Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εβδομάδα των παθών.


 

ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΤΗΝ ΑΝΩ ΠΟΛΗ




Είναι ευλογία να έχεις γεννηθεί στην Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης κι είναι ακόμη μεγαλύτερη ευλογία να έχεις ζήσει την Άνω Πόλη τις καλές εποχές, τότε που οι κυρίες της αυλής έβγαιναν στα πλακόστρωτα με τα εργόχειρά τους και τα φλιτζανάκια του ελληνικού καφέ στο χέρι. Καθισμένες πάνω στα πέτρινα πεζούλια με την δαντέλα από τα μισοφόρια να βγαίνει κάτω από τις ανοιξιάτικες ρόμπες και την καλτσοδέτα να αφήνει σημάδι στις τροφαντές τους γάμπες. Γέλια, χαχανιτά και σούσουρα και το λακιρντί να δίνει και να παίρνει. 

Θυμάμαι παλιά, σαν ερχόταν η Μεγάλη Σαρακοστή οι πασχλιές άνθιζαν στις αυλές περιμένοντας την Λαμπρή. 
Από όποιο σπίτι κι αν περνούσες μοίριζες το καμμένο θυμίαμα και το φιτίλι από το αναμμένο καντήλι.
Την Μεγάλη Εβδομάδα στην Άνω Πόλη είχαμε γιορτή γιατί άνοιγαν τα βυζαντινά μνημεία και λειτουργούσαν ξανά.
 Μονή Βλατάδων, Όσιος Δαυίδ, Ναός Αγίου Νικολάου Ορφανού. 

Προσκηνιτές μα και τουρίστες  από κάθε γωνιά της Πόλης ακόμα και της Ελλάδας, επισκέπτονταν την Άνω Πόλη  για να κάνουν ένα ταξίδι μέσα στο χρόνο και την ιστορία.
Αναμμένα κεριά κάτω από τους πορφυρούς πετρόχτιστους τοίχους και φθαρμένες τοιχογραφίες.

Σήμερα που η Άνω Πόλη έχει χάσει πολύ από την παλιά της ζεστασιά, αν είσαι διαβάτης, πέρνα μια βόλτα την Μεγάλη Παρασκευή από τα πλακόστρωτα που θα μοσχοβολούν αγιόκλιμα και Μυρτώ κολώνια κι άναψε ένα κεράκι, με την ευχή εκείνες οι κυρίες που γέμιζαν τις γειτονιές με χαρά να μαζεύονται ξάνα όλες μαζί στις "επάνω" γειτονιές...







ΜΟΝΗ ΛΑΤΟΜΟΥ  Όσιος Δαυίδ















ΜΟΝΗ ΒΛΑΤΑΔΩΝ

















ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ο ΟΡΦΑΝΟΣ
















Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Ζωή

  Το σπίτι της Ζωής και του Ιγνάτιου ήταν ακριβώς δίπλα από την εκκλησία του προφήτη Ηλία. Το μπαλκόνι της κουζίνας τους έχασκε κυριολεκτικά πάνω από το προαύλιο του ναού. Ήταν το γονικό του Ιγνάτιου που καθώς δεν είχε χάσει ούτε ένα "Κύριε Ελέησον" από τα γεννοφάσκια του ίσα τα τώρα που έκανε τη δική του οικογένεια, ήταν αναπόφευκτο και ο επαγγελματικός του προσανατολισμός να είναι ανάλογος. Καθότι και καλλίφωνος αξιώθηκε να γίνει ψάλτης και καθηγητής βυζαντινής μουσικής.  Η Ζωή που ήταν πολύ περήφανη για τον άντρα της δεν έχανε Λειτουργία για Λειτουργία και πάντα καλοντυμένη και καλοχτενισμένη καθόταν μαζί με τα δυο παιδιά τους στα πρώτα καθίσματα του ναού για να την βλέπουν όλες οι γυναίκες της ενορίας και κυρίως οι συνομίλικες και να τη ζηλεύουν τρόπον τινά. Από τότε όμως που έσκασε μύτη αυτός ο διαολο-κωρονοϊός πήγε να σκάσει και η ίδια.  -Ακούς εκεί Λειτουργίες κεκλεισμένων των θυρών. Πού ακούστηκε; -Ζωή αυτά είναι επίσημες αποφάσεις και πρέπει να δείξουμε σεβασμό. ...