Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Classik Μικρό Καφέ

 

Μιας και είχα πολλύ καιρό να εμφανιστώ και πάλι, μια ωραία καφεδάρα μόνο για πάρτη σας. 



Τόπος κλασσικά Θεσσαλονίκη κάπου ανατολικά στην Κάτω Τούμπα για όσους ξέρουν την πόλη.





ΥΓ: Το τελευταίο καιρό μου ήρθαν πολλά σπαμ σχόλια. Είχατε κι εσείς παρόμοιο πρόβλημα;


Σχόλια

  1. Τι υπέροχος χώρος Χριστίνα μου με άρωμα απ' τα παλιά! Τυχεροί όσοι την ξέρουν αλλά και μας χορταίνει το μάτι με την ομορφιά και την καλαισθησία. Όσοι τυχεροί λοιπόν στην υγειά σας.
    Να είσαι καλά Χριστίνα μου!
    Καλή Παναγιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα Χριστίνα μου.
    Εντάξει, οφείλω να ομολογήσω είσαι στο στοιχείο σου εδώ έτσι; Υπέροχο μαγαζί. Ξέρεις τρελαίνομαι για τέτοιο περιβάλλον και διάκοσμο, νιώθω να με εξιτάρει στην κυριολεξία.
    Χαίρομαι που απολαμβάνεις τέτοιες στιγμές.

    Spam σχόλια ναι είχα. Αλλά να ξέρεις οφείλονται σε χαλαρές ρυθμίσεις που κάνουμε στο ποιος επιτρέπουμε να μας στέλνει σχόλια. Αν το αφήσεις ελεύθερο να στέλνει οποισδήποτε τότε ναι κινδυνεύεις να δέχεσαι ότι να είναι.
    Εγώ το άλλαξα σε κάποιον να έχει google account υποχρεωτικά.
    Στέλνω φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι τις άλλαξα τις ρυθμίσεις και όλα καλά για την ώρα. Δεν ξέρεις πόσο μου λείπουν οι βόλτες!

      Διαγραφή
  3. Πολυ ωραίο μαγαζι και πολύ ωραία θέα, φανταστικό το περιβάλλον!
    Πολύ όμορφες φώτο!
    Στην ερώτηση σου να πω οτι δεν είχα σχόλια σπαμ,ισως παλιοτερα στα αγγλικά
    δε με πείραξε ιδιαίτερα απλώς παραξενεύτηκα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τι ωραίο καφέ είναι αυτό με τόσο όμορφες αντίκες! Να περνάς όμορφα Χριστίνα μου! Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Αναβράζον #1

  Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...