Αδέσποτες ψυχές

ΜΙΚΡΕΣ ΨΥΧΟΥΛΕΣ

Ήταν Κυριακή πρωί όταν οι μικρές ψυχούλες, μου χτύπησαν την πόρτα. Λίγα κλαψουρίσματα και τέσσερις μουσούδες να τρυπώνουν στα κάγκελα της αυλόπορτας. Πώς να μην ραγίσει η καρδιά σου και να μην ανοίξεις το σπιτικό σου σε αυτά τα πλασματάκια που μόνο χαρά έχουν να σου δώσουν. Σαφώς και η φιλοζωία δεν πρέπει να υποκαθιστά την αγάπη μας για τον άνθρωπο αλλά ετούτη εδω, είναι μια αγάπη αλλιώτικη που ασκεί και εκπαιδεύει την καρδιά σου στο απόλυτο δόσιμο.
Όταν έχεις απέναντί σου μια αθώα ψυχούλα δεν κρατάς άμυνες, δεν προβληματίζεσαι για το αν αργότερα εξαπατηθείς ή παραπλανηθείς. Αδειάζεις ολοκληρωτικά και σου φεύγει όλη η ψυχική και σωματική κούραση. Και η υπευθυνότητα που πρέπει να δείξεις στην φροντίδα των μικρών σου φίλων σου δείχνει πως να έχεις συνέπεια στη ζωή σου. Έτσι καλλιεργείται η αγάπη, από τα μικρά πραγματάκια στα μεγάλα. Οι άνθρωποι πολλές φορές μας κουράζουν και αντίστοιχα τους κουράζουμε κι εμείς. Τούτα δω τα πλασματάκια όμως διαβάζουν την ουσία μας κάτω από την επιφανειακή μας διάθεση. Σου χαρίζονται ολοκληρωτικά και αυτό είναι βάλσαμο για την κουρασμένη μας ψυχή.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Διαβάστε περισσότερα

Αναβράζον #1

Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...

Διαβάστε περισσότερα

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα. ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου

Διαβάστε περισσότερα

ΓΑΤΟΣΦΑΙΡΑ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου