Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το πρώτο μου βντεάκι από Θεσσαλονίκη


Καλό μήνα, καλό Σεπτέμβρη, καλό Φθινόπωρο. Επιτέλους λιγάκι μας δρόσισε ρε παιδιά. Ελπίζω να είστε όλοι καλά. Για κάποιους τυχερούς τα μπάνια συνεχίζονται μιας και ο Σεπτέμβρης είναι ο καλύτερος μήνας για διακοπές. Για τους υπόλοιπους καλή σεζόν.

Και τώρα στο θέμα μας. Ξέρω το πόσο αγαπάτε τις βόλτες στη Θεσσαλονίκη και αυτή τη φορά σας έχω επίσημα τα πρώτα πλάνα από αυτήν. Λίγα και καλά γιατί έσκαγε ο τζίτζικας. Δεν έχω να σας μεταφέρω κάτι από το καλοκαίρι μου. Η ζέστη ήταν αφόρητη και με κατέβαλε ολοκληρωτικά. Διάβασα όμως μερικά βιβλία οπότε προσεχώς θα κουβεντιάσουμε για αυτά. Τα φιλιά μου!


Σχόλια

  1. Καλησπέρα Χριστίνα! Καλό μήνα να έχεις. Θεσσαλονίκη δεν έχω ιδέα, δεν έχω έρθει ποτέ. Να περνάς όμορφα τις στιγμές σου. Καλή συνέχεια στο αποκαλόκαιρο λέω εγώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. H ζέστη κατέβαλε κι εμένα.Πολύ όμορφη η βόλτα σου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ποιον δεν διέλυσε ο καύσωνας; Και είχαμε συνεχείς καύσωνες φέτος...
    Ωραίο το βίντεο και αγαπώ τη Θεσσαλονίκη. Έχω έλθει μερικές φορές. Ζουν και οι θείοι μου εκεί και θα ζούσα ευχαρίστως στην πόλη σου
    Καλό Σεπτέμβρη Χριστίνα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ευτυχώς που έφυγε η αφόρητη ζέστη για να συνέλθουμε επιτέλους. Να μπούμε στους ρυθμούς μας ξανά. Περιμένουμε να μας μιλήσεις για τα βιβλία που διαβασες!καλό φθινόπωρο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σήμερα ξύπνησα μετά από μία τόσο ζεστή νύχτα που με έκανε να αναφωνήσω αχάριστα ίσως: όχι πια καλοκαίρι!!. Θεσσαλονίκη και άσχημη δεν υπάρχει όταν μέσα μας κυλάει το.."αίμα " της γλυκιά μου!Θ ευχηθώ κι εγώ καλό Σεπτέμβρη και..καλό μου Φθινόπωρο, καλή μου ζακετούλα, καλά μου σπορτέξ ..σας επιθύμησα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. καλημερα γλυκια μου
    να περνας ομορφα ευχομαι
    τελειο βιντεο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Αν είσαι φίλος καλοδεχούμενος, αν ήρθες να σπαμάρεις σκέψου το ξανά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το μικρό και το μεγάλο κακό

  Η προαιώνια μάχη καλού και κακού δεν έχει σιγάσει ποτέ πάνω στον κόσμο. Η πρόοδος του αιώνα όμως γεννά την προσδοκία για μια καλύτερη ανθρωπότητα που επιλέγει συνειδητά το καλό. Κι αυτή η προσδοκία κάθε μέρα ματαιώνεται. Όλοι μας θεατές μιας συνθήκης όπου συνάνθρωποι μας χειροκροτούν την φρίκη ντύνοντάς την με σενάρια και αφηγήματα που τους εξυπηρετούν. Κι ενώ δεν υπάρχει κάτι πιο κραυγαλέα άδικο και εγκληματικό από τη βασανιστική θανάτωση παιδιών κάποιοι χαίρονται με αυτό και στηρίζουν κάθε πράξη βίας. Κι αυτό είναι μια πικρή αλήθεια. Μια τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πληθυσμού έχει επιλέξει το κακό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όλες οι φωνές δικαιοσύνης μέχρι στιγμής δείχνουν ανίσχυρες. Κι αφού αυτό το κακό δεν μπορεί να νικηθεί τι άλλο μας μέλλει να κάνουμε; Ίσως να αναζητήσουμε το μικρό καθημερινό κακό που τρώει τις ζωές μας. Το κακό στον κοντινό μας περίγυρό, το κακό μέσα μας. Κάτι μας διαφεύγει, κάτι δεν βλέπουμε. Κι αν αυτός ο κό...

Ιαπωνία - Το Δέντρο των Bloggers

Στολίζουμε ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο με όμορφες λέξεις. Οικοδέσποινά μας η Μαρίνα  Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή Το γράμμα μου είναι το ” Ι”. Η λέξη που επιλέγω είναι “Ιαπωνία” Ονειρεύομαι Χριστούγεννα στην Ιαπωνία Ονειρεύομαι αλλιώτικα Χριστούγεννα, απάτητα Εκεί που ο μικρός Χριστός είναι ακόμα νεογέννητος Εκεί που οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να τα μάθουν όλα για να μας κουνάν το δάχτυλο για το τι είναι σωστό και τι λάθος Εκεί που σαν μικρά παιδιά περιμένουν με ανοιχτή καρδιά  να τους φανερωθεί στο αστέρι της Βιθλεέμ Η ευχή: Να γίνουμε ξανά αθώοι σαν παιδιά και να αφηνόμαστε μονάχα στη χαρά της ανακάλυψης χωρίς να καφιόαστε ότι τα ξέρουμε όλα.  ΥΓ. Μετράω κι εγώ αντίστροφα για τα Χριστούγεννα στο καναλάκι μου  

Αναβράζον #1

  Είναι η ζωή ένα ψέμα; Μια προσομοίωση, ένα matrix; Τι μας κρύβουν τέλος πάντων; Ποιο από όλα τα σκοτεινά κέντρα αποφάσεων γνωρίζει την πάσα αλήθεια να αποταθώ βρε αδερφέ; Αν και την έχω σακουλευτεί τη δουλειά ό,τι όλοι πουλάνε τον παπά τους για την κονόμα. Τα πράγματα είναι πιο απλά, εξωφρενικά απλά. Ο πλανήτης κατοικείται από μεγάλα νήπια που παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους. Το σύμπαν μας έχει πετάξει σε ένα νηπιαγωγείο πεντάχρονων σε sugar rush που πλακώνονται μεταξύ τους. Ο λόγος; Μάλλον η προπόνηση ψυχής και πνεύματος. Τι έτσι εύκολα γίνεται κανείς Jedi; Αμ δε! Ο πλανήτης Γη είναι το γυμναστήριο του γαλαξία. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίζεται ένα συννεφάκι από πάνω μου κι ένα χέρι μου κατεβάζει μια εφημερίδα στο κεφάλι. «Μωρή τρελή, κόσμος σκοτώνεται, βρέφη και παιδιά ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου κι εσύ πουλάς πνεύμα και χιούμορ;». Δε μπορώ να το αρνηθώ, όσο σκληρός κι αν είναι ο πόνος του άλλου στο τέλος πάντα ο άνθρωπος θα ανησυχεί για τη δική του ζωή, για τη δική του ζ...