Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The true Secret Santa (Ένα απίθανο δώρο)

 




Αυτή είναι μια ανάρτηση που την καθυστέρισα αρκετά γιατί ήθελα να τη συνοδεύσω και με βίντεο. Τελικά αυτό είναι το κανονικό μου δωράκι από την Αγιοβασιλιάτικη ανταλλαγή μας. Η χαρά που πήρα όταν το άνοιξα δεν περιγράφεται! Η μυστική μου Αγιοβασιλίτσα ήταν και φέτος η Μαριάννα μας από τον onirokosmo. Στο δεματάκι είχε ένα στολιδάκι  που θα το κρεμάσω του χρόνου στο δεντράκι μου, ένα φακελάκι τσάι ιβίσκου που είναι πλούσιο δε βιταμίνη c και ένα βιβλίο! Μαριάννα μου δεν ξέρω πώς να σε ευχαριστήσω.Το δώρο σου είναι τόσο πολύτιμο για μένα. Εντός των εβδομάδων θα το ξεκινήσω και θα κάνω και review. 

Αόρατα Κορίτσια λοιπόν από την Μανίνα Ζουμπουλάκη


Τα πολλά λόγια είναι φτώχια, κρατάω την ανάρτηση σύντομη και περιέκτική καθώς ακολουθεί και βιντεάκι.



Σχόλια

  1. Πολύ γλυκό το δωράκι σου. Καλοδιάβαστο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. καλοδιάβαστο γλυκιά μου, να το χαρείς!
    παρακολουθώ το κανάλι σου και μου αρέσει πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να το χαρείς το δώρο σου Χριστίνα μου. Είναι πολύ όμορφο. Και του χρόνου στην "Ανταλλαγή". Όμορφο, γεμάτο ζωή και το φιλμάκι σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλώς τα δέχτηκες, να τα απολαύσεις με χαρά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Να τα χαρείς τα δωράκια σου και καλοδιάβαστο το βιβλίο σου. Καλημέρα Χριστίνα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Αναβράζον #1

  Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...