γονείς του Τάσου όταν την είδαν, επιβεβαίωσαν τους ισχυρισμούς του γιου τους. Καλοπροαίρετη λοιπόν, όπως ήταν η κοπέλα, ζήτησε να πάρει τηλέφωνο τους γονείς της για να τους ανακοινώσει ότι παντρεύεται. Φυσικά το όλον αυθόρμητο της κατάστασης, λειτούργησε για τους νέους αυτούς σαν μια εκτονωτική φάρσα η οποία όμως έμελλε να έχει ένα απίστευτα αίσιο τέλος, καθώς οι νέοι αυτοί ερωτεύτηκαν πραγματικά και παντρεύτηκαν στ’ αλήθεια. 

Σήμερα, μετά από τρεις και βάλλε δεκαετίες, το ζευγάρι αυτό είναι ακόμα μαζί και απολαμβάνει μια ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή με τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους. 

Όταν άκουσα αρχικά αυτήν την ιστορία, νόμιζα πως είχε να κάνει με αυτούς τους αστικούς μύθους που λέγονται από στόμα σε στόμα και εμπλουτίζονται με καινούριες σάλτσες κάθε φορά. Προς μεγάλη μου έκπληξη όμως, το περιστατικό αυτό αφορούσε δύο υπαρκτά φιλικά πρόσωπα των γονιών μου. Όπως καταλαβαίνετε, μετά από αυτό, η ιστορία αυτή απέκτησε μοναδικό νόημα για μένα. Δεν σταματάω ούτε στιγμή να γελάω κάθε φορά που την ανακαλώ στο μυαλό μου. Αν ήμασταν περισσότερο ανοιχτοί και ανέμελοι στην καρδιά μας, οι ζωές μας τελικά, θα ήταν γεμάτες από τέτοια ευτράπελα…