ΓΑΤΟΣΦΑΙΡΑ

http://www.deviantart.com/art/rain-32603772  Συννεφιά και Άγιος ο Θεός. Το κλίμα θέλει μουσική και καφεδάκο. Και φυσικά όταν βρέχει κι έχει συννεφιά τα τραγούδια που ψάχνουμε να ακούσουμε πρέπει να εμπεριέχουν οπωσδήποτε τις παρακάτω λέξεις: βροχή, ψιχάλα, σταγόνες, συννεφιά, βροντή, αστραπή, καταιγίδα και δεν συμμαζεύεται. Έκατσα λοιπόν να φτιάξω ένα playlist για τη βροχούλα και ήταν αδύνατον να τα ταιριάξω όλα μαζί. Ε είπα λοιπόν να μην το κουράσω πολύ και κυρίως να μη το βαρύνω. Το soundtrack της βροχούλας σήμερα είναι παλιακό κι αρκετά εύθυμο. Και μέσα από το ψάξε, ψάξε ανακάλυψα κι εγώ πραματάκια που μου διέφευγαν και με μεγάλη μου έκπληξη εντόπισα μια φανταστική δουλειά των Electric Light Orchestra μέσα από το άλμπουμ τους Out of the blue του 1977, το Concerto for a Rainy Day. Ένα σερί από τέσσερα τραγούδια αφιερωμένα στον βροχερό καιρό των Άλπεων.  Φτιάξτε καφέ λοιπόν και ακούστε…

  Το παλιό δημαρχείο της Πράγας χτίστηκε το 1364. Ο πύργος που το πλαισιώνει φτάνει τα 70 μέτρα ύψος και είναι το πιο αναγνωρίσιμο αξιοθέατο της πόλης. Η μεγάλη καταστροφή που υπέστη κατά τον Β παγκόσμιο πόλεμο από τους Ναζί, αποκαταστάθηκε αμέσως μετά το πέρας του πολέμου. Σήμερα με δυσκολία οι επισκέπτες μπορούν να καταλάβουν πώς το τμήμα του πύργου αποτελεί νεότερη κατασκευή.   Η μεγαλύτερη όμως ατραξιόν της παλιάς πόλης είναι το αστρονομικό ρολόι που κοσμεί το δημαρχείο. Η ιστορία που συνδέεται με την κατασκευή του ρολογιού είναι κι αυτή γεμάτη μυστήριο και δυστυχία. Κατά τον θρύλο λοιπόν ο κατασκευαστής του ρολογιού master Hanus, τυφλώθηκε κατόπιν εντολής του συμβουλίου της πόλης για να μην μπορέσει ποτέ στη ζωή του να κατασκευάσει άλλο ρολόι ομορφότερο από αυτό της Πράγας. Ο Hanus όμως για να τους εκδικηθεί λέγεται πως λίγο πριν το θάνατό του, προκάλεσε μία ανεπανόρθωτη ζημιά στο ρολόι και έριξε κατάρα ώστε να μην μπορέσει κανείς άλλος μετά από αυ...

  Το βρήκα, μου άρεσε το ανεβάζω. Ένα κοινωνικό πείραμα που έλαβε μέρος στον ψυχρό βορά με πρωταγωνιστή ένα μικρό αγόρι που κρυώνει σε μια στάση λεωφορείου. Η ανταπόκριση των ανθρώπων μπροστά στην εικόνα του απροστάτευτου παιδιού ήταν ανέλπιστα θετική και ελπιδοφόρα, απόδειξη πως οι ψυχροί υπερβόρειοι δεν είναι και τόσο σκληρόκαρδοι όσο νομίζουμε. Το βιντεάκι αυτό εντάσσεται στα πλαίσια μιας καμπάνιας για την ευαισθητοποίηση του κοινού στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά στη Συρία. 

Όταν τα παιδικά μας είχαν ροκιά και ποζεριά!! Μιας και είναι Σάββατο πρωί ας θυμηθούμε τα παιδιά πρωινά μας...  

  Δεν είναι πάντα εύκολες οι ανθρώπινες σχέσεις και ειδικά αυτές που συνδέονται με δεσμούς αίματος. Σε αυτές τις σχέσεις δεν υπάρχει η χαρά της επιλογής. Είναι κάτι που το βρίσκεις και πρέπει να το κουβαλάς σε όλη σου τη ζωή. Όπως συμβαίνει και τον ίδιο μας τον εαυτό. Γεννιέσαι με ένα πρόσωπο και πρέπει να ζήσεις με αυτό. Το καλό όμως με τον εαυτό μας είναι ότι μπορούμε πάντα να κάνουμε βελτιωτικές αλλαγές. Μπορούμε να βάψουμε τα μαλλιά μας, να αλλάξουμε το ντύσιμό μας, να διορθώσουμε το χαρακτήρα και τις συνήθειές μας ακόμα και να παρέμβουμε ριζικά μέσω της επιστήμης. Μπορούμε να δουλέψουμε με τον εαυτό μας και να μάθουμε με τον καιρό να τα βρίσκουμε με το είναι μας. Δεν μπορεί όμως να γίνει το ίδιο και με τους συγγενείς. Ο πατέρας, η μάνα, ο θείος ο παππούς η γιαγιά επικαλούνται πάντα τον δεσμό συγγένειας για να κρύβουν τα όποια ελαττώματά τους. Ο συγγενής μπορεί να πει και να κάνει ότι θέλει γιατί είναι το αίμα σου και δεν πρέπει να το παρεξηγείς. Κι αν καμιά φορά αποφασίσ...

Όταν ήμουν πιτσιρικομπομπηρούλα και βαριόμουνα την διαδικασία του μπάνιου, ζητούσα παραγγελιά από τη μάνα μου, να μου βάλλει στο πικάπ το Μπανάκι μανάκι του συγχωρεμένου πλέον Σάκη Μπουλά. Και καθότι είχα πάντα μια τάση να μπουρδουκλώνω τις λέξεις μέσα μου, συν το ότι σιχαινόμουν το σπανάκι, μου φαινόταν πολύ διασκεδαστικό να υπάρχει ένα τραγούδι που να μιλά για το σπανάκι και το μπανάκι…. Για πότε όμως πέρασαν εκείνα τα χρόνια και φτάσαμε στο σήμερα, ούτε που τα κατάλαβα. Από τα πικάπ στα youtube και στα ιστολόγια… Τι να πω; Καλοτάξιδος να ναι ο άνθρωπος, είμαι σίγουρη ότι θα πάει κάπου ωραία και ότι θα μας στέλνει πολλά τραγουδάκια από κει επάνω…

Venetian carnival   Μπορεί να πέρασε η Τσικνοπέμπτη, οι απόκριες όμως είναι ακόμα εδώ και θα κρατήσουν ακόμα ένα δεκαήμερο. Το contrast όμως είναι πολύ μεγάλο ανάμεσα στο κέφι που προστάζει το πνεύμα των ημερών και στη θλίψη που επικρατεί για όσα συμβαίνουν γύρω μας και για πολλούς ακόμα και μες στο σπίτι μας. Η αντίθεση αυτή είναι εντονότερη στα μεγάλα αστικά κέντρα όπου η αποκριά όπως και κάθε γιορτή άλλωστε, αποκτά έντονο κοσμικό και εμπορικό χαρακτήρα. Στις μεγαλουπόλεις μας η Τσικνοπέμπτη έχει ταυτιστεί με μια χαζοχαρούμενη συμπεριφορά σχεδόν σαχλή, όπου όλα γίνονται αφορμή για αλόγιστη κατανάλωση αλκοόλ και πάσης φύσεως παρεκτροπές. Σίγουρα ένα τέτοιο πνεύμα δεν είναι πνεύμα χαράς, κεφιού και αισιοδοξίας. Είναι περισσότερο θα λέγαμε σημάδι βαθιάς θλίψης και καταπιεσμένων επιθυμιών. Και πάλι όμως, πώς μπορεί να ενοχοποιήσει κανείς την ανάγκη των ανθρώπων για εκτόνωση, με το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης; Ανάμεσα στην φαιδρότητα και την απογοήτευση υπάρχει και κ...