ΓΑΤΟΣΦΑΙΡΑ

Στην  άκρη της πόλης σταθήκαμε με μάτια γεμάτα προσμονή Το αύριο θαρήσαμε πως θα ‘ταν αλλιώτικο γιομάτο από δώρα και νιόφερτες χαρές. Μοιραστήκαμε τα δάκρυα και τις λαχτάρες μιας νιότης παιδικής Κάπου μετά σκορπίσαμε και γνέψαμε αντίο… Θα ‘ταν πολλοί οι μήνες κι οι γιορτές που ξελογιαστήκαμε από τα όνειρά μας . Τώρα όλα δείχνουν πως μετράμε το χρόνο αλλιώς. Μετράμε τις αγωνίες, τις απορίες, τα συρματοπλέγματα και τις κακοτοπιές. Νέοι ακόμα στην όψη, μα δεκαετίες μεγαλύτεροι στην ψυχή ζητάμε αυτό το κάτι που τόσο επιπόλαια προσπεράσαμε τότε, που ο κόσμος φάνταζε ολόκληρος δικό μας κτήμα... Έχω φύγει Έχεις φύγει Φίλος, πατέρας, μάνα, αγαπημένος, αδερφός; Δεν έχει σημασία. Οι καιροί αλλάξανε και μάθαμε όλοι να επιβιώνουμε αλλιώς… και ωραίο κλικ  εδώ  για την καθιερωμένη ενίσχυση. Με μελαγχολική διάθεση ομολογουμένως σήμερα. Ο Μάρτης ο γδάρτης για άλλη μια χρονιά έδειξε πώς δεν αστειεύεται και δυστυχώς για τους άμοιρους ανθρώπους που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στην Ε...

Να 'ναι Κυριακή πρωί κι εσύ με τον καφέ στο χέρι να σερφάρεις ανέμελα στο ίντερνετ, όσο θα ψάχνεις παρέα για καφεδάκι. Και να 'ναι λέει στη Θεσσαλονίκη και να είναι και στην ακροθαλασσιά. Ο καφές στην παραλία είναι διαδεδομένος στη Θεσσαλονίκη αλλά ο καφές στην ακροθαλασσιά είναι αρκετά δυσεύρετος αν δεν θες να διανύσεις πολλά χιλιόμετρα. Κέντρο απόκεντρο λοιπόν, στην ακτή της Πυλαίας, απέναντι από τον ανατολικό σταθμό ΙΚΕΑ φιγουράρει το Boheme για μποέμιδες τύπους σαν κι εσάς. Ένας πρόσφατα ανακαινισμένος χώρος που κατάφερε να τραβήξει τον κόσμο μακριά από το κέντρο. Κομβικό σημείο συνάντησης για όσους φίλους θέλουν να μοιράσουν την απόσταση και να ανταμώσουν κάπου στη μέση. Μέρος για να πάρεις τον αέρα σου κυριολεκτικά, μέρος για να ανοίξει το μάτι σου. Γιατί αγάπησα το Boheme; Γιατί με την παρουσία σου και μόνο άνοιξε το δρόμο για την αξιοποίηση της παραλίας της Πυλαίας. Αυτό το κομμάτι της πόλης μπορεί και πρέπει να ανέβει. (A new place in Thessal...

Λίγη εργασιοθεραπεία...  Ένας κούνελος φαρδύς πλατύς πάνω στο κουτί του... Ένα ζεστό πουλοβεράκι για τη μικρή ανιψούλα. Κι ένας τζαναμπέτης σκίουρος σε περιπετειώδη φάση έξω από τα πανεπιστήμια.  ΥΓ. Έχει πέσει στην αντίληψή μου πως όλοι είμαστε σκόρπιοι απ' εδώ κι απ' εκεί. Παρομοίως... Στις προσεχείς αναρτήσεις όμως θα έχουμε πολλές πολλές ξεναγήσεις σε καινούρια στέκια!  Ερώτηση: Είναι πιο ελαφρύς ο γαλαξίας με τις καινούριες αλλαγές; Καλό Μήνα Καλή μας Άνοιξη

Περί τριαντάφυλλων ο λόγος κι ενώ είχα σκοπό να σας δείξω μία σειρά φωτογραφιών από πρόσφατες εξορμήσεις στην πόλη, ο χρόνος μου δεν ήταν αρκετός για να ολοκληρώσω την επεξεργασία τους. Περί τριαντάφυλλων ο λόγος γιατί όπως θα διαπιστώσετε κι από το περιεχόμενο του άρθρου το χρονικό διάστημα αυτό είναι πράγματι ζόρικο. Πολλές υποχρεώσεις, μπόλικο άγχος και αβεβαιότητα και περιορισμένος χρόνος. Στιγμές που καλούμαι να ανασύρω όλα τα αποθέματα δύναμης και κουράγιου. Μια φορά κι έναν καιρό λοιπόν... Ήταν ένα μελαγχολικό βραδάκι από εκείνα τα νεανικά βράδια που όλες οι στεναχώριες σου φαίνονται τεράστιες και όλες οι χαρές ασυναγώνιστες. Μέσα στο αστικό παρέα με μια αγαπημένη φίλη, επιστρέφαμε από το σταθμό των τρένων αμίλητες. Ούτε η αύρα του ανοιξιάτικου αέρα ήταν ικανή να μας φτιάξει το κέφι, ούτε τα φώτα της ζωηρής πόλης. Από την άλλη άκρη του αστικού ένα ταλαιπωρημένο πρόσωπο μας κοιτούσε με συμπάθεια. Στο βλέμμα του δεν υπήρχε τίποτα το αδιάκριτο ή το πονηρό, παρά μ...

Dear Nobody "Αν είχα τ' ουρανού τα πλουμιστά τα ρούχα, τα ρούχα τα γαλάζια, τα θαμπά, τα σκοτεινά, της νύχτας, του φωτός και του μισόφωτος, θα τ' άπλωνα στα πόδια σου μπροστά. Μα είμαι φτωχή κι έχω μόνο όνειρα.  Τα όνειρά μου μπρος στα πόδια σου απλώνω,  να' ναι ελαφρύ το βήμα σου,  αφού στα όνειρά μου πάνω περπατάς..."                                      Berlie Doherty Δεν μπορώ να αποστηθίσω ούτε συλλαβή κι όμως αυτό το ποιηματάκι το πρωτοδιάβασα μέσα σε ένα λογοτεχνικό όταν πήγαινα γυμνάσιο και δεν το έχω ξεχάσει ποτέ. Η Έλεν είναι ένα λυκειοκόριτσο που μένει σε ενδιαφέρουσα λίγο πριν αποφοιτήσει από το σχολείο και πάει στο κολέγιο. Παίρνει την απόφαση να κρατήσει το παιδάκι της και του γράφει κάθε μέρα γράμματα μέχρι να γεννηθεί. Κι αυτό το ποιηματάκι είναι αφιερωμένο στο κοριτσάκι της που δεν το έχει γνωρίσει ακόμα. Ήταν το πρώτο βιβλίο (όχι αριθμητικά...

Απολογισμός του 2015 Η  Μαρία  μια καινούρια φίλη του γαλαξία πήρε την σκιτάλη από την  Εύα  μας και ήρθε να με τιμήσει και να μου παραδώσει αυτό το πλούσιο ερωτηματολόγιο. Το χάρηκα, το διασκέδασα, μου έβγαλε ξανά διάθεση για χιούμορ και για καλαμπούρι. Ευχαριστώ Μαρία μου. Με τη σειρά μου το δίνω  σε μια ακόμα Μαρία που αγαπά πολύ τους απολογισμούς και της πάει πολύ  http://www.syllegw-stigmes.gr   Στο Κατερινιώ που είναι κι αυτό ένα πλάσμα που συλλέγει στιγμές  http://positive-thinking-greece.blogspot.gr   Στο Αριστάκι που λατρεύει τις συνεντεύξεις  http://princess-airis.blogspot.gr   Στη Μαριλένα που είναι μια τρομερή εμψυχωτής.  https://marilenaspotofart.wordpress.com   Στις Μαρίνες μας  https://myverysecrethoughts.wordpress.com  και http://toperiodikomas.blogspot.gr   Στην Πέτρα μας που έχει να πει πολλά για το 2015 από πρώτο χέρι  http://pistos-petra.blogspot.gr   Στην Μαρία ...

Μέσα μου ανθίζει ένα περιβόλι. Ένας μπαχτσές γιομάτος βότανα. Μέντα, μολόχα, βαλσαμόχορτο, τσουκνίδα, λουίζα, χαμομήλι, ταραξάκο, τσάι πράσινο, τσάι του βουνού, πιπερόριζα, ευκάλυπτος.  Κι ανάμεσα στους θάμνους και τις περικοκλάδες ακούγονται και κάτι γατιά να χουρχουρίζουν. Τι σας λέω τώρα, όμως ε; Αφού οι μισοί είστε άρρωστοι. Θερίζει η γρίπη και το Φλεβάρη θα εκτροχιαστεί κι άλλο λένε. Αλλά δεν είναι η γρίπη αυτή καθαυτή αλλά τα δωράκια που σου αφήνει, μα ιγμορίτιδα θα 'ναι; Βρογχίτιδα θα 'ναι; Όλο και κάτι θα σου αφήσει που θα σου κατσικωθεί για κάμποσους μήνες αργότερα, έτσι για να 'χεις να τραβιέσαι. Αν έχεις τη Ρόξη όμως δίπλα σου, όλα τα δύσκολα περνάνε κι αν δεν περνάνε τουλάχιστον τα διακωμωδούμε. Ότι έχω να πω βρίσκεται στις κάρτες, άλλες δυνάμεις φίλοι μου δεν έχω. ΥΓ. Κι επειδή όμως η κατάσταση με αυτή τη γρίπη είναι πραγματικά σοβαρή, όσο μπορείτε να προσέχετε. Εύχομαι να είστε καλά και να τα πούμε σύντομα.